Teatr Muzyczny przedstawia
APETYT NA CZEREŚNIE
Apetyt na czereśnie
Spektakl muzyczny
Tekst – Agnieszka Osiecka
Muzyka – Maciej Małecki
Premiera: 05 kwietnia 2024
Czas trwania: 80 minut
Ona i On. Oboje po przejściach, przepełnieni słodko-gorzkimi wspomnieniami niedawno zakończonych związków. Spotykają się na dworcu i nieoczekiwanie wdają w rozmowę. Analizują złożoność relacji damsko-męskich, powracają do ważnych momentów ze swojej przeszłości, które zadecydowały o ich życiu. Podczas wspólnej podróży przywołują z pamięci postaci Księżniczki i Rycerza na studenckim balu, Mężczyzny i Moniki w barze, Kobiety i Wojciecha jadących oplem. W pełnej humoru, swobodnej rozmowie po raz pierwszy od dawna są w pełni sobą.
„Apetyt na czereśnie” to spektakl muzyczny oparty na tekście i piosenkach Agnieszki Osieckiej, z muzyką Macieja Małeckiego. To błyskotliwa opowieść o miłości, zazdrości i zdradzie, o tym co buduje, a co niszczy, a także o zwykłych, codziennych sprawach. W główne role wcielają się Katarzyna Tapek (Kobieta) i Radosław Elis (Mężczyzna), a reżyserem spektaklu na deskach Teatru Muzycznego w Poznaniu jest Grzegorz Chrapkiewicz.
Kierownictwo muzyczne objął Jakub Kraszewski, choreografię przygotowała Paulina Andrzejewska-Damięcka, scenografię i kostiumy wykonała Anna Chadaj, a projekcje stworzył Maciej Białek.
Partnerem premiery jest Metropolia Poznań.
Projekt plakatu: Kamil Rekosz
Spektakl bierze udział w X Konkursie na Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Polskiej i Europejskiej „Klasyka Żywa
Spektakl muzyczny
Tekst – Agnieszka Osiecka
Muzyka – Maciej Małecki
Premiera: 05 kwietnia 2024
Czas trwania: 80 minut
Ona i On. Oboje po przejściach, przepełnieni słodko-gorzkimi wspomnieniami niedawno zakończonych związków. Spotykają się na dworcu i nieoczekiwanie wdają w rozmowę. Analizują złożoność relacji damsko-męskich, powracają do ważnych momentów ze swojej przeszłości, które zadecydowały o ich życiu. Podczas wspólnej podróży przywołują z pamięci postaci Księżniczki i Rycerza na studenckim balu, Mężczyzny i Moniki w barze, Kobiety i Wojciecha jadących oplem. W pełnej humoru, swobodnej rozmowie po raz pierwszy od dawna są w pełni sobą.
„Apetyt na czereśnie” to spektakl muzyczny oparty na tekście i piosenkach Agnieszki Osieckiej, z muzyką Macieja Małeckiego. To błyskotliwa opowieść o miłości, zazdrości i zdradzie, o tym co buduje, a co niszczy, a także o zwykłych, codziennych sprawach. W główne role wcielają się Katarzyna Tapek (Kobieta) i Radosław Elis (Mężczyzna), a reżyserem spektaklu na deskach Teatru Muzycznego w Poznaniu jest Grzegorz Chrapkiewicz.
Kierownictwo muzyczne objął Jakub Kraszewski, choreografię przygotowała Paulina Andrzejewska-Damięcka, scenografię i kostiumy wykonała Anna Chadaj, a projekcje stworzył Maciej Białek.
Partnerem premiery jest Metropolia Poznań.
Projekt plakatu: Kamil Rekosz
Spektakl bierze udział w X Konkursie na Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Polskiej i Europejskiej „Klasyka Żywa
AVENUE Q
Avenue Q
Musical
Muzyka i słowa – Robert Lopez i Jeff Marx
Scenariusz – Jeff Whitty
Tłumaczenie – Jan Czapliński
Premiera: 08 lutego 2025
Od lat: 18
Witamy na fikcyjnej, nowojorskiej Avenue Q, odległej od słynnej Piątej Alei jak w alfabecie litera Q od A. Taką ulicę odnajdziemy w każdym mieście na świecie. Równie dobrze może nazywać się Kolejowa, Parkowa czy Klonowa. Mieszkają tu: początkująca przedszkolanka, niespełniony komik, psychoterapeutka, do której nie zgłaszają się pacjenci, i zdradliwa uwodzicielka, od której lepiej trzymać mężów z daleka. Znajome sąsiedztwo? Ich problemy też są uniwersalne i ponadczasowe.
Musical Avenue Q to pełna skeczy nieprzyzwoita komedia o tęsknocie za miłością, samotności, odrzuceniu, namiętności, a przede wszystkim bolesna konfrontacja życiowych planów z rzeczywistością. Cóż zostaje w takich chwilach, jeśli nie śmiech? Choć bohaterami są lalki, jest to zdecydowanie spektakl dla dorosłych, a niektóre fragmenty dialogów lub piosenek należałoby wręcz wyciszyć. To historia nieprzyzwoita i pełna zgryźliwych uwag, a zarazem niezwykle zabawna, która celnie wyśmiewa rozterki wiecznych marzycieli.
Dzięki nowatorskiemu połączeniu lalkarstwa i muzyki ten oryginalny spektakl zdobył uznanie widzów na całym świecie, oferując rozrywkę, refleksję i wyjątkowe teatralne przeżycia w jednym. W centrum wydarzeń znajdują się charakterystyczne postacie znane z Ulicy Sezamkowej lub The Muppet Show. Mechanizmy zastosowane w lalkach pozwalają aktorom na precyzyjną animację ich rękami, mimiką oraz gestami, co w połączeniu z profesjonalną grą aktorską przydaje całości realizmu i pozwala wychwycić odniesienia do scen z życia wziętych.
Muzyka składająca się z chwytliwych, pełnych humoru piosenek, doskonale uzupełnia akcję i współgra z fabułą. Teksty piosenek poruszają tematy dorastania, relacji międzyludzkich i codziennych problemów, a ich wesoła, czasem kontrowersyjna treść nasyca spektakl świeżością i nadaje mu niegrzeczny charakter.
Fikcyjne miejsce, w którym toczy się akcja, jest metaforą współczesnych sytuacji życiowych i osobistych zmagań bohaterów. Przyczyną wszelkich niepowodzeń okazują się tu Misie Patysie, które podpowiadają najgorsze rozwiązania, szepczą nam do ucha, żeby przetrwonić pieniądze na czynsz lub wypić kolejnego drinka. Z wielkim zaangażowaniem rozwiązujemy też problemy innych osób, nie radząc sobie z własnymi.
W 2004 roku Avenue Q otrzymał nagrodę Tony w kategoriach: dla najlepszego musicalu, za najlepszą oryginalną ścieżkę dźwiękową oraz dla najlepszego libretta. Na liście najdłużej wystawianych musicali na Broadwayu zajmuje 22. miejsce. W Teatrze Muzycznym w Poznaniu już od 8 lutego 2025 roku!
Musical
Muzyka i słowa – Robert Lopez i Jeff Marx
Scenariusz – Jeff Whitty
Tłumaczenie – Jan Czapliński
Premiera: 08 lutego 2025
Od lat: 18
Witamy na fikcyjnej, nowojorskiej Avenue Q, odległej od słynnej Piątej Alei jak w alfabecie litera Q od A. Taką ulicę odnajdziemy w każdym mieście na świecie. Równie dobrze może nazywać się Kolejowa, Parkowa czy Klonowa. Mieszkają tu: początkująca przedszkolanka, niespełniony komik, psychoterapeutka, do której nie zgłaszają się pacjenci, i zdradliwa uwodzicielka, od której lepiej trzymać mężów z daleka. Znajome sąsiedztwo? Ich problemy też są uniwersalne i ponadczasowe.
Musical Avenue Q to pełna skeczy nieprzyzwoita komedia o tęsknocie za miłością, samotności, odrzuceniu, namiętności, a przede wszystkim bolesna konfrontacja życiowych planów z rzeczywistością. Cóż zostaje w takich chwilach, jeśli nie śmiech? Choć bohaterami są lalki, jest to zdecydowanie spektakl dla dorosłych, a niektóre fragmenty dialogów lub piosenek należałoby wręcz wyciszyć. To historia nieprzyzwoita i pełna zgryźliwych uwag, a zarazem niezwykle zabawna, która celnie wyśmiewa rozterki wiecznych marzycieli.
Dzięki nowatorskiemu połączeniu lalkarstwa i muzyki ten oryginalny spektakl zdobył uznanie widzów na całym świecie, oferując rozrywkę, refleksję i wyjątkowe teatralne przeżycia w jednym. W centrum wydarzeń znajdują się charakterystyczne postacie znane z Ulicy Sezamkowej lub The Muppet Show. Mechanizmy zastosowane w lalkach pozwalają aktorom na precyzyjną animację ich rękami, mimiką oraz gestami, co w połączeniu z profesjonalną grą aktorską przydaje całości realizmu i pozwala wychwycić odniesienia do scen z życia wziętych.
Muzyka składająca się z chwytliwych, pełnych humoru piosenek, doskonale uzupełnia akcję i współgra z fabułą. Teksty piosenek poruszają tematy dorastania, relacji międzyludzkich i codziennych problemów, a ich wesoła, czasem kontrowersyjna treść nasyca spektakl świeżością i nadaje mu niegrzeczny charakter.
Fikcyjne miejsce, w którym toczy się akcja, jest metaforą współczesnych sytuacji życiowych i osobistych zmagań bohaterów. Przyczyną wszelkich niepowodzeń okazują się tu Misie Patysie, które podpowiadają najgorsze rozwiązania, szepczą nam do ucha, żeby przetrwonić pieniądze na czynsz lub wypić kolejnego drinka. Z wielkim zaangażowaniem rozwiązujemy też problemy innych osób, nie radząc sobie z własnymi.
W 2004 roku Avenue Q otrzymał nagrodę Tony w kategoriach: dla najlepszego musicalu, za najlepszą oryginalną ścieżkę dźwiękową oraz dla najlepszego libretta. Na liście najdłużej wystawianych musicali na Broadwayu zajmuje 22. miejsce. W Teatrze Muzycznym w Poznaniu już od 8 lutego 2025 roku!
BALLADY ROCKOWE: POLSKIE LEGENDY - GOŚCINNIE
Najważniejsze utwory polskiego rocka w jednym koncercie
„Ballady Rockowe przy Świecach” to cykl kameralnych koncertów przy blasku świec, który zdobył uznanie publiczności dzięki swojej wyjątkowej atmosferze i brzmieniu na żywo. Projekt zachwycił już ponad 70 000 widzów podczas ponad 100 występów w ośmiu krajach, potwierdzając swoją popularność i uniwersalność formatu. W ramach tej serii kultowe rockowe ballady zyskują nowe, bardziej subtelne, akustyczne i emocjonalne oblicze, pozwalając odkryć ich głębię, lirykę i siłę na nowo.
Projekt nieustannie się rozwija, otwierając kolejne muzyczne kierunki. Jednym z nich jest program poświęcony polskiemu rockowi – legendarnym utworom, które stały się symbolem całej epoki. Piosenki takich zespołów jak Dżem, Perfect, Lady Pank, Budka Suflera, Maanam i wielu innych zabrzmią w nowej, bardziej intymnej i poruszającej interpretacji.
Delikatne światło świec podkreśli romantyzm i subtelność ballad polskiego rocka, zachowując jednocześnie ich siłę i energię, czyniąc ten wieczór naprawdę magicznym. Starannie dobrany repertuar koncertu „Ballady Rockowe przy Świecach” nie pozostawi obojętnym żadnego słuchacza.
Głębia uczuć i emocji zawarta w każdej piosence poruszy najczulsze struny duszy – od miłości, szczęścia, inspiracji i nostalgii, po stratę, poszukiwanie sensu życia, samotność i wewnętrzne przeżycia.
To doskonała okazja, aby oderwać się od miejskiego zgiełku, zanurzyć się w świecie legendarnego polskiego rocka i zapomnieć o codziennych troskach. Spędź ten wieczór z bliskimi i przyjaciółmi, delektując się wspomnieniami i tworząc nowe.
Dlaczego warto wybrać się na koncert „Ballady Rockowe przy Świecach: Polskie Legendy”?
Ponownie przeżyć najpiękniejsze momenty swojego życia
Usłyszeć wyjątkowe aranżacje poruszających ballad polskiego rocka przy blasku świec
Spędzić ciepły wieczór w gronie najbliższych
Czy już wiesz, z kim chcesz przeżyć te niezapomniane emocje?
Zaproś bliskich i spędźcie razem wyjątkowy wieczór!
Pamiętaj, że liczba biletów jest ograniczona – im dłużej zwlekasz, tym szybciej znikają najlepsze miejsca.
„Ballady Rockowe przy Świecach” to cykl kameralnych koncertów przy blasku świec, który zdobył uznanie publiczności dzięki swojej wyjątkowej atmosferze i brzmieniu na żywo. Projekt zachwycił już ponad 70 000 widzów podczas ponad 100 występów w ośmiu krajach, potwierdzając swoją popularność i uniwersalność formatu. W ramach tej serii kultowe rockowe ballady zyskują nowe, bardziej subtelne, akustyczne i emocjonalne oblicze, pozwalając odkryć ich głębię, lirykę i siłę na nowo.
Projekt nieustannie się rozwija, otwierając kolejne muzyczne kierunki. Jednym z nich jest program poświęcony polskiemu rockowi – legendarnym utworom, które stały się symbolem całej epoki. Piosenki takich zespołów jak Dżem, Perfect, Lady Pank, Budka Suflera, Maanam i wielu innych zabrzmią w nowej, bardziej intymnej i poruszającej interpretacji.
Delikatne światło świec podkreśli romantyzm i subtelność ballad polskiego rocka, zachowując jednocześnie ich siłę i energię, czyniąc ten wieczór naprawdę magicznym. Starannie dobrany repertuar koncertu „Ballady Rockowe przy Świecach” nie pozostawi obojętnym żadnego słuchacza.
Głębia uczuć i emocji zawarta w każdej piosence poruszy najczulsze struny duszy – od miłości, szczęścia, inspiracji i nostalgii, po stratę, poszukiwanie sensu życia, samotność i wewnętrzne przeżycia.
To doskonała okazja, aby oderwać się od miejskiego zgiełku, zanurzyć się w świecie legendarnego polskiego rocka i zapomnieć o codziennych troskach. Spędź ten wieczór z bliskimi i przyjaciółmi, delektując się wspomnieniami i tworząc nowe.
Dlaczego warto wybrać się na koncert „Ballady Rockowe przy Świecach: Polskie Legendy”?
Ponownie przeżyć najpiękniejsze momenty swojego życia
Usłyszeć wyjątkowe aranżacje poruszających ballad polskiego rocka przy blasku świec
Spędzić ciepły wieczór w gronie najbliższych
Czy już wiesz, z kim chcesz przeżyć te niezapomniane emocje?
Zaproś bliskich i spędźcie razem wyjątkowy wieczór!
Pamiętaj, że liczba biletów jest ograniczona – im dłużej zwlekasz, tym szybciej znikają najlepsze miejsca.
BLACK IS THE COLOR OF MY VOICE
Spektakl inspirowany życiem Niny Simone, zawierający wiele jej najbardziej kultowych utworów wykonywanych na żywo.
Doceniana przez krytyków sztuka Apphii Campbell opowiada historię odnoszącej sukcesy piosenkarki i działaczki na rzecz praw obywatelskich, która po przedwczesnej śmierci ojca poszukuje odkupienia. Bohaterka wspomina drogę, jaką przeszła – od młodej, utalentowanej pianistki, której przeznaczeniem miała być służba Kościołowi, po uznaną wokalistkę jazzową stojącą na czele ruchu na rzecz praw obywatelskich.
Spektakl odbył tournée po Wielkiej Brytanii i Australii, wszędzie spotykając się z owacjami na stojąco, był także grany przy pełnych widowniach w Shanghaju, Nowym Jorku, Edynburgu oraz na londyńskim West Endzie.
Laureat nagrody dla najlepszego spektaklu teatralnego na festiwalu Adelaide Fringe 2024.
„Poruszający obraz determinacji i przetrwania.” ★★★★ Times
„Po prostu sensacyjny… sprawi, że będziesz jej kibicować, uśmiechać się razem z nią, a potem w oczach pojawią się łzy.” ★★★★★ Broadway Baby
„Wciągająca i rozdzierająca serce historia, przeplatana wybuchami muzyki i śpiewu.” ★★★★ Edinburgh Festival Magazine
Scenariusz i wykonanie: Apphia Campbell
Doceniana przez krytyków sztuka Apphii Campbell opowiada historię odnoszącej sukcesy piosenkarki i działaczki na rzecz praw obywatelskich, która po przedwczesnej śmierci ojca poszukuje odkupienia. Bohaterka wspomina drogę, jaką przeszła – od młodej, utalentowanej pianistki, której przeznaczeniem miała być służba Kościołowi, po uznaną wokalistkę jazzową stojącą na czele ruchu na rzecz praw obywatelskich.
Spektakl odbył tournée po Wielkiej Brytanii i Australii, wszędzie spotykając się z owacjami na stojąco, był także grany przy pełnych widowniach w Shanghaju, Nowym Jorku, Edynburgu oraz na londyńskim West Endzie.
Laureat nagrody dla najlepszego spektaklu teatralnego na festiwalu Adelaide Fringe 2024.
„Poruszający obraz determinacji i przetrwania.” ★★★★ Times
„Po prostu sensacyjny… sprawi, że będziesz jej kibicować, uśmiechać się razem z nią, a potem w oczach pojawią się łzy.” ★★★★★ Broadway Baby
„Wciągająca i rozdzierająca serce historia, przeplatana wybuchami muzyki i śpiewu.” ★★★★ Edinburgh Festival Magazine
Scenariusz i wykonanie: Apphia Campbell
CABARET
Kultowy, ikoniczny, niezmiennie fascynujący i poruszający widzów na całym świecie - nowy sezon teatralny otworzymy 6 września 2025 premierą „Cabaretu”. Witamy w Berlinie - odpręż się, zrzuć gorset, bądź sobą!
W dekadenckim Berlinie początku lat 30. XX wieku prawdziwe życie toczy się w mrocznych podziemiach klubu Kit Kat: „Willkommen, bienvenue, welcome!... Proszę zostawić troski na zewnątrz! Życie was rozczarowało? Tym gorzej dla życia! Tu – życie jest piękne… i dziewczyny są piękne… nawet orkiestra jest piękna!” – Mistrz Ceremonii, ponury wodzirej w tym podrzędnym przybytku sztuki i wolnej miłości, kusi obietnicą fantastycznych doznań każdego, kto ich desperacko poszukuje.
To w tym berlińskim klubie Sally Bowles – brytyjska aktorka i tancerka kabaretowa, diwa i primadonna sceny, spotyka po raz pierwszy Cliffa Bradshawa – amerykańskiego pisarza, który podróżuje po świecie, szukając inspiracji do swojej najnowszej książki. Losy ich miłości poznajemy na tle burzliwej historii Berlina u schyłku Republiki Weimarskiej. W momencie, kiedy nad wolne, kosmopolityczne dotąd miasto - a z czasem nad całą Europę - nadciąga widmo nazizmu. Nieuchronny, okrutny finał tej historii znamy wszyscy. Tymczasem w klubie Kit Kat światła nie gasną, orkiestra gra, a dziewczyny tańczą…
Sąsiedzi i znajomi Sally i Cliffa stanowią barwną mozaikę społeczeństwa przedwojennego Berlina: prostytutki, osoby o różnych orientacjach seksualnych, żydowski właściciel sklepu z owocami, który zakochuje się w Niemce i aktywny członek rosnącej w siłę partii NSDAP. Ich losy krzyżują się i przeplatają, choć pochodzą z tak skrajnie różnych światów.
Premiera „Cabaretu” miała miejsce na Broadwayu w listopadzie 1966 roku. Libretto - na podstawie sztuki I Am a Camera Johna Van Drutena i powieści Pożegnanie z Berlinem Christophera Isherwooda - napisał Joe Masteroff, autorem muzyki jest John Kander, a piosenek – Fred Ebb. W krótkim czasie „Cabaret” stał się jednym z najpopularniejszych musicali na Broadwayu, zagrany został ponad 1100 razy, zdobył osiem nagród Tony i stał się inspiracją dla wielu produkcji na całym świecie. Jego ogromną popularność podbiła kinowa wersja z 1972 r. w reżyserii Boba Fosse’a z Lizą Minnelli, Michaelem Yorkiem i Joelem Greyem w rolach głównych, która na stałe weszła do kanonu światowego kina. „Kabaret” Fosse’a znacznie różni się od broadwayowskiego oryginału, który przenosimy na deski Teatru Muzycznego w Poznaniu.
Autorem polskiego przekładu libretta jest Kazimierz Piotrowski, a piosenki przetłumaczył znakomity tekściarz i poeta, Wojciech Młynarski. Poznański „Cabaret” wyreżyseruje Łukasz Brzeziński, dyrektor artystyczny Teatru Muzycznego w Poznaniu. Kierownictwo muzyczne nad spektaklem objął Jakub Czerski. Za kierownictwo wokalne odpowiada Paweł Orłowski. Choreografię tworzy Krystyna Lama Szydłowska, scenografię Mariusz Napierała, a kostiumy Anna Chadaj. Światła reżyseruje Katarzyna Łuszczyk, a dźwięk: Tomasz Zajma.
W dekadenckim Berlinie początku lat 30. XX wieku prawdziwe życie toczy się w mrocznych podziemiach klubu Kit Kat: „Willkommen, bienvenue, welcome!... Proszę zostawić troski na zewnątrz! Życie was rozczarowało? Tym gorzej dla życia! Tu – życie jest piękne… i dziewczyny są piękne… nawet orkiestra jest piękna!” – Mistrz Ceremonii, ponury wodzirej w tym podrzędnym przybytku sztuki i wolnej miłości, kusi obietnicą fantastycznych doznań każdego, kto ich desperacko poszukuje.
To w tym berlińskim klubie Sally Bowles – brytyjska aktorka i tancerka kabaretowa, diwa i primadonna sceny, spotyka po raz pierwszy Cliffa Bradshawa – amerykańskiego pisarza, który podróżuje po świecie, szukając inspiracji do swojej najnowszej książki. Losy ich miłości poznajemy na tle burzliwej historii Berlina u schyłku Republiki Weimarskiej. W momencie, kiedy nad wolne, kosmopolityczne dotąd miasto - a z czasem nad całą Europę - nadciąga widmo nazizmu. Nieuchronny, okrutny finał tej historii znamy wszyscy. Tymczasem w klubie Kit Kat światła nie gasną, orkiestra gra, a dziewczyny tańczą…
Sąsiedzi i znajomi Sally i Cliffa stanowią barwną mozaikę społeczeństwa przedwojennego Berlina: prostytutki, osoby o różnych orientacjach seksualnych, żydowski właściciel sklepu z owocami, który zakochuje się w Niemce i aktywny członek rosnącej w siłę partii NSDAP. Ich losy krzyżują się i przeplatają, choć pochodzą z tak skrajnie różnych światów.
Premiera „Cabaretu” miała miejsce na Broadwayu w listopadzie 1966 roku. Libretto - na podstawie sztuki I Am a Camera Johna Van Drutena i powieści Pożegnanie z Berlinem Christophera Isherwooda - napisał Joe Masteroff, autorem muzyki jest John Kander, a piosenek – Fred Ebb. W krótkim czasie „Cabaret” stał się jednym z najpopularniejszych musicali na Broadwayu, zagrany został ponad 1100 razy, zdobył osiem nagród Tony i stał się inspiracją dla wielu produkcji na całym świecie. Jego ogromną popularność podbiła kinowa wersja z 1972 r. w reżyserii Boba Fosse’a z Lizą Minnelli, Michaelem Yorkiem i Joelem Greyem w rolach głównych, która na stałe weszła do kanonu światowego kina. „Kabaret” Fosse’a znacznie różni się od broadwayowskiego oryginału, który przenosimy na deski Teatru Muzycznego w Poznaniu.
Autorem polskiego przekładu libretta jest Kazimierz Piotrowski, a piosenki przetłumaczył znakomity tekściarz i poeta, Wojciech Młynarski. Poznański „Cabaret” wyreżyseruje Łukasz Brzeziński, dyrektor artystyczny Teatru Muzycznego w Poznaniu. Kierownictwo muzyczne nad spektaklem objął Jakub Czerski. Za kierownictwo wokalne odpowiada Paweł Orłowski. Choreografię tworzy Krystyna Lama Szydłowska, scenografię Mariusz Napierała, a kostiumy Anna Chadaj. Światła reżyseruje Katarzyna Łuszczyk, a dźwięk: Tomasz Zajma.
CHOPIN I... - GAJA WILEWSKA (SKRZYPCE) I KRZYSZTOF STANIENDA (FORTEPIAN)
Koncert kameralny w ramach V Paderewski Festival
Teatr Muzyczny w Poznaniu zaprasza na kameralny koncert muzyki klasycznej „Chopin i…”, który odbędzie się 8 listopada o godzinie 12:30 w Muzeum Instrumentów Muzycznych. Wydarzenie odbędzie się w ramach V Paderewski Festival.
Przed publicznością wystąpią Gaja Wilewska – wielokrotnie nagradzana skrzypaczka młodego pokolenia oraz Krzysztof Stanienda – ceniony pianista i kameralista. W programie znalazły się utwory m.in. Ignacego Jana Paderewskiego czy Franciszka Schuberta. Koncert jest częścią tegorocznej edycji Paderewski Festival. Utwory zostaną wykonane na wyjątkowym fortepianie Steinway & Sons Model D, znajdującym się od tego roku w zasobach Teatru Muzycznego w Poznaniu.
Program koncertu
Franz Schubert – Sonata a-moll na skrzypce i fortepian op.137 nr 2
Niccolo Paganini – I Palpiti op.13
Ignacy Jan Paderewski – Sonata a-moll na skrzypce i fortepian op.13
Eugène Ysaÿe – Sonata g-moll na skrzypce solo op.27 nr I
Gaja Wilewska – skrzypaczka młodego pokolenia, laureatka ponad 100 konkursów skrzypcowych o randze ogólnopolskiej i międzynarodowej. Zdobywała nagrody m.in. w Polsce, Austrii, Słowacji, Czechach, Włoszech i Japonii. Jest studentką Akademii Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu w klasie prof. Bartosza Bryły i dr hab. Aleksandry Bryły.
Koncertowała w Polsce i za granicą, występując m.in. z orkiestrami filharmonicznymi oraz na najważniejszych scenach muzycznych. Jest stypendystką Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, programu „Młoda Polska” oraz Marszałków Województw Łódzkiego i Wielkopolskiego. W 2025 roku otrzymała Studenckiego Nobla w kategorii „Sztuka”.
Krzysztof Stanienda – niezwykle uzdolniony pianista-kameralista, laureat wielu konkursów międzynarodowych, stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego programu „Młoda Polska”. Ma na swoim koncie kilka nagrań muzyki kameralnej m. in. z Chopin Piano Quintet, Roksaną Kwaśnikowską czy Sławomirem Tomasikiem. Występował na wielu ważnych festiwalach w kraju oraz za granicą m.in. w Japonii, Wielkiej Brytanii, Rosji, Hiszpanii czy Szwajcarii. Wykłada na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie od 2012 roku. Jest współtwórcą Międzynarodowych Warsztatów Muzycznych im. Jana Staniendy w Kołobrzegu i Podkowie Leśnej od 2020 roku, a jako pianista-korepetytor współpracuje od 2008 roku na wielu kursach muzycznych m. in. na Międzynarodowym Kursie Skrzypcowym im. Tadeusza Wrońskiego w Puławach.
Teatr Muzyczny w Poznaniu zaprasza na kameralny koncert muzyki klasycznej „Chopin i…”, który odbędzie się 8 listopada o godzinie 12:30 w Muzeum Instrumentów Muzycznych. Wydarzenie odbędzie się w ramach V Paderewski Festival.
Przed publicznością wystąpią Gaja Wilewska – wielokrotnie nagradzana skrzypaczka młodego pokolenia oraz Krzysztof Stanienda – ceniony pianista i kameralista. W programie znalazły się utwory m.in. Ignacego Jana Paderewskiego czy Franciszka Schuberta. Koncert jest częścią tegorocznej edycji Paderewski Festival. Utwory zostaną wykonane na wyjątkowym fortepianie Steinway & Sons Model D, znajdującym się od tego roku w zasobach Teatru Muzycznego w Poznaniu.
Program koncertu
Franz Schubert – Sonata a-moll na skrzypce i fortepian op.137 nr 2
Niccolo Paganini – I Palpiti op.13
Ignacy Jan Paderewski – Sonata a-moll na skrzypce i fortepian op.13
Eugène Ysaÿe – Sonata g-moll na skrzypce solo op.27 nr I
Gaja Wilewska – skrzypaczka młodego pokolenia, laureatka ponad 100 konkursów skrzypcowych o randze ogólnopolskiej i międzynarodowej. Zdobywała nagrody m.in. w Polsce, Austrii, Słowacji, Czechach, Włoszech i Japonii. Jest studentką Akademii Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu w klasie prof. Bartosza Bryły i dr hab. Aleksandry Bryły.
Koncertowała w Polsce i za granicą, występując m.in. z orkiestrami filharmonicznymi oraz na najważniejszych scenach muzycznych. Jest stypendystką Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, programu „Młoda Polska” oraz Marszałków Województw Łódzkiego i Wielkopolskiego. W 2025 roku otrzymała Studenckiego Nobla w kategorii „Sztuka”.
Krzysztof Stanienda – niezwykle uzdolniony pianista-kameralista, laureat wielu konkursów międzynarodowych, stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego programu „Młoda Polska”. Ma na swoim koncie kilka nagrań muzyki kameralnej m. in. z Chopin Piano Quintet, Roksaną Kwaśnikowską czy Sławomirem Tomasikiem. Występował na wielu ważnych festiwalach w kraju oraz za granicą m.in. w Japonii, Wielkiej Brytanii, Rosji, Hiszpanii czy Szwajcarii. Wykłada na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie od 2012 roku. Jest współtwórcą Międzynarodowych Warsztatów Muzycznych im. Jana Staniendy w Kołobrzegu i Podkowie Leśnej od 2020 roku, a jako pianista-korepetytor współpracuje od 2008 roku na wielu kursach muzycznych m. in. na Międzynarodowym Kursie Skrzypcowym im. Tadeusza Wrońskiego w Puławach.
CHÓR MNICHÓW - GOŚCINNIE
Chór Mnichów przy świecach to kameralny wieczór, który rozpoczyna się w półmroku i ciszy… a następnie pierwsze dźwięki chóralnego śpiewu i muzyki średniowiecznej, niczym ścieżka dźwiękowa filmu, stopniowo przenoszą cię w świat, z którego nie chce się wracać.
6 wokalistów w mnichowskich szatach, w otoczeniu świec na wysokich świecznikach oraz ascetycznych dekoracji, a także światło, powoli zmieniające się od utworu do utworu, tworzą atmosferę starej katedry — tę samą, którą wydaje się niemożliwym odtworzyć w sali koncertowej.
To nie jest zwykły koncert to doświadczenie, w którym naprawdę, choćby na chwilę, odłączasz się od zewnętrznego świata. Inspiracją jest starożytna muzyka sakralna, ale to, co usłyszysz, to jej współczesne, emocjonalne wykonanie.
Program koncertu poprowadzi cię przez różne stany - od głębokiej koncentracji po radość z rozpoznawania znanych melodii.
Od sakralnych Dies Iræ, Ave Maria i Bogurodzica - przez medytacyjne Amazing Grace, Pie Jesu i Adiemus - po liryczny pop-rock: Sound of Silence, Hallelujah, Nothing Else Matters, oraz hipnotyzujące ścieżki dźwiękowe - Time z Inception, Lux Aeterna z Requiem for a Dream, oraz Now We Are Free z Gladiator… a także po polskie utwory, które zabrzmią w nowy, wyjątkowy sposób.
Oczywiście, czekają na ciebie także inne kompozycje - pozostawiamy je w tajemnicy, abyś mógł doświadczyć prawdziwych emocji i niespodzianek na żywo.
Dlaczego warto?
• Idealny wieczór, aby spędzić go z bliskimi, przyjaciółmi, we dwoje lub… w samotności z muzyką — bez tłumu, bez pośpiechu.
• Kameralna sala — tutaj naprawdę usłyszysz każdy głos i poczujesz muzykę blisko siebie.
• Rzadkie połączenie ciszy, światła i dźwięku, które nie powtarza się dwa razy.
Taki format oznacza jedno — liczba miejsc jest naprawdę ograniczona. Lepiej wybrać je wcześniej.
*koncert nie ma charakteru religijnego — inspiruje się dawnym śpiewem i estetyką sacrum wyłącznie jako formą muzyczną i kulturową.
6 wokalistów w mnichowskich szatach, w otoczeniu świec na wysokich świecznikach oraz ascetycznych dekoracji, a także światło, powoli zmieniające się od utworu do utworu, tworzą atmosferę starej katedry — tę samą, którą wydaje się niemożliwym odtworzyć w sali koncertowej.
To nie jest zwykły koncert to doświadczenie, w którym naprawdę, choćby na chwilę, odłączasz się od zewnętrznego świata. Inspiracją jest starożytna muzyka sakralna, ale to, co usłyszysz, to jej współczesne, emocjonalne wykonanie.
Program koncertu poprowadzi cię przez różne stany - od głębokiej koncentracji po radość z rozpoznawania znanych melodii.
Od sakralnych Dies Iræ, Ave Maria i Bogurodzica - przez medytacyjne Amazing Grace, Pie Jesu i Adiemus - po liryczny pop-rock: Sound of Silence, Hallelujah, Nothing Else Matters, oraz hipnotyzujące ścieżki dźwiękowe - Time z Inception, Lux Aeterna z Requiem for a Dream, oraz Now We Are Free z Gladiator… a także po polskie utwory, które zabrzmią w nowy, wyjątkowy sposób.
Oczywiście, czekają na ciebie także inne kompozycje - pozostawiamy je w tajemnicy, abyś mógł doświadczyć prawdziwych emocji i niespodzianek na żywo.
Dlaczego warto?
• Idealny wieczór, aby spędzić go z bliskimi, przyjaciółmi, we dwoje lub… w samotności z muzyką — bez tłumu, bez pośpiechu.
• Kameralna sala — tutaj naprawdę usłyszysz każdy głos i poczujesz muzykę blisko siebie.
• Rzadkie połączenie ciszy, światła i dźwięku, które nie powtarza się dwa razy.
Taki format oznacza jedno — liczba miejsc jest naprawdę ograniczona. Lepiej wybrać je wcześniej.
*koncert nie ma charakteru religijnego — inspiruje się dawnym śpiewem i estetyką sacrum wyłącznie jako formą muzyczną i kulturową.
COME FROM AWAY
11 września 2001 roku świat na chwilę stanął w miejscu. Po zamknięciu amerykańskiej przestrzeni powietrznej kilkadziesiąt samolotów zmuszonych było awaryjnie lądować w różnych zakątkach świata. Wśród nich znalazło się 38 maszyn, które trafiły do niewielkiego kanadyjskiego miasteczka Gander na Nowej Fundlandii. Ponad 7 000 pasażerów – ludzi różnych narodowości, wyznań i kultur – znalazło się nagle w miejscu, o którym nigdy wcześniej nie słyszeli.
Mieszkańcy Gander i okolicznych miejscowości, nie zastanawiając się ani chwili, otworzyli swoje domy, szkoły i serca dla przybyszów. Przez pięć dni gościli nieznajomych, dzieląc się z nimi wszystkim, co mieli – od ciepłych posiłków i ubrań, po słowa otuchy i serdeczny uśmiech. W tych trudnych chwilach powstały przyjaźnie na całe życie, a ludzkie dobro pokazało swoją największą siłę.
Historia mieszkańców Gander i pasażerów „zatrzymanych" w tym miasteczku zainspirowała Irene Sankoff i Davida Heina do stworzenia musicalu. Jego premiera okazała się ogromnym sukcesem. Spektakl został wielokrotnie nagradzany. Otrzymał m.in. nagrodę Tony za najlepszą reżyserię, prestiżowe Olivier Awards i Drama Desk Award dla najlepszego musicalu oraz wiele innych wyróżnień.
Polska prapremiera COME FROM AWAY została objęta honorowym patronatem Jej Ekscelencji Catherine Godin, Ambasador Kanady w Polsce oraz Polsko-Kanadyjskiej Izby Gospodarczej.
SPEKTAKL PREZENTOWANY W POROZUMIENIU Z MUSIC THEATRE INTERNATIONAL WWW.MTISHOWS.EU
Muzyka, libretto i teksty piosenek: Irene Sankoff, David Hein
Przekład: Daniel Wyszogrodzki
Reżyseria: Antoniusz Dietzius
Choreografia: Santiago Bello
Kierownictwo muzyczne: Mateusz Dębski
Przygotowanie wokalne: Sebastian Dudzik
Scenografia: Ewa Gdowiok
Kostiumy: Dorota Sabak-Ciołkosz
Reżyseria światła: Krzysztof Gantner, Michał Piskorski
Reżyseria dźwięku: Artur Jóźwik
Kierownictwo techniczne: Karol Sałuda
Asystent produkcji: Konstancja Dangel
Koordynacja produkcji, oprawa graficzna: Kuba Styperek
Producent: Marek Matysiak
OBSADA
Ola Bieńkowska / Monika Mariotti – Beulah
Anita Steciuk / Brygida Turowska – Hannah
Basia Melzer / Anna Sztejner – Beverly
Anna Gigiel / Joanna Węgrzynowska – Diane
Sabina Karwala / Kasia Kwiatkowska – Bonnie
Kasia Kanabus / Karolina Piwosz – Janice
Wojciech Dmochowski / Przemysław Glapiński – Claude
Juliusz Godzina / Paweł Mielewczyk – Kevin T.
Jakub Piprowski / Łukasz Talik – Kevin J.
Krzysztof Bartłomiejczyk / Wojciech Socha – Nick
Albert Osik / Grzegorz Pierczyński – Oz
Mateusz Feliński / Karol Osentowski – Bob
Mieszkańcy Gander i okolicznych miejscowości, nie zastanawiając się ani chwili, otworzyli swoje domy, szkoły i serca dla przybyszów. Przez pięć dni gościli nieznajomych, dzieląc się z nimi wszystkim, co mieli – od ciepłych posiłków i ubrań, po słowa otuchy i serdeczny uśmiech. W tych trudnych chwilach powstały przyjaźnie na całe życie, a ludzkie dobro pokazało swoją największą siłę.
Historia mieszkańców Gander i pasażerów „zatrzymanych" w tym miasteczku zainspirowała Irene Sankoff i Davida Heina do stworzenia musicalu. Jego premiera okazała się ogromnym sukcesem. Spektakl został wielokrotnie nagradzany. Otrzymał m.in. nagrodę Tony za najlepszą reżyserię, prestiżowe Olivier Awards i Drama Desk Award dla najlepszego musicalu oraz wiele innych wyróżnień.
Polska prapremiera COME FROM AWAY została objęta honorowym patronatem Jej Ekscelencji Catherine Godin, Ambasador Kanady w Polsce oraz Polsko-Kanadyjskiej Izby Gospodarczej.
SPEKTAKL PREZENTOWANY W POROZUMIENIU Z MUSIC THEATRE INTERNATIONAL WWW.MTISHOWS.EU
Muzyka, libretto i teksty piosenek: Irene Sankoff, David Hein
Przekład: Daniel Wyszogrodzki
Reżyseria: Antoniusz Dietzius
Choreografia: Santiago Bello
Kierownictwo muzyczne: Mateusz Dębski
Przygotowanie wokalne: Sebastian Dudzik
Scenografia: Ewa Gdowiok
Kostiumy: Dorota Sabak-Ciołkosz
Reżyseria światła: Krzysztof Gantner, Michał Piskorski
Reżyseria dźwięku: Artur Jóźwik
Kierownictwo techniczne: Karol Sałuda
Asystent produkcji: Konstancja Dangel
Koordynacja produkcji, oprawa graficzna: Kuba Styperek
Producent: Marek Matysiak
OBSADA
Ola Bieńkowska / Monika Mariotti – Beulah
Anita Steciuk / Brygida Turowska – Hannah
Basia Melzer / Anna Sztejner – Beverly
Anna Gigiel / Joanna Węgrzynowska – Diane
Sabina Karwala / Kasia Kwiatkowska – Bonnie
Kasia Kanabus / Karolina Piwosz – Janice
Wojciech Dmochowski / Przemysław Glapiński – Claude
Juliusz Godzina / Paweł Mielewczyk – Kevin T.
Jakub Piprowski / Łukasz Talik – Kevin J.
Krzysztof Bartłomiejczyk / Wojciech Socha – Nick
Albert Osik / Grzegorz Pierczyński – Oz
Mateusz Feliński / Karol Osentowski – Bob
DESZCZOWA PIOSENKA
Deszczowa piosenka
Musical
Scenariusz – Betty Comden i Adolph Green
Piosenki – Nacio Herb Brown i Arthur Freed
Tłumaczenie – Daniel Wyszogrodzki i Wojciech Kępczyński
Premiera: 16 września 2023
Czas trwania: 180 minut (z przerwą)
Od lat: bez ograniczeń
Hollywood, lata 20. XX wieku, czas intensywnego rozwoju kinematografii. Don Lockwood jest jedną z najpopularniejszych gwiazd kina i stoi u szczytu kariery – ma pieniądze, wygląd amanta, tłumy wielbicieli, a w perspektywie kolejne główne role. Na czerwonym dywanie pojawia się w towarzystwie swojej filmowej partnerki Liny Lamont, której prywatnie nie znosi. Ta, choć niewątpliwej urody, jest próżna i konfliktowa. W dodatku ma wyjątkowo piskliwy głos, a kinematografia właśnie przechodzi rewolucję i w filmach po raz pierwszy pojawia się… dźwięk. Kolejna produkcja musi nadążać za oczekiwaniami widzów, a przez Linę staje na krawędzi katastrofy. Z pomocą przychodzi jednak przyjaciel Dona – kompozytor Cosmo Brown – który wpada na pomysł wykorzystania w filmie głosu utalentowanej, lecz jeszcze niedocenionej artystki Kathy Selden. Plan, sam w sobie ryzykowny, komplikuje dodatkowo nieodwzajemnione uczucie Liny do Dona oraz zauroczenie aktora pełną wdzięku i niezależną Kathy…
Spektakl Deszczowa piosenka oparty jest na scenariuszu filmu z 1952 roku o tym samym tytule, który został okrzyknięty najlepszym musicalem wszech czasów. Jego autorami są Betty Comden i Adolph Green. Widzowie pokochali go przede wszystkim za kultowe piosenki ze słowami Arthura Freeda i muzyką Nacio Herba Browna, takie jak „Good Morning”, „Make 'Em Laugh” oraz oczywiście „Singin’ In The Rain”. Adaptacja teatralna wiernie odtwarza przebieg akcji, łącznie ze słynną sceną tańca w deszczu.
Swingowa muzyka, mnóstwo humoru i stepowanie w ulewnym deszczu – tak brzmi przepis na musical, który kochają całe pokolenia!
Partnerem premiery jest firma Aquanet Retencja, z którą będziemy współpracować przy projekcie o tematyce ekologicznej i która wspomoże nas technologicznie w przygotowaniu spektaklu i jego kultowych scen. Projekt zakłada działania edukacyjne dotyczące odzyskiwania wody deszczowej (retencji) i jej roli w przeciwdziałaniu kryzysowi wodnemu.
Musical
Scenariusz – Betty Comden i Adolph Green
Piosenki – Nacio Herb Brown i Arthur Freed
Tłumaczenie – Daniel Wyszogrodzki i Wojciech Kępczyński
Premiera: 16 września 2023
Czas trwania: 180 minut (z przerwą)
Od lat: bez ograniczeń
Hollywood, lata 20. XX wieku, czas intensywnego rozwoju kinematografii. Don Lockwood jest jedną z najpopularniejszych gwiazd kina i stoi u szczytu kariery – ma pieniądze, wygląd amanta, tłumy wielbicieli, a w perspektywie kolejne główne role. Na czerwonym dywanie pojawia się w towarzystwie swojej filmowej partnerki Liny Lamont, której prywatnie nie znosi. Ta, choć niewątpliwej urody, jest próżna i konfliktowa. W dodatku ma wyjątkowo piskliwy głos, a kinematografia właśnie przechodzi rewolucję i w filmach po raz pierwszy pojawia się… dźwięk. Kolejna produkcja musi nadążać za oczekiwaniami widzów, a przez Linę staje na krawędzi katastrofy. Z pomocą przychodzi jednak przyjaciel Dona – kompozytor Cosmo Brown – który wpada na pomysł wykorzystania w filmie głosu utalentowanej, lecz jeszcze niedocenionej artystki Kathy Selden. Plan, sam w sobie ryzykowny, komplikuje dodatkowo nieodwzajemnione uczucie Liny do Dona oraz zauroczenie aktora pełną wdzięku i niezależną Kathy…
Spektakl Deszczowa piosenka oparty jest na scenariuszu filmu z 1952 roku o tym samym tytule, który został okrzyknięty najlepszym musicalem wszech czasów. Jego autorami są Betty Comden i Adolph Green. Widzowie pokochali go przede wszystkim za kultowe piosenki ze słowami Arthura Freeda i muzyką Nacio Herba Browna, takie jak „Good Morning”, „Make 'Em Laugh” oraz oczywiście „Singin’ In The Rain”. Adaptacja teatralna wiernie odtwarza przebieg akcji, łącznie ze słynną sceną tańca w deszczu.
Swingowa muzyka, mnóstwo humoru i stepowanie w ulewnym deszczu – tak brzmi przepis na musical, który kochają całe pokolenia!
Partnerem premiery jest firma Aquanet Retencja, z którą będziemy współpracować przy projekcie o tematyce ekologicznej i która wspomoże nas technologicznie w przygotowaniu spektaklu i jego kultowych scen. Projekt zakłada działania edukacyjne dotyczące odzyskiwania wody deszczowej (retencji) i jej roli w przeciwdziałaniu kryzysowi wodnemu.
DON GIOVANNI
O czym jest Don Giovanni wie mniej więcej każdy, ale co może on znaczyć dla nas dziś? Spektakl wgryza się w operę Mozarta, badając różne rodzaje pożądania oraz oczekiwania, które kierują naszymi relacjami. Problemy sprzed 200 lat odnajdują nowe życie w kontekście współczesnego postrzegania miłości — tej samolubnej, kompulsywnej, niesprawiedliwej i kompletnie nielogicznej.
To próba poprowadzenia rozmowy z mistrzowskim dziełem, nie poprzez proste uwspółcześnienie, lecz poprzez fascynację jego niepokojącą aktualnością. Dlaczego jesteśmy tacy, jacy jesteśmy? Dlaczego pragnienie tak bardzo nas komplikuje?
Wrażliwość młodych aktorów, odważna forma i muzyczno-dramatyczna inscenizacja prowadzą widza przez świat ekstremalnej emocjonalności, w którym stare pytania wybrzmiewają z nową, zaskakującą siłą.
Mozart / Da Ponte / Niezgoda
Reżyseria, przestrzeń, ruch sceniczny: Cezary Tomaszewski
Tekst i dramaturgia: Eliasz Niezgoda
Teksty scen wokalnych: Lorenzo Da Ponte w tłumaczeniu Stanisława Barańczaka
Muzyka: Wolfgang Amadeus Mozart
Aranżacje: Mariusz Obijalski, Michał Leśniak
Przygotowanie wokalne: Anna Serafińska
Reżyseria światła: Jędrzej Jęcikowski
Reżyseria dźwięku: Juliusz Gadaj
Charakteryzacja: Sandra Nowak
Układ pojedynku: Przemysław Wyszyński
OBSADA
Mary Pawłowska – Don Giovanni
Urszula Rossowska – Donna Elvira, Masetto
Marta Noemi Tabęcka – Donna Anna
Karol Jankiewicz – Don Ottavio, Komandor, Zerlina
Martyna Burchała (lll rok) – Leporello
To próba poprowadzenia rozmowy z mistrzowskim dziełem, nie poprzez proste uwspółcześnienie, lecz poprzez fascynację jego niepokojącą aktualnością. Dlaczego jesteśmy tacy, jacy jesteśmy? Dlaczego pragnienie tak bardzo nas komplikuje?
Wrażliwość młodych aktorów, odważna forma i muzyczno-dramatyczna inscenizacja prowadzą widza przez świat ekstremalnej emocjonalności, w którym stare pytania wybrzmiewają z nową, zaskakującą siłą.
Mozart / Da Ponte / Niezgoda
Reżyseria, przestrzeń, ruch sceniczny: Cezary Tomaszewski
Tekst i dramaturgia: Eliasz Niezgoda
Teksty scen wokalnych: Lorenzo Da Ponte w tłumaczeniu Stanisława Barańczaka
Muzyka: Wolfgang Amadeus Mozart
Aranżacje: Mariusz Obijalski, Michał Leśniak
Przygotowanie wokalne: Anna Serafińska
Reżyseria światła: Jędrzej Jęcikowski
Reżyseria dźwięku: Juliusz Gadaj
Charakteryzacja: Sandra Nowak
Układ pojedynku: Przemysław Wyszyński
OBSADA
Mary Pawłowska – Don Giovanni
Urszula Rossowska – Donna Elvira, Masetto
Marta Noemi Tabęcka – Donna Anna
Karol Jankiewicz – Don Ottavio, Komandor, Zerlina
Martyna Burchała (lll rok) – Leporello
DRACULA
„Dracula” to musical stworzony na motywach gotyckiej powieści Brama Stokera z 1897 roku. Oryginalna broadwayowska produkcja z porywającą muzyką Franka Wildhorna – autora uwielbianego przez naszych widzów musicalu „Jekyll & Hyde” – zadebiutuje na poznańskiej scenie jako polska prapremiera. Spektakl „Dracula”, podobnie jak „Jekyll & Hyde”, do dziś pozostaje światowym hitem, zachowując mroczny, spójny klimat charakterystyczny dla twórczości Franka Wildhorna.
Akcja musicalu rozgrywa się u schyłku epoki wiktoriańskiej. Do Transylwanii przybywa Jonathan Harker, młody angielski radca prawny, który ma sfinalizować transakcję zakupu nieruchomości z arystokratą - hrabią Draculą. Sama zaś Transylwania uchodzi wśród jej mieszkańców za miejsce, w którym roi się od zabobonów i przerażających legend.
Hrabia Dracula pragnie zakupić posiadłość w Londynie, jednak zanim transakcja dojdzie do skutku, Harker zostaje przyjęty przez gospodarza jako gość honorowy. W miarę upływu czasu, Jonathan zaczyna mieć przeświadczenie, że to, co dzieje się w zamku przeczy porządkowi natury. Zaczyna też wątpić we własne zmysły. Wkrótce Hrabia okazuje się największym koszmarem Jonathana, a ten przypłaca pobyt w zamczysku załamaniem nerwowym, bliskim obłędowi.
Gdy Dracula przybywa do Londynu, spotkanie z narzeczoną Harkera daje początek mrocznej i tajemniczej więzi, która połączy kobietę i wampira. Wkrótce do starcia z Hrabią stają Harker, doktor Seward oraz łowca wampirów Van Helsing, zdeterminowani, by zgładzić mroczną istotę i ocalić tych, którzy jeszcze pozostali przy życiu.
Brawurowa adaptacja dziewiętnastowiecznej powieści przypomina, że legenda Draculi nie jest tylko literackim fenomenem, lecz uniwersalnym symbolem ludzkich obsesji i lęków, które wciąż potrafią hipnotyzować współczesną publiczność.
Akcja musicalu rozgrywa się u schyłku epoki wiktoriańskiej. Do Transylwanii przybywa Jonathan Harker, młody angielski radca prawny, który ma sfinalizować transakcję zakupu nieruchomości z arystokratą - hrabią Draculą. Sama zaś Transylwania uchodzi wśród jej mieszkańców za miejsce, w którym roi się od zabobonów i przerażających legend.
Hrabia Dracula pragnie zakupić posiadłość w Londynie, jednak zanim transakcja dojdzie do skutku, Harker zostaje przyjęty przez gospodarza jako gość honorowy. W miarę upływu czasu, Jonathan zaczyna mieć przeświadczenie, że to, co dzieje się w zamku przeczy porządkowi natury. Zaczyna też wątpić we własne zmysły. Wkrótce Hrabia okazuje się największym koszmarem Jonathana, a ten przypłaca pobyt w zamczysku załamaniem nerwowym, bliskim obłędowi.
Gdy Dracula przybywa do Londynu, spotkanie z narzeczoną Harkera daje początek mrocznej i tajemniczej więzi, która połączy kobietę i wampira. Wkrótce do starcia z Hrabią stają Harker, doktor Seward oraz łowca wampirów Van Helsing, zdeterminowani, by zgładzić mroczną istotę i ocalić tych, którzy jeszcze pozostali przy życiu.
Brawurowa adaptacja dziewiętnastowiecznej powieści przypomina, że legenda Draculi nie jest tylko literackim fenomenem, lecz uniwersalnym symbolem ludzkich obsesji i lęków, które wciąż potrafią hipnotyzować współczesną publiczność.
DROGI EVANIE HANSENIE
Drogi Evanie Hansenie
Musical
Scenariusz – Steven Levenson
Piosenki – Benji Pasek i Justin Paul
Tłumaczenie – Lesław Haliński (libretto) i Przemysław Kieliszewski (piosenki)
Premiera: 07 września 2024
Czas trwania: 180 minut (z przerwą)
Od lat: 12
„Gdybym jutro zniknął, to czy ktoś by w ogóle to zauważył?” Nikt. Evan jest tego pewien. Sama myśl o szkole, kontakcie z rówieśnikami, jest nie do zniesienia. Ten hałaśliwy tłum, krępujące próby nawiązania rozmowy i brak miejsca, gdzie można uciec… W ramach terapii pisze sam do siebie list. Miał zmotywować, ale znów coś poszło nie tak, a potem było tylko gorzej. List wpadł w ręce znajomego z klasy, Connora. Strasznie go rozzłościł, bo Evan napisał też o jego siostrze – Zoe.
Kilka dni później Connor popełnia samobójstwo, a rodzice znajdują przy nim list Evana i uznają, że chłopcy musieli się przyjaźnić. Próba sprostowania pomyłki przerasta Evana, zwłaszcza że wreszcie to, co mówi, jest dla kogoś ważne. Brnie w opowieść o przyjaźni, której nigdy nie było…
„Drogi Evanie Hansenie” to historia o tych, którzy czują się niewidzialni. Spektakl porusza tematy, o których chcemy rozmawiać, ale często nie wiemy jak. Dotyka ważnych dziś problemów zdrowia psychicznego nastolatków, depresji, lęków społecznych i uzależnień w świecie mediów społecznościowych. To jednak także pełna ciepła opowieść o sile przyjaźni i budowaniu dobrych relacji, z prostym przekazem: #niejesteśsam.
Musical „Dear Evan Hansen” miał swoją premierę w lipcu 2015 roku w Waszyngtonie i błyskawicznie stał się fenomenem wśród młodych ludzi. Muzykę i słowa napisali Benj Pasek i Justin Paul („La La Land”, „The Greatest Showman”), a scenariusz Steven Levenson. Spektakl zdobył sześć statuetek Tony, w tym za najlepszy musical i najlepszą muzykę oryginalną. W 2021 roku musical doczekał się filmowej adaptacji uznanego reżysera Stephena Chbosky’ego. Widzowie pokochali go za takie piosenki jak „You Will Be Found”, „Waving Through a Window” czy „For Forever”.
Na deski Teatru Muzycznego w Poznaniu musical „Drogi Evanie Hansenie” przenosi Paweł Szkotak, kierownikiem muzycznym jest Dariusz Tarczewski, choreografię przygotowuje Karol Drozd, a scenografię i kostiumy – Natalia Kitamikado. Spektakl dopełniają światła Pauliny Góral oraz projekcje Karoliny Jacewicz i Mateusza Kokota, a reżyserem dźwięku jest Tomasz Zajma
Musical
Scenariusz – Steven Levenson
Piosenki – Benji Pasek i Justin Paul
Tłumaczenie – Lesław Haliński (libretto) i Przemysław Kieliszewski (piosenki)
Premiera: 07 września 2024
Czas trwania: 180 minut (z przerwą)
Od lat: 12
„Gdybym jutro zniknął, to czy ktoś by w ogóle to zauważył?” Nikt. Evan jest tego pewien. Sama myśl o szkole, kontakcie z rówieśnikami, jest nie do zniesienia. Ten hałaśliwy tłum, krępujące próby nawiązania rozmowy i brak miejsca, gdzie można uciec… W ramach terapii pisze sam do siebie list. Miał zmotywować, ale znów coś poszło nie tak, a potem było tylko gorzej. List wpadł w ręce znajomego z klasy, Connora. Strasznie go rozzłościł, bo Evan napisał też o jego siostrze – Zoe.
Kilka dni później Connor popełnia samobójstwo, a rodzice znajdują przy nim list Evana i uznają, że chłopcy musieli się przyjaźnić. Próba sprostowania pomyłki przerasta Evana, zwłaszcza że wreszcie to, co mówi, jest dla kogoś ważne. Brnie w opowieść o przyjaźni, której nigdy nie było…
„Drogi Evanie Hansenie” to historia o tych, którzy czują się niewidzialni. Spektakl porusza tematy, o których chcemy rozmawiać, ale często nie wiemy jak. Dotyka ważnych dziś problemów zdrowia psychicznego nastolatków, depresji, lęków społecznych i uzależnień w świecie mediów społecznościowych. To jednak także pełna ciepła opowieść o sile przyjaźni i budowaniu dobrych relacji, z prostym przekazem: #niejesteśsam.
Musical „Dear Evan Hansen” miał swoją premierę w lipcu 2015 roku w Waszyngtonie i błyskawicznie stał się fenomenem wśród młodych ludzi. Muzykę i słowa napisali Benj Pasek i Justin Paul („La La Land”, „The Greatest Showman”), a scenariusz Steven Levenson. Spektakl zdobył sześć statuetek Tony, w tym za najlepszy musical i najlepszą muzykę oryginalną. W 2021 roku musical doczekał się filmowej adaptacji uznanego reżysera Stephena Chbosky’ego. Widzowie pokochali go za takie piosenki jak „You Will Be Found”, „Waving Through a Window” czy „For Forever”.
Na deski Teatru Muzycznego w Poznaniu musical „Drogi Evanie Hansenie” przenosi Paweł Szkotak, kierownikiem muzycznym jest Dariusz Tarczewski, choreografię przygotowuje Karol Drozd, a scenografię i kostiumy – Natalia Kitamikado. Spektakl dopełniają światła Pauliny Góral oraz projekcje Karoliny Jacewicz i Mateusza Kokota, a reżyserem dźwięku jest Tomasz Zajma
GALA MUSICALOWA
Wielki finał piątej edycji festiwalu CZAS NA TEATR
To będzie największa Gala Musicalowa w historii festiwalu CZAS NA TEATR, organizowanego przez Teatr Muzyczny w Poznaniu. W tym roku Gala odbędzie się w Sali Ziemi, gromadząc setki widzów oraz artystów z całej Polski. Piąta edycja festiwalu CZAS NA TEATR odbędzie się w dniach 25 listopada do 1 grudnia. Podczas wydarzenia zostaną zaprezentowane najciekawsze propozycje spektakli muzycznych. Tegoroczny festiwal zwieńczy Gala Musicalowa połączona z wręczeniem prestiżowych nagród dla twórców musicalowych.
Najważniejsze nazwiska na jednej scenie
Wydarzenie reżyserowane przez Tadeusza Kabicza, odbędzie się 1 grudnia w Sali Ziemi i po raz kolejny zgromadzi na jednej scenie twórców i artystów uwielbianych przez publiczność. Wśród wykonawców, którzy wystąpią w części koncertowej zobaczymy m.in.: Marcina Franca, Macieja Pawlaka, Małgorzatę Chruściel, Annę Federowicz, Martę Burdynowicz, Barbarę Melzer, Marię Tyszkiewicz, Edytę Krzemień, Damiana Aleksandra, Janusza Krucińskiego, a także Apphię Campbell, którą publiczność będzie mogła wcześniej usłyszeć w monodramie muzycznym Black Is the Color of My Voice. Artystom będzie towarzyszyć orkiestra Teatru Muzycznego w Poznaniu pod kierownictwem Krzysztofa Herdzina.
Prestiżowe nagrody dla twórców musicalowych
Podobnie jak w poprzednich latach, podczas Gali Musicalowej Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego wręczy prestiżowe wyróżnienia dla osób szczególnie zasłużonych dla polskiego teatru muzycznego. Wśród nich znajdzie się Nagroda im. Maryny Miklaszewskiej, przyznawana za wybitne osiągnięcia i całokształt pracy artystycznej w dziedzinie musicalu i teatru muzycznego, a także Nagroda dla Młodego Twórcy Musicalowego, honorująca artystów polskich scen musicalowych przed 35. rokiem życia, którzy swoją pasją, talentem i zaangażowaniem wnoszą istotny wkład w rozwój twórczości musicalowej w Polsce.
Gala będzie także okazją do ogłoszenia wyników Ogólnopolskiego Plebiscytu Musicalowych Premier Sezonu 2025/2026. Publiczność pozna laureatów wyłonionych w głosowaniu fanów musicali oraz twórców internetowych z całej Polski, którzy wskażą najważniejsze premiery minionego sezonu.
To będzie największa Gala Musicalowa w historii festiwalu CZAS NA TEATR, organizowanego przez Teatr Muzyczny w Poznaniu. W tym roku Gala odbędzie się w Sali Ziemi, gromadząc setki widzów oraz artystów z całej Polski. Piąta edycja festiwalu CZAS NA TEATR odbędzie się w dniach 25 listopada do 1 grudnia. Podczas wydarzenia zostaną zaprezentowane najciekawsze propozycje spektakli muzycznych. Tegoroczny festiwal zwieńczy Gala Musicalowa połączona z wręczeniem prestiżowych nagród dla twórców musicalowych.
Najważniejsze nazwiska na jednej scenie
Wydarzenie reżyserowane przez Tadeusza Kabicza, odbędzie się 1 grudnia w Sali Ziemi i po raz kolejny zgromadzi na jednej scenie twórców i artystów uwielbianych przez publiczność. Wśród wykonawców, którzy wystąpią w części koncertowej zobaczymy m.in.: Marcina Franca, Macieja Pawlaka, Małgorzatę Chruściel, Annę Federowicz, Martę Burdynowicz, Barbarę Melzer, Marię Tyszkiewicz, Edytę Krzemień, Damiana Aleksandra, Janusza Krucińskiego, a także Apphię Campbell, którą publiczność będzie mogła wcześniej usłyszeć w monodramie muzycznym Black Is the Color of My Voice. Artystom będzie towarzyszyć orkiestra Teatru Muzycznego w Poznaniu pod kierownictwem Krzysztofa Herdzina.
Prestiżowe nagrody dla twórców musicalowych
Podobnie jak w poprzednich latach, podczas Gali Musicalowej Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego wręczy prestiżowe wyróżnienia dla osób szczególnie zasłużonych dla polskiego teatru muzycznego. Wśród nich znajdzie się Nagroda im. Maryny Miklaszewskiej, przyznawana za wybitne osiągnięcia i całokształt pracy artystycznej w dziedzinie musicalu i teatru muzycznego, a także Nagroda dla Młodego Twórcy Musicalowego, honorująca artystów polskich scen musicalowych przed 35. rokiem życia, którzy swoją pasją, talentem i zaangażowaniem wnoszą istotny wkład w rozwój twórczości musicalowej w Polsce.
Gala będzie także okazją do ogłoszenia wyników Ogólnopolskiego Plebiscytu Musicalowych Premier Sezonu 2025/2026. Publiczność pozna laureatów wyłonionych w głosowaniu fanów musicali oraz twórców internetowych z całej Polski, którzy wskażą najważniejsze premiery minionego sezonu.
Koncerty Chopina – Hyunjin Roh (fortepian), Piotr Alexewicz (fortepian), Meccore String Quartet
Poznańscy melomani usłyszą oba koncerty fortepianowe Fryderyka Chopina w wykonaniu znakomitych pianistów. Na scenie wystąpią: Hyunjin Roh (Korea Południowa) – triumfatorka XIII Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. I.J. Paderewskiego w Bydgoszczy, oraz Piotr Alexewicz – zdobywca V nagrody na XIX Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Artystom towarzyszyć będzie znakomity Meccore String Quartet.
Hyunjin Roh – pianistka, która zyskała międzynarodowe uznanie po triumfie w Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Ignacego Jana Paderewskiego w Bydgoszczy w 2025 roku, gdzie oprócz nagrody głównej zdobyła również wyróżnienia specjalne za najlepsze wykonanie koncertu Mozarta, recitalu półfinałowego oraz utworów Paderewskiego.
Krytycy chwalą ją za dojrzałe, a zarazem pełne ekspresji uderzenie, bogatą paletę barw dźwiękowych oraz autentyczność muzycznych interpretacji. Artystka koncertowała w tak prestiżowych salach, jak Carnegie Hall, Jordan Hall, Bennett Gordon Hall, Seoul Arts Center, Lotte Concert Hall, Seongnam Arts Center, Kumho Art Hall, Sagawa Bunka Hall czy To-On Hall.
Od czasu swojego debiutu podczas Kumho Young Artist Concert w 2014 roku nieprzerwanie rozwija karierę na arenie międzynarodowej. Do jej ostatnich sukcesów należą m.in. druga nagroda na Borderland Chopin International Competition (2024), była także półfinalistką prestiżowych konkursów w Leeds oraz Hilton Head. Ponadto, jako stypendystka Ravinia Steans Music Institute, dała się poznać jako dojrzała kameralistka o głębokiej wrażliwości muzycznej.
Hyunjin Roh kształciła się pod kierunkiem Hee-Sung Joo na Narodowym Uniwersytecie w Seulu. Następnie ukończyła studia magisterskie oraz podyplomowe (Graduate Diploma) w New England Conservatory, studiując w klasach Wha-Kyung Byuna i Alessio Baxa. Obecnie kontynuuje edukację w Colburn School (w Los Angeles) w prestiżowym programie Artist Diploma pod okiem Fabio Bidiniego.
Piotr Alexewicz należy do najbardziej rozpoznawalnych polskich pianistów swojego pokolenia; jest laureatem V nagrody, Nagrody Publiczności oraz licznych nagród specjalnych na XIX Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie.
W 2025 roku zdobył II nagrodę na Hilton Head International Piano Competition w USA, umacniając swoją pozycję na światowej scenie pianistycznej. W tym samym roku był półfinalistą XVII Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego Van Cliburna w Fort Worth.
Jest dwukrotnym laureatem 48. i 50. Ogólnopolskiego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina organizowanego przez Narodowy Instytut Fryderyka Chopina. Zdobywał także czołowe nagrody na konkursach w Paryżu i Bukareszcie.
W 2024 roku zwyciężył w konkursie koncertów Piano Texas Academy and Festival, wykonując Koncert fortepianowy d-moll op. 15 Johannesa Brahmsa z Fort Worth Symphony Orchestra pod batutą Miguela Harth-Bedoyi. W tym samym roku został jednym z trzech laureatów prestiżowego Konkursu Schenka w Szwajcarii, zdobywając – po raz pierwszy w historii tego konkursu – wszystkie nagrody specjalne, w tym Nagrodę Publiczności i Nagrodę Orkiestry.
Artysta posiada bogatą dyskografię, obejmującą m.in. debiutancki album wydany w 2019 roku przez Narodowy Instytut Fryderyka Chopina z utworami Beethovena, Chopina, Liszta i Ravela. We współpracy z orkiestrą Sinfonia Varsovia pod dyrekcją Howarda Shelleya nagrał wszystkie utwory Fryderyka Chopina na fortepian i orkiestrę, które nie są koncertami.
W 2025 roku ukazały się trzy albumy zawierające wszystkie solowe występy artysty podczas XVII Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego Van Cliburna w Fort Worth.
Występował na prestiżowych festiwalach międzynarodowych, takich jak „Chopin i jego Europa” w Warszawie, Międzynarodowy Festiwal Chopinowski w Dusznikach-Zdroju, Festiwal Chopinowski w Nohant, Festival Chopin do Brasil, Piano Texas, Festiwal im. Artura Rubinsteina w Łodzi, Chopin Festival w Connecticut, Kawai Piano Series, Gdański Festiwal Muzyczny oraz podczas recitali w Żelazowej Woli.
Koncertował w renomowanych salach, m.in. w Filharmonii Berlińskiej, Salle Cortot w Paryżu, Narodowym Forum Muzyki we Wrocławiu, Filharmonii Narodowej w Warszawie, Auli Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Teatro Nacional w Brasílii, Sala São Paulo, Van Cliburn Concert Hall, Ed Landreth Auditorium, Bass Performance Hall w Fort Worth, Woodruff Arts Center w Atlancie, Sapporo Concert Hall Kitara, ACROS Fukuoka Concert Hall, Symphony Hall w Osace, Tokyo Metropolitan Theater, Musashino Bunka Kaikan oraz Seoul Arts Center.
Współpracował z wybitnymi dyrygentami, takimi jak Marek Pijarowski, Carlos Miguel Prieto, Andrey Boreyko, Manuel Hernández-Silva, Ariel Zuckermann, Benjamin Schwartz, Przemysław Neumann, Hansjörg Schellenberger, Marc Kissoczy, Daniel Stabrawa, Thomas Koncz, Rune Bergmann, Adam Banaszak, Nicolae Moldoveanu, Howard Shelley, Ruben Silva, Jakub Chrenowicz, Norton Morozowicz i Tatsuya Shimono.
W 2021 roku, w uznaniu osiągnięć artystycznych, został uhonorowany przez Pierwszą Damę Rzeczypospolitej Polskiej Agatę Kornhauser-Dudę wyróżnieniem „Młody Promotor Polski” za wybitny wkład w promocję kultury polskiej. W tym samym roku otrzymał Wrocławską Nagrodę Artystyczną. Został także laureatem Dolnośląskiego Klucza Sukcesu (2025) oraz znalazł się w gronie 30 Kreatywnych Wrocławia (2026).
Artysta prowadzi intensywną działalność koncertową na całym świecie, występując m.in. w Polsce, Szwajcarii, Niemczech, Francji, Włoszech, Hiszpanii, Rumunii, Danii, Wielkiej Brytanii, USA, Kanadzie, Brazylii, Japonii, Korei Południowej, Maroku i wielu innych krajach. Od 2024 roku prowadzi klasę fortepianu w Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu.
Piotr Alexewicz rozpoczął studia muzyczne w Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu pod kierunkiem Pawła Zawadzkiego, a obecnie kontynuuje je w Zürcher Hochschule der Künste w Zurychu w klasie Konstantina Scherbakova. Doskonalił się również pod kierunkiem Nikolaia Demidenko.
Meccore String Quartet – założony w 2007 roku Meccore String Quartet uznawany jest za jeden z najciekawszych kwartetów smyczkowych swojego pokolenia. Zespół od wielu lat zachwyca melomanów występując w najbardziej prestiżowych salach koncertowych, jak chociażby: Filharmonia Narodowa w Warszawie, Concertgebouw w Amsterdamie, Elbphilharmonie w Hamburgu, Beethoven-Haus w Bonn, Bozar w Brukseli, Auditorio Nacional de Música w Madrycie, Wigmore Hall w Londynie, Musikverein w Wiedniu, Pollack Hall w Montrealu, czy Frick Collection w Nowym Jorku. Kwartet z powodzeniem występuje w ramach czołowych festiwali europejskich, między innymi: Rheingau Musik Festival, Festspiele Mecklenburg-Vorpommern, L. van Beethoven Easter Festival, Budapest Spring Festival, Heidelberg Frühling Musikfestival, Kissinger Sommer Musikfestival, Festival Radio France Montpellier, Bregenzer Festspiele. Zespół miał również zaszczyt wystąpić jako pierwszy polski kwartet smyczkowy podczas obchodów „Dnia Pamięci o Ofiarach Holokaustu” w berlińskim Bundestagu.
W 2012 roku Meccore String Quartet zdobył 2 miejsce, nagrody za najlepsze wykonanie kwartetów klasycznych oraz obligatoryjnego utworu B. Deana podczas Wigmore Hall String Quartet Competition w Londynie. Rok wcześniej poza tytułem finalisty otrzymał nagrodę specjalną za najlepsze wykonanie utworu G. Kancheliego na Międzynarodowym Konkursie Kwartetów Smyczkowych Premio Paolo Borciani w Reggio Emilia. W roku 2010 kwartet został laureatem 1 nagrody na Międzynarodowym Konkursie Muzyki Kameralnej w Weiden (2 i 3 nagrody nie przyznano) oraz 1 nagrody na Międzynarodowym Konkursie Muzyki Kameralnej im. Maxa Regera w Sondershausen. Za liczne wyróżnienia Meccore String Quartet otrzymał również nominację do nagrody Paszport Polityki w kategorii muzyka poważna, między innymi za „śmiałe łamanie konwenansów i stereotypów”.
Dzięki stypendium Irene Steels-Wilsing Stiftung ukazała się debiutancka płyta audio oraz drugi album, za który zespół został wyróżniony dwiema nominacjami do nagrody Fryderyk 2016 i nagrodą Supersonic Award niemieckiego magazynu Pizzicato. Trzecia płyta kwartetu z dziełami Edvarda Griega otrzymała wiele prestiżowych wyróżnień oraz nominacje do nagród Fryderyk 2018 i Preis der Deutschen Schallplattenkritik. Najnowszy album zespołu z Kwartetami smyczkowymi oraz Sekstetem „Souvenir de Florence” Piotra Iljicza Czajkowskiego powstał przy współpracy z Isabel Charisius i Valentinem Erbenem, muzykami legendarnego Alban Berg Quartett.
Muzycy dokonali licznych nagrań radiowych i telewizyjnych, między innymi dla: Bayerischer Rundfunk, BBC Radio 3, Radio Clásica RTVE, Rai3, Radio Stephansdom, Radio Poznań, NDR Kultur, ZDF, Phoenix, oraz WQXR. Realizacja Kwartetu smyczkowego F. Schuberta „Śmierć i Dziewczyna" dla TVP Kultura, została nominowana do nagrody Gwarancje Kultury 2011.
Meccore String Quartet kształcił się początkowo u muzyków kwartetu Camerata. Studiował również w klasie kameralistyki Artemis Quartett w Universität der Künste w Berlinie oraz Queen Elisabeth Music Chapel w Brukseli. Zespół miał także zaszczyt współpracować z Günterem Pichlerem (Alban Berg Quartett) w ramach studiów podyplomowych w Escuela Superior de Música Reina Sofía w Madrycie. Ważnym wydarzeniem w życiu artystycznym zespołu był udział w kursie interpretacji muzyki Ludwiga van Beethovena, prowadzonym przez Alfreda Brendela w Beethoven-Haus Bonn.
Od 2010 roku Meccore String Quartet jest gospodarzem odbywającego się w Poznaniu Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Kameralnej Quarto Mondi, w ramach którego prezentuje polskiej publiczności czołowych artystów światowej sceny kwartetowej.
Muzycy zespołu prowadzą również działalność pedagogiczną na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie.
Hyunjin Roh – pianistka, która zyskała międzynarodowe uznanie po triumfie w Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Ignacego Jana Paderewskiego w Bydgoszczy w 2025 roku, gdzie oprócz nagrody głównej zdobyła również wyróżnienia specjalne za najlepsze wykonanie koncertu Mozarta, recitalu półfinałowego oraz utworów Paderewskiego.
Krytycy chwalą ją za dojrzałe, a zarazem pełne ekspresji uderzenie, bogatą paletę barw dźwiękowych oraz autentyczność muzycznych interpretacji. Artystka koncertowała w tak prestiżowych salach, jak Carnegie Hall, Jordan Hall, Bennett Gordon Hall, Seoul Arts Center, Lotte Concert Hall, Seongnam Arts Center, Kumho Art Hall, Sagawa Bunka Hall czy To-On Hall.
Od czasu swojego debiutu podczas Kumho Young Artist Concert w 2014 roku nieprzerwanie rozwija karierę na arenie międzynarodowej. Do jej ostatnich sukcesów należą m.in. druga nagroda na Borderland Chopin International Competition (2024), była także półfinalistką prestiżowych konkursów w Leeds oraz Hilton Head. Ponadto, jako stypendystka Ravinia Steans Music Institute, dała się poznać jako dojrzała kameralistka o głębokiej wrażliwości muzycznej.
Hyunjin Roh kształciła się pod kierunkiem Hee-Sung Joo na Narodowym Uniwersytecie w Seulu. Następnie ukończyła studia magisterskie oraz podyplomowe (Graduate Diploma) w New England Conservatory, studiując w klasach Wha-Kyung Byuna i Alessio Baxa. Obecnie kontynuuje edukację w Colburn School (w Los Angeles) w prestiżowym programie Artist Diploma pod okiem Fabio Bidiniego.
Piotr Alexewicz należy do najbardziej rozpoznawalnych polskich pianistów swojego pokolenia; jest laureatem V nagrody, Nagrody Publiczności oraz licznych nagród specjalnych na XIX Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie.
W 2025 roku zdobył II nagrodę na Hilton Head International Piano Competition w USA, umacniając swoją pozycję na światowej scenie pianistycznej. W tym samym roku był półfinalistą XVII Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego Van Cliburna w Fort Worth.
Jest dwukrotnym laureatem 48. i 50. Ogólnopolskiego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina organizowanego przez Narodowy Instytut Fryderyka Chopina. Zdobywał także czołowe nagrody na konkursach w Paryżu i Bukareszcie.
W 2024 roku zwyciężył w konkursie koncertów Piano Texas Academy and Festival, wykonując Koncert fortepianowy d-moll op. 15 Johannesa Brahmsa z Fort Worth Symphony Orchestra pod batutą Miguela Harth-Bedoyi. W tym samym roku został jednym z trzech laureatów prestiżowego Konkursu Schenka w Szwajcarii, zdobywając – po raz pierwszy w historii tego konkursu – wszystkie nagrody specjalne, w tym Nagrodę Publiczności i Nagrodę Orkiestry.
Artysta posiada bogatą dyskografię, obejmującą m.in. debiutancki album wydany w 2019 roku przez Narodowy Instytut Fryderyka Chopina z utworami Beethovena, Chopina, Liszta i Ravela. We współpracy z orkiestrą Sinfonia Varsovia pod dyrekcją Howarda Shelleya nagrał wszystkie utwory Fryderyka Chopina na fortepian i orkiestrę, które nie są koncertami.
W 2025 roku ukazały się trzy albumy zawierające wszystkie solowe występy artysty podczas XVII Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego Van Cliburna w Fort Worth.
Występował na prestiżowych festiwalach międzynarodowych, takich jak „Chopin i jego Europa” w Warszawie, Międzynarodowy Festiwal Chopinowski w Dusznikach-Zdroju, Festiwal Chopinowski w Nohant, Festival Chopin do Brasil, Piano Texas, Festiwal im. Artura Rubinsteina w Łodzi, Chopin Festival w Connecticut, Kawai Piano Series, Gdański Festiwal Muzyczny oraz podczas recitali w Żelazowej Woli.
Koncertował w renomowanych salach, m.in. w Filharmonii Berlińskiej, Salle Cortot w Paryżu, Narodowym Forum Muzyki we Wrocławiu, Filharmonii Narodowej w Warszawie, Auli Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Teatro Nacional w Brasílii, Sala São Paulo, Van Cliburn Concert Hall, Ed Landreth Auditorium, Bass Performance Hall w Fort Worth, Woodruff Arts Center w Atlancie, Sapporo Concert Hall Kitara, ACROS Fukuoka Concert Hall, Symphony Hall w Osace, Tokyo Metropolitan Theater, Musashino Bunka Kaikan oraz Seoul Arts Center.
Współpracował z wybitnymi dyrygentami, takimi jak Marek Pijarowski, Carlos Miguel Prieto, Andrey Boreyko, Manuel Hernández-Silva, Ariel Zuckermann, Benjamin Schwartz, Przemysław Neumann, Hansjörg Schellenberger, Marc Kissoczy, Daniel Stabrawa, Thomas Koncz, Rune Bergmann, Adam Banaszak, Nicolae Moldoveanu, Howard Shelley, Ruben Silva, Jakub Chrenowicz, Norton Morozowicz i Tatsuya Shimono.
W 2021 roku, w uznaniu osiągnięć artystycznych, został uhonorowany przez Pierwszą Damę Rzeczypospolitej Polskiej Agatę Kornhauser-Dudę wyróżnieniem „Młody Promotor Polski” za wybitny wkład w promocję kultury polskiej. W tym samym roku otrzymał Wrocławską Nagrodę Artystyczną. Został także laureatem Dolnośląskiego Klucza Sukcesu (2025) oraz znalazł się w gronie 30 Kreatywnych Wrocławia (2026).
Artysta prowadzi intensywną działalność koncertową na całym świecie, występując m.in. w Polsce, Szwajcarii, Niemczech, Francji, Włoszech, Hiszpanii, Rumunii, Danii, Wielkiej Brytanii, USA, Kanadzie, Brazylii, Japonii, Korei Południowej, Maroku i wielu innych krajach. Od 2024 roku prowadzi klasę fortepianu w Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu.
Piotr Alexewicz rozpoczął studia muzyczne w Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu pod kierunkiem Pawła Zawadzkiego, a obecnie kontynuuje je w Zürcher Hochschule der Künste w Zurychu w klasie Konstantina Scherbakova. Doskonalił się również pod kierunkiem Nikolaia Demidenko.
Meccore String Quartet – założony w 2007 roku Meccore String Quartet uznawany jest za jeden z najciekawszych kwartetów smyczkowych swojego pokolenia. Zespół od wielu lat zachwyca melomanów występując w najbardziej prestiżowych salach koncertowych, jak chociażby: Filharmonia Narodowa w Warszawie, Concertgebouw w Amsterdamie, Elbphilharmonie w Hamburgu, Beethoven-Haus w Bonn, Bozar w Brukseli, Auditorio Nacional de Música w Madrycie, Wigmore Hall w Londynie, Musikverein w Wiedniu, Pollack Hall w Montrealu, czy Frick Collection w Nowym Jorku. Kwartet z powodzeniem występuje w ramach czołowych festiwali europejskich, między innymi: Rheingau Musik Festival, Festspiele Mecklenburg-Vorpommern, L. van Beethoven Easter Festival, Budapest Spring Festival, Heidelberg Frühling Musikfestival, Kissinger Sommer Musikfestival, Festival Radio France Montpellier, Bregenzer Festspiele. Zespół miał również zaszczyt wystąpić jako pierwszy polski kwartet smyczkowy podczas obchodów „Dnia Pamięci o Ofiarach Holokaustu” w berlińskim Bundestagu.
W 2012 roku Meccore String Quartet zdobył 2 miejsce, nagrody za najlepsze wykonanie kwartetów klasycznych oraz obligatoryjnego utworu B. Deana podczas Wigmore Hall String Quartet Competition w Londynie. Rok wcześniej poza tytułem finalisty otrzymał nagrodę specjalną za najlepsze wykonanie utworu G. Kancheliego na Międzynarodowym Konkursie Kwartetów Smyczkowych Premio Paolo Borciani w Reggio Emilia. W roku 2010 kwartet został laureatem 1 nagrody na Międzynarodowym Konkursie Muzyki Kameralnej w Weiden (2 i 3 nagrody nie przyznano) oraz 1 nagrody na Międzynarodowym Konkursie Muzyki Kameralnej im. Maxa Regera w Sondershausen. Za liczne wyróżnienia Meccore String Quartet otrzymał również nominację do nagrody Paszport Polityki w kategorii muzyka poważna, między innymi za „śmiałe łamanie konwenansów i stereotypów”.
Dzięki stypendium Irene Steels-Wilsing Stiftung ukazała się debiutancka płyta audio oraz drugi album, za który zespół został wyróżniony dwiema nominacjami do nagrody Fryderyk 2016 i nagrodą Supersonic Award niemieckiego magazynu Pizzicato. Trzecia płyta kwartetu z dziełami Edvarda Griega otrzymała wiele prestiżowych wyróżnień oraz nominacje do nagród Fryderyk 2018 i Preis der Deutschen Schallplattenkritik. Najnowszy album zespołu z Kwartetami smyczkowymi oraz Sekstetem „Souvenir de Florence” Piotra Iljicza Czajkowskiego powstał przy współpracy z Isabel Charisius i Valentinem Erbenem, muzykami legendarnego Alban Berg Quartett.
Muzycy dokonali licznych nagrań radiowych i telewizyjnych, między innymi dla: Bayerischer Rundfunk, BBC Radio 3, Radio Clásica RTVE, Rai3, Radio Stephansdom, Radio Poznań, NDR Kultur, ZDF, Phoenix, oraz WQXR. Realizacja Kwartetu smyczkowego F. Schuberta „Śmierć i Dziewczyna" dla TVP Kultura, została nominowana do nagrody Gwarancje Kultury 2011.
Meccore String Quartet kształcił się początkowo u muzyków kwartetu Camerata. Studiował również w klasie kameralistyki Artemis Quartett w Universität der Künste w Berlinie oraz Queen Elisabeth Music Chapel w Brukseli. Zespół miał także zaszczyt współpracować z Günterem Pichlerem (Alban Berg Quartett) w ramach studiów podyplomowych w Escuela Superior de Música Reina Sofía w Madrycie. Ważnym wydarzeniem w życiu artystycznym zespołu był udział w kursie interpretacji muzyki Ludwiga van Beethovena, prowadzonym przez Alfreda Brendela w Beethoven-Haus Bonn.
Od 2010 roku Meccore String Quartet jest gospodarzem odbywającego się w Poznaniu Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Kameralnej Quarto Mondi, w ramach którego prezentuje polskiej publiczności czołowych artystów światowej sceny kwartetowej.
Muzycy zespołu prowadzą również działalność pedagogiczną na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie.
LATA 80'TE PRZY ŚWIECACH - GOŚCINNIE
Lata 80. to dekada pełna kontrastów i silnych emocji, w której muzyka była czymś znacznie więcej niż tłem codzienności. Niosła wolność, nadzieję i odwagę marzeń, łącząc ludzi ponad granicami i różnicami. To czas wielkich melodii, syntezatorowych brzmień i utworów, które pomagały przeżywać rzeczywistość i wierzyć w lepsze jutro.
Podczas koncertu Lata 80. przy Świecach ta niezwykła atmosfera ożyje na scenie. Ciepłe światło setek świec spotka się z subtelną neonową estetyką epoki, tworząc wyjątkowy, intymny klimat. Ponadczasowe hity lat 80. zabrzmią w nowej, pełnej emocji aranżacji, a pulsujące światło i kolorowe kontrasty przeniosą publiczność w sam środek tamtej dekady.
Repertuar koncertu to największe i najbardziej rozpoznawalne hity lat 80. - w kameralnych, stylowych aranżacjach: A-ha, Alphaville, Queen, Depeche Mode, U2, Roxette, Phil Collins, Scorpions. W programie nie zabraknie również tanecznych i dyskotekowych hitów lat 80: ABBA, Modern Talking, Bee Gees, Boney M. Całość dopełni specjalny blok niespodzianka - z jednej strony inspirowany kultowym filmem lat 80 "Terminator", z drugiej uzupełniony jedną z najbardziej znanych polskich piosenek tamtych czasów, co razem stworzy jeden z najmocniejszych momentów wieczoru.
Dlaczego warto wybrać się na ten koncert?
- Przeżyć powrót do dekady wolności, światła i wielkich emocji.
- Zanurzyć się w wyjątkowej atmosferze świec i neonowej estetyki lat 80.
- Poczujesz lekkość życia, które kiedyś było mniej skomplikowane.
Zaproś bliskich i przeżyj wieczór, który zostaje w pamięci - bo takiej prawdziwej muzyki już dziś się nie tworzy. "Lata 80 przy Świecach" to emocje, światło i brzmienia, do których chce się wracać. Liczba miejsc jest ograniczona!
Podczas koncertu Lata 80. przy Świecach ta niezwykła atmosfera ożyje na scenie. Ciepłe światło setek świec spotka się z subtelną neonową estetyką epoki, tworząc wyjątkowy, intymny klimat. Ponadczasowe hity lat 80. zabrzmią w nowej, pełnej emocji aranżacji, a pulsujące światło i kolorowe kontrasty przeniosą publiczność w sam środek tamtej dekady.
Repertuar koncertu to największe i najbardziej rozpoznawalne hity lat 80. - w kameralnych, stylowych aranżacjach: A-ha, Alphaville, Queen, Depeche Mode, U2, Roxette, Phil Collins, Scorpions. W programie nie zabraknie również tanecznych i dyskotekowych hitów lat 80: ABBA, Modern Talking, Bee Gees, Boney M. Całość dopełni specjalny blok niespodzianka - z jednej strony inspirowany kultowym filmem lat 80 "Terminator", z drugiej uzupełniony jedną z najbardziej znanych polskich piosenek tamtych czasów, co razem stworzy jeden z najmocniejszych momentów wieczoru.
Dlaczego warto wybrać się na ten koncert?
- Przeżyć powrót do dekady wolności, światła i wielkich emocji.
- Zanurzyć się w wyjątkowej atmosferze świec i neonowej estetyki lat 80.
- Poczujesz lekkość życia, które kiedyś było mniej skomplikowane.
Zaproś bliskich i przeżyj wieczór, który zostaje w pamięci - bo takiej prawdziwej muzyki już dziś się nie tworzy. "Lata 80 przy Świecach" to emocje, światło i brzmienia, do których chce się wracać. Liczba miejsc jest ograniczona!
ODYSEJA
„Odyseja” to historia o mężczyźnie, który musi przebyć drogę bohatera, by ocalić własną duszę. I o kobiecie, która czuwa przy granicy życia i śmierci, pomiędzy realnością a snem, próbując wywołać go z otchłani. To opowieść o tym, że każdy powrót – czy z wojny, czy z kryzysu, czy z ciemności – jest tak naprawdę mozolnym, bolesnym odnajdowaniem własnej tożsamości.
Kto tam jest w środku?
W interpretacji „Odysei” Małgorzaty Warsickiej, podróż Odysa nie prowadzi przez morza i wyspy, lecz przez labirynt jego własnej pamięci. Owszem, jego wędrówka materializuje się na scenie: spotkania z potworami, uwodzicielkami, bogami i boginiami, czasem straszne, czasem zabawne – ale czy to opowieść o wydarzeniach czy jedynie symboliczne obrazy Odysowej psychiki, która mierzy się z gniewem, bezradnością i stratą?
Tę samą walkę toczy Penelopa, pielęgnująca ciało nierozpoznawalnego męża. Podobnie jak Grażyna Jagielska, żona wieloletniego korespondenta wojennego Wojciecha Jagielskiego (autorka książki „Miłość z kamienia”), Penelopa, przez lata czekania, sama nie uczestnicząc w walkach, nabawiła się nerwicy i stresu pourazowego. Ta mityczna podróż jest też jej wędrówką – od choroby do wyzdrowienia, od śmierci z lęku i tęsknoty do samostanowienia.
Muzyka Pawła Romańczuka prowadzi publiczność w głąb tego wewnętrznego pejzażu. Razem z nią wchodzimy w doświadczenie bohatera, w podróż, której stawką jest nie powrót do domu, lecz powrót do samego siebie.
Tekst sceniczny: Jarosław Murawski
Reżyseria: Małgorzata Warsicka
Muzyka: Paweł Romańczuk
Scenografia, światło, kostiumy: Katarzyna Borkowska
Ruch sceniczny: Agnieszka Jachym
Reżyseria dźwięku: Bartłomiej Góra
Przygotowanie wokalne: Marta Budzyńska-Solarska, Marzena Matyla
Inspicjenci i suflerzy: Małgorzata Szeptycka, Hubert Michalak, Wojciech Kupczyński, Agata Jaszke
Asystentka reżyserki: Karolina Klich
Wsparcie asystenckie: Ada Widziewicz, Artur Wójcik, Jan Wacławowicz
OBSADA
Justyna Szafran – Penelopa
Sambor Dudziński (gościnnie) – Odyseusz
Dawid Suliba – Zeus, Posejdon, Telemach, Antinoj, Kyklop, Elpeno, Hermes
Emose Uhunmwangho – Atena, Psychoterapeutka, Tejrezjasz, Kyklop
Karolina Klich (gościnnie) – Nausyka, Kirke, Kalypso, Dziewczyna, Matka, Kyklop
Kto tam jest w środku?
W interpretacji „Odysei” Małgorzaty Warsickiej, podróż Odysa nie prowadzi przez morza i wyspy, lecz przez labirynt jego własnej pamięci. Owszem, jego wędrówka materializuje się na scenie: spotkania z potworami, uwodzicielkami, bogami i boginiami, czasem straszne, czasem zabawne – ale czy to opowieść o wydarzeniach czy jedynie symboliczne obrazy Odysowej psychiki, która mierzy się z gniewem, bezradnością i stratą?
Tę samą walkę toczy Penelopa, pielęgnująca ciało nierozpoznawalnego męża. Podobnie jak Grażyna Jagielska, żona wieloletniego korespondenta wojennego Wojciecha Jagielskiego (autorka książki „Miłość z kamienia”), Penelopa, przez lata czekania, sama nie uczestnicząc w walkach, nabawiła się nerwicy i stresu pourazowego. Ta mityczna podróż jest też jej wędrówką – od choroby do wyzdrowienia, od śmierci z lęku i tęsknoty do samostanowienia.
Muzyka Pawła Romańczuka prowadzi publiczność w głąb tego wewnętrznego pejzażu. Razem z nią wchodzimy w doświadczenie bohatera, w podróż, której stawką jest nie powrót do domu, lecz powrót do samego siebie.
Tekst sceniczny: Jarosław Murawski
Reżyseria: Małgorzata Warsicka
Muzyka: Paweł Romańczuk
Scenografia, światło, kostiumy: Katarzyna Borkowska
Ruch sceniczny: Agnieszka Jachym
Reżyseria dźwięku: Bartłomiej Góra
Przygotowanie wokalne: Marta Budzyńska-Solarska, Marzena Matyla
Inspicjenci i suflerzy: Małgorzata Szeptycka, Hubert Michalak, Wojciech Kupczyński, Agata Jaszke
Asystentka reżyserki: Karolina Klich
Wsparcie asystenckie: Ada Widziewicz, Artur Wójcik, Jan Wacławowicz
OBSADA
Justyna Szafran – Penelopa
Sambor Dudziński (gościnnie) – Odyseusz
Dawid Suliba – Zeus, Posejdon, Telemach, Antinoj, Kyklop, Elpeno, Hermes
Emose Uhunmwangho – Atena, Psychoterapeutka, Tejrezjasz, Kyklop
Karolina Klich (gościnnie) – Nausyka, Kirke, Kalypso, Dziewczyna, Matka, Kyklop
PANI DOUBTFIRE
Pani Doubtfire to polska prapremiera i musicalowa wersja kultowego filmu z 1993 r. w reżyserii Chrisa Columbusa z przebojową kreacją nieodżałowanego Robina Williamsa w tytułowej roli.
Komedia musicalowa oddaje bardzo wiernie niemal wszystkie filmowe wątki. Aktor dubbingowy Daniel traci pracę w studio z uwagi na swą nadmierną kreatywność, doprowadzającą do szału szefostwo. Sam jest ojcem trójki dzieci, zapatrzonej w niego i zakochanej w jego poczuciu humoru i dystansie do życia. Tego podejścia nie podziela jednak jego żona Miranda (w filmie kreowana przez Sally Field), którą irytuje w mężu ocieranie się o syndrom Piotrusia Pana. Sama robi zawrotną karierę zawodową, mając za mało czasu – co sama przyznaje – na wychowanie dzieci. Z kolei metody wychowawcze Daniela i jego nieuporządkowane życie zawodowe doprowadzają do przesilenia, które kończy się w sali sądowej czasowym odebraniem mu praw opiekuńczych do dzieci.
I tu warto postawić pytanie, o czym jest ten musical? Czy o facecie, który przebiera się w damskie ciuszki, czy jednak o czymś więcej?
Z pewnością jest to spektakl o kryzysie rodziny – i tej trzydzieści lat temu, i dziś – stojącej wobec nowych wyzwań cywilizacyjnych, a także o trudnościach komunikacyjnych i ze wzajemnym zrozumieniem w związku. Ale przede wszystkim jest to spektakl o dojrzewaniu do bycia odpowiedzialnym mężczyzną, o odwadze bycia ojcem za wszelką cenę, o konsekwencjach własnych decyzji i walce o to, by dzieci miały ojca ze świadomością, że w przeciwnym razie mogą się pogubić. Miraży jest wiele.
Na szczęście zjawia się ona, pani Doubtfire, idealna opiekunka do dzieci. W podtekście jest ona również odzwierciedleniem tęsknoty za wielopokoleniowym domem, w którym babcia ze swoim doświadczeniem życiowym była powierniczką i podporą w trudnych chwilach dla młodszych członków rodziny. Bo ona to wszystko przeżyła i wie, że w oparciu o trwałe zasady wszystko ułoży się dobrze. Porządek, jaki wprowadza do życia rodzinnego, daje poczucie bezpieczeństwa. Ale staje się też świetną terapeutką dla Mirandy i samego Daniela, który dojrzewa dzięki wcieleniu się w tę nową rolę.
To wszystko jednak, co ważne i poważne, pokryte jest niezwykłą dozą humoru. Dla głównego bohatera obracanie trudnych rzeczy w żart to sposób na życie. On wie, że wiele spraw go przerasta, ale chce przed tym niepożądanym skutkiem życia, jakim jest – ogólnie mówiąc – cierpienie, ochronić siebie i bliskich, przede wszystkim zaś swoje ukochane dzieci. Zarówno w filmie, jak i w spektaklu obudowane jest to całą paletą komediowych gagów z udziałem m.in. pary fryzjerów-charakteryzatorów. Cały ciężar spektaklu i jego komicznego wymiaru spoczywa jednak przede wszystkim na głównym bohaterze. Jako aktor dubbingowy, opiekunka czy ojciec odgrywa on wspaniałą rolę, pełen wiary w to, że życie może być piękne, gdy ma się do niego właściwy stosunek i gdy się bezwarunkowo kocha, czyli potrafi dla swych najbliższych zrobić wszystko z użyciem najbardziej pomysłowych metod. Działa? Nie ma innej opcji! Potencjał na wspaniały rodzinny spektakl, którego mottem jest piosenka „As Long As There Is Love”!
Poznańską produkcję reżyseruje Łukasz Brzeziński. Kierownictwo muzyczne sprawuje Jakub Czerski a wokalne - Paweł Orłowski. Choreografią zajmują się Tina Papazyan i Adam Beta. Kostiumy kreuje Katarzyna Zawal, a scenografię tworzy Natalia Kołodziej. Nad reżyserią dźwięku czuwają Tomasz Zajma i Agata Dankowska, za reżyserię świateł zaś odpowiada Paulina Góral.
Komedia musicalowa oddaje bardzo wiernie niemal wszystkie filmowe wątki. Aktor dubbingowy Daniel traci pracę w studio z uwagi na swą nadmierną kreatywność, doprowadzającą do szału szefostwo. Sam jest ojcem trójki dzieci, zapatrzonej w niego i zakochanej w jego poczuciu humoru i dystansie do życia. Tego podejścia nie podziela jednak jego żona Miranda (w filmie kreowana przez Sally Field), którą irytuje w mężu ocieranie się o syndrom Piotrusia Pana. Sama robi zawrotną karierę zawodową, mając za mało czasu – co sama przyznaje – na wychowanie dzieci. Z kolei metody wychowawcze Daniela i jego nieuporządkowane życie zawodowe doprowadzają do przesilenia, które kończy się w sali sądowej czasowym odebraniem mu praw opiekuńczych do dzieci.
I tu warto postawić pytanie, o czym jest ten musical? Czy o facecie, który przebiera się w damskie ciuszki, czy jednak o czymś więcej?
Z pewnością jest to spektakl o kryzysie rodziny – i tej trzydzieści lat temu, i dziś – stojącej wobec nowych wyzwań cywilizacyjnych, a także o trudnościach komunikacyjnych i ze wzajemnym zrozumieniem w związku. Ale przede wszystkim jest to spektakl o dojrzewaniu do bycia odpowiedzialnym mężczyzną, o odwadze bycia ojcem za wszelką cenę, o konsekwencjach własnych decyzji i walce o to, by dzieci miały ojca ze świadomością, że w przeciwnym razie mogą się pogubić. Miraży jest wiele.
Na szczęście zjawia się ona, pani Doubtfire, idealna opiekunka do dzieci. W podtekście jest ona również odzwierciedleniem tęsknoty za wielopokoleniowym domem, w którym babcia ze swoim doświadczeniem życiowym była powierniczką i podporą w trudnych chwilach dla młodszych członków rodziny. Bo ona to wszystko przeżyła i wie, że w oparciu o trwałe zasady wszystko ułoży się dobrze. Porządek, jaki wprowadza do życia rodzinnego, daje poczucie bezpieczeństwa. Ale staje się też świetną terapeutką dla Mirandy i samego Daniela, który dojrzewa dzięki wcieleniu się w tę nową rolę.
To wszystko jednak, co ważne i poważne, pokryte jest niezwykłą dozą humoru. Dla głównego bohatera obracanie trudnych rzeczy w żart to sposób na życie. On wie, że wiele spraw go przerasta, ale chce przed tym niepożądanym skutkiem życia, jakim jest – ogólnie mówiąc – cierpienie, ochronić siebie i bliskich, przede wszystkim zaś swoje ukochane dzieci. Zarówno w filmie, jak i w spektaklu obudowane jest to całą paletą komediowych gagów z udziałem m.in. pary fryzjerów-charakteryzatorów. Cały ciężar spektaklu i jego komicznego wymiaru spoczywa jednak przede wszystkim na głównym bohaterze. Jako aktor dubbingowy, opiekunka czy ojciec odgrywa on wspaniałą rolę, pełen wiary w to, że życie może być piękne, gdy ma się do niego właściwy stosunek i gdy się bezwarunkowo kocha, czyli potrafi dla swych najbliższych zrobić wszystko z użyciem najbardziej pomysłowych metod. Działa? Nie ma innej opcji! Potencjał na wspaniały rodzinny spektakl, którego mottem jest piosenka „As Long As There Is Love”!
Poznańską produkcję reżyseruje Łukasz Brzeziński. Kierownictwo muzyczne sprawuje Jakub Czerski a wokalne - Paweł Orłowski. Choreografią zajmują się Tina Papazyan i Adam Beta. Kostiumy kreuje Katarzyna Zawal, a scenografię tworzy Natalia Kołodziej. Nad reżyserią dźwięku czuwają Tomasz Zajma i Agata Dankowska, za reżyserię świateł zaś odpowiada Paulina Góral.
PIEŚNI PIEKARZY POLSKICH
Realizacja dramatu autorstwa Mariusza Gołosza, w którym bajka spotyka się z harówką, Rapowa Wróżka wydaje pozwolenia na wyjścia na koncerty, a Piekarze na M. i na J. obsypują Sprzedawcę mąką i obelgami. Babcia patrzy, a Piec połyka. Spektakl w konwencji współczesnego, zaangażowanego, proletariackiego musicalu.
Reżyseria: Klaudia Gębska
Dramaturgia: Patryk Kozłowski
Realizacja dźwięku: Mikołaj Kustra
Choreografia: Magdalena Kawecka
Oprawa muzyczna: Karol Augustyniak, Mikołaj Kustra
Teksty piosenek: Michał Królikowski, Piotr Tuleja, Filip Zaręba
Opieka pedagogiczna: Remigiusz Brzyk
OBSADA
Michał Badeński
Michał Królikowski
Piotr Tuleja
Alfreda Wodyńska
Filip Zaręba
Reżyseria: Klaudia Gębska
Dramaturgia: Patryk Kozłowski
Realizacja dźwięku: Mikołaj Kustra
Choreografia: Magdalena Kawecka
Oprawa muzyczna: Karol Augustyniak, Mikołaj Kustra
Teksty piosenek: Michał Królikowski, Piotr Tuleja, Filip Zaręba
Opieka pedagogiczna: Remigiusz Brzyk
OBSADA
Michał Badeński
Michał Królikowski
Piotr Tuleja
Alfreda Wodyńska
Filip Zaręba
PIĘKNA I BESTIA
Piękna i Bestia
Musical
Muzyka – Alan Menken
Piosenki – Howard Ashman, Tim Rice
Libretto – Linda Woolverton
Tłumaczenie – Małgorzata Ryś
Premiera: 25 lutego 2023
Czas trwania: 140 min (z przerwą)
Od lat: 6
Dawno, dawno temu, w dalekim kraju, w pięknym zamku, żył młody książę, którego czarodziejka uwięziła w ciele… bestii. Jeśli książę nauczy się kochać i zdobędzie wzajemną miłość, przekleństwo straci moc. Ale czas ucieka… Gdy z ofiarowanej przez czarodziejkę róży opadnie ostatni płatek, złego uroku nie da się już odwrócić. Wówczas Bestia i wszyscy jego domownicy pozostaną zaklęci na zawsze. Czy znajdzie się ktoś, kto będzie umiał zajrzeć głębiej? Dojrzeć piękno ukryte w sercu? Ktoś, kto będzie w stanie pokochać… bestię?
Daj się porwać do baśniowego świata Pięknej i Bestii, opowieści starej jak świat! Spotkaj mądrą i śliczną Bellę, jej genialnego ojca Maurycego, a także narcystycznego Gastona i wpatrzonego w niego Lefou. Wejdź do pełnego tajemnic zamku i poznaj jego niezwykłych mieszkańców: czułą Panią Imbryk i jej synka Bryczka, płonącego miłością do uroczej Babette Płomyka, majestatyczną Madame de Garderobe oraz gospodarza domu – ostrożnego Trybika.
Zobacz najbardziej magiczny musical wszech czasów, którego filmowa wersja zrealizowana przez Disneya w 1991 roku, nagrodzona została dwoma Oskarami. Daj się ponieść wspaniałej muzyce Alana Menkena i piosenkom napisanym przez Howarda Ashmana i Tima Rice’a, które pokochał cały świat.
Jeśli pragniesz oderwać się od szarej codzienności – przyjdź i zachwyć się wyczarowanym z kart baśni światem. Przeżyj z nami jedną z najpiękniejszych historii o miłości, by poznać, czym jest prawdziwe piękno. To spektakl dla dzieci i dorosłych, dla całej Twojej rodziny. Po prostu: Gościem bądź!
Przedstawienie wystawiane jest na podstawie umowy z Music Theatre International (Europe) www.mtishows.eu
Musical
Muzyka – Alan Menken
Piosenki – Howard Ashman, Tim Rice
Libretto – Linda Woolverton
Tłumaczenie – Małgorzata Ryś
Premiera: 25 lutego 2023
Czas trwania: 140 min (z przerwą)
Od lat: 6
Dawno, dawno temu, w dalekim kraju, w pięknym zamku, żył młody książę, którego czarodziejka uwięziła w ciele… bestii. Jeśli książę nauczy się kochać i zdobędzie wzajemną miłość, przekleństwo straci moc. Ale czas ucieka… Gdy z ofiarowanej przez czarodziejkę róży opadnie ostatni płatek, złego uroku nie da się już odwrócić. Wówczas Bestia i wszyscy jego domownicy pozostaną zaklęci na zawsze. Czy znajdzie się ktoś, kto będzie umiał zajrzeć głębiej? Dojrzeć piękno ukryte w sercu? Ktoś, kto będzie w stanie pokochać… bestię?
Daj się porwać do baśniowego świata Pięknej i Bestii, opowieści starej jak świat! Spotkaj mądrą i śliczną Bellę, jej genialnego ojca Maurycego, a także narcystycznego Gastona i wpatrzonego w niego Lefou. Wejdź do pełnego tajemnic zamku i poznaj jego niezwykłych mieszkańców: czułą Panią Imbryk i jej synka Bryczka, płonącego miłością do uroczej Babette Płomyka, majestatyczną Madame de Garderobe oraz gospodarza domu – ostrożnego Trybika.
Zobacz najbardziej magiczny musical wszech czasów, którego filmowa wersja zrealizowana przez Disneya w 1991 roku, nagrodzona została dwoma Oskarami. Daj się ponieść wspaniałej muzyce Alana Menkena i piosenkom napisanym przez Howarda Ashmana i Tima Rice’a, które pokochał cały świat.
Jeśli pragniesz oderwać się od szarej codzienności – przyjdź i zachwyć się wyczarowanym z kart baśni światem. Przeżyj z nami jedną z najpiękniejszych historii o miłości, by poznać, czym jest prawdziwe piękno. To spektakl dla dzieci i dorosłych, dla całej Twojej rodziny. Po prostu: Gościem bądź!
Przedstawienie wystawiane jest na podstawie umowy z Music Theatre International (Europe) www.mtishows.eu
RECEPTA NA SZCZĘŚCIE - GOŚCINNIE
Romantyczny spektakl komediowy z muzyką na żywo!
Trzy pokolenia kobiet spotykają się w gabinecie lekarskim. Szukająca miłości Kasia, która dopiero rozpoczyna swoje dorosłe życie w dużym mieście. Temperamentna Kleo z bagażem doświadczeń sercowych, żyjąca nadzieją, że kiedyś spotka swoje wymarzone szczęście oraz Seniorka Gina wciąż jeszcze aktywna, energiczna, niepogodzona z upływem czasu.
Wszystkie traktują Doktora bardziej jako przyjaciela, powiernika ich myśli niż lekarza. Doktor Kazimierz, znany jest z tego, że leczy nie tylko ciało, ale i duszę.
Pojawia się w gabinecie również tajemniczy Country-man żyjący na wsi, kochający naturę i życie blisko niej.
Spotkanie wszystkich bohaterów, zderzenie ich różnych światów wywołuje istną burzę w gabinecie lekarskim i zmierza do nieoczekiwanego zakończenia.
Mnóstwo zabawnych pomyłek, piosenki wykonywane na żywo i elementy tańca, gwarantują niezapomniany wieczór!
CENARIUSZ, REŻYSERIA, MUZYKA: ALEKSANDRA NIEŚPIELAK
Doktor: Michał Mikołajczak / Adam Adamonis
Kleo: Aleksandra Nieśpielak Kasia: Emilia Szmolke Gina: Anna Korcz / Grażyna Zielińska / Dorota Gorjainow Pacjent: Michał Felek-Felczak / Daniel Roman
muzycy (piano, sax): Andrzej Perkman / Marcin Gańko / Michał Borowski
Trzy pokolenia kobiet spotykają się w gabinecie lekarskim. Szukająca miłości Kasia, która dopiero rozpoczyna swoje dorosłe życie w dużym mieście. Temperamentna Kleo z bagażem doświadczeń sercowych, żyjąca nadzieją, że kiedyś spotka swoje wymarzone szczęście oraz Seniorka Gina wciąż jeszcze aktywna, energiczna, niepogodzona z upływem czasu.
Wszystkie traktują Doktora bardziej jako przyjaciela, powiernika ich myśli niż lekarza. Doktor Kazimierz, znany jest z tego, że leczy nie tylko ciało, ale i duszę.
Pojawia się w gabinecie również tajemniczy Country-man żyjący na wsi, kochający naturę i życie blisko niej.
Spotkanie wszystkich bohaterów, zderzenie ich różnych światów wywołuje istną burzę w gabinecie lekarskim i zmierza do nieoczekiwanego zakończenia.
Mnóstwo zabawnych pomyłek, piosenki wykonywane na żywo i elementy tańca, gwarantują niezapomniany wieczór!
CENARIUSZ, REŻYSERIA, MUZYKA: ALEKSANDRA NIEŚPIELAK
Doktor: Michał Mikołajczak / Adam Adamonis
Kleo: Aleksandra Nieśpielak Kasia: Emilia Szmolke Gina: Anna Korcz / Grażyna Zielińska / Dorota Gorjainow Pacjent: Michał Felek-Felczak / Daniel Roman
muzycy (piano, sax): Andrzej Perkman / Marcin Gańko / Michał Borowski
RECEPTA NA SZCZĘŚCIE 2
„Recepta na szczęście 2” - to kontynuacja losów bohaterów pierwszej części znanego już dobrze widzom hitu teatralnego, ale sztuka istnieje samodzielnie bez konieczności zaznajomienia się z częścią pierwszą.
Bohaterowie sztuki to dwa młode małżeństwa, plus seniorka Gina w roli terapeutki i Doktor w nowej rzeczywistości, którzy zderzają się z prozą życia codziennego w swoich świeżo upieczonych szczęśliwych związkach. Pierwsze kryzysy, pierwsze rozterki- ich zmagania w komediowej narracji pokażą widzom do czego mogą doprowadzić niedomówienia w związkach.
Mnóstwo zabawnych pomyłek, elementy tańca i muzyka na żywo przeniosą nas w świat komedii, w której zobaczymy samych siebie.
Ten spektakl trzeba zobaczyć!
Bohaterowie sztuki to dwa młode małżeństwa, plus seniorka Gina w roli terapeutki i Doktor w nowej rzeczywistości, którzy zderzają się z prozą życia codziennego w swoich świeżo upieczonych szczęśliwych związkach. Pierwsze kryzysy, pierwsze rozterki- ich zmagania w komediowej narracji pokażą widzom do czego mogą doprowadzić niedomówienia w związkach.
Mnóstwo zabawnych pomyłek, elementy tańca i muzyka na żywo przeniosą nas w świat komedii, w której zobaczymy samych siebie.
Ten spektakl trzeba zobaczyć!
Recital skrzypcowy "Wokół Wieniawskiego" – Zofia Anna Olesik (skrzypce), Joanna Zathey-Wójcińska (fortepian)
Recital mistrzowski w wykonaniu Zofii Anny Olesik przy akompaniamencie Joanny Zathey-Wójcińskiej to spotkanie z wyjątkową wrażliwością skrzypiec i fortepianu. Koncert odbywa się w ramach Nagrody Festiwalu przyznanej laureatce Ogólnopolskiego Konkursu Skrzypcowego im. Zdzisława Jahnkego. Zofia Anna Olesik, jako laureatka tego konkursu, otrzymała także bezpośrednią kwalifikację do Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Henryka Wieniawskiego.
Program koncertu:
H. Wieniawski – Polonez koncertowy D-dur op. 4
S. Prokofiew – Sonata f-moll op. 80
F. Chopin – Nokturn cis-moll op. posth. (arr. P. Sarasate)
I.J. Paderewski/St. Barcewicz – Melodia
F. Kreisler – Liebesfreud
E. Ysaÿe/C. Saint-Saëns – Etiuda w formie walca op. 52
Zofia Anna Olesik – urodzona w 2005 roku, obecnie studiuje na Akademii Muzycznej w Poznaniu pod kierunkiem profesora Marcina Baranowskiego.
Jest laureatką i finalistką ponad trzydziestu krajowych i międzynarodowych konkursów, w tym Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Henryka Wieniawskiego i Karola Lipińskiego, Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Jaschy Heifetza, Międzynarodowego Konkursu im. Arama Chaczaturiana, Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Arthura Grumiaux oraz Ogólnopolskiego Konkursu Skrzypcowego im. Zdzisława Jahnkego.
W listopadzie 2025 roku została pierwszą oficjalnie ogłoszoną uczestniczką XVII Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Henryka Wieniawskiego. W 2026 roku otrzymała stypendium Fundacji Anne-Sophie Mutter, dołączając do elitarnego grona młodych instrumentalistów smyczkowych wspieranych przez jedną z najwybitniejszych skrzypaczek i mentorek naszych czasów.
Jako solistka występowała z czołowymi orkiestrami, takimi jak Lithuanian National Philharmonic Orchestra, Armenian State Symphony Orchestra, Orkiestra Filharmonii Poznańskiej, Oxford Philharmonic Orchestra, NFM Leopoldinum Orchestra oraz International Lutosławski Youth Orchestra. Koncertowała w prestiżowych salach i ośrodkach muzycznych Europy oraz Stanów Zjednoczonych, między innymi w Buckingham Palace, Jordan Hall w New England Conservatory, w siedzibie NOSPR w Katowicach, w Europejskim Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego oraz w Sheldonian Theatre.
Jej rozwój artystyczny kształtowały współprace i kursy mistrzowskie prowadzone przez najwybitniejszych muzyków naszych czasów, w tym Julia Fischer, Midori, Anne-Sophie Mutter oraz Donald Weilerstein. Pracowała również z członkami Vienna Philharmonic w ramach projektu Penderecki oraz współpracowała z European Union Youth Orchestra.
Doceniana za dojrzałość artystyczną, wirtuozowską technikę i charyzmatyczną obecność sceniczną, Zofia Anna Olesik szybko umacnia swoją pozycję jako jedna z najbardziej obiecujących młodych skrzypaczek na międzynarodowej scenie muzycznej.
Joanna Zathey-Wójcińska – pianistka i kameralistka, od 1999 roku związana zawodowo z Akademią Muzyczną im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu, gdzie współpracuje z klasami skrzypiec, oraz nauczyciel w OSM II stopnia im. J. Kaliszewskiej przy ZSM w Poznaniu. Specjalizuje się w kameralistyce fortepianowej, prowadzi zespoły kameralne oraz przygotowuje uczniów i studentów do konkursów skrzypcowych, zdobywając wraz z nimi liczne nagrody i wyróżnienia za wybitne walory artystyczne partii fortepianu. Przez 13 lat ściśle współpracowała z prof. Jadwigą Kaliszewską.
Jest cenionym pianistą konkursowym. Była oficjalnym pianistą XIII Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. H. Wieniawskiego w Poznaniu (2006), a także wystąpiła podczas edycji w 2022 roku, towarzysząc Shihanowi Wangowi w 1 i 2 etapie. Brała udział jako pianistka konkursowa w I Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym Karol Szymanowski in memoriam w Toruniu (2007), Ogólnopolskim Konkursie Młodych Skrzypków im. S. Serwaczyńskiego w Lublinie (od 2014), Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. K. Lipińskiego i H. Wieniawskiego w Lublinie (od 2015) oraz Ogólnopolskim Konkursie Skrzypcowym „Jak Wieniawski” w Lublinie (2019, 2022, 2023, 2025, 2026). Regularnie współpracuje również z Międzynarodowym Konkursem Skrzypcowym im. G. Ph. Telemanna, odbywającym się w Poznaniu.
W 2023 roku pełniła funkcję oficjalnej pianistki podczas specjalnej edycji 19. Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. A. Chaczaturiana w Pekinie oraz rok później podczas Khachaturian International Youth Competition (2024). Od 2023 roku jest oficjalną pianistką Międzynarodowego Konkursu Muzyki Polskiej im. W. Wiłkomirskiej w Częstochowie.
Współpracuje z Europejskim Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego, gdzie bierze udział w Zimowych Akademiach Muzycznych oraz koncertach z cyklu „Prezentacje”. Była zapraszana na Międzynarodowy Festiwal Muzyki Kameralnej Mønsommer Festival w Danii (2022, 2023) jako kameralistka i pedagog. W maju 2023 roku zasiadała w jury konkursu Maifestival Young! w Rellingen (Niemcy). W 2026 roku wraz z Zofią Olesik uczestniczyła w prestiżowym kursie „Violin Masterclass with Anne-Sophie Mutter” w Oksfordzie. Prowadzi wykłady i warsztaty dla nauczycieli pianistów-kameralistów oraz działa jako konsultant CEA w dziedzinie kameralistyki fortepianowej.
Od 2011 roku tworzy duet ze skrzypkiem Jarosławem Nadrzyckim. Artyści występowali m.in. na Ohrid Summer Festival w Macedonii (2011), w cyklu „Recitale Mistrzowskie” NOSPR w Katowicach (od 2015), podczas Festiwalu „Młodzieżowa Akademia Sztuki” w Moskwie (2019), Festiwalu „Emanacje” (2019) oraz 35. Międzynarodowego Festiwalu Muzycznego IKSEV w Izmirze (2022). W 2026 roku zostali zaproszeni do cyklu „Z klasyką przez Polskę” organizowanego przez NIMiT.
W dorobku fonograficznym posiada płytę z sonatami na skrzypce i fortepian Johannesa Brahmsa, nagraną wraz z Jarosławem Nadrzyckim (Orphée Classics, 2018), a także nagranie triowych utworów Josepha Haydna, Friedricha Kuhlaua i Carla Marii von Webera (Da Vinci Classics, 2023). W przygotowaniu jest kolejna płyta z utworami Roberta Schumanna.
Ukończyła z wyróżnieniem Akademię Muzyczną w Poznaniu w klasie fortepianu prof. Grzegorza Kurzyńskiego oraz studia podyplomowe w zakresie kameralistyki w Accademia di Musica w Pinerolo (Włochy) w klasie prof. Dory Schwarzberg. W 2015 roku uzyskała tytuł doktora sztuki.
Program koncertu:
H. Wieniawski – Polonez koncertowy D-dur op. 4
S. Prokofiew – Sonata f-moll op. 80
F. Chopin – Nokturn cis-moll op. posth. (arr. P. Sarasate)
I.J. Paderewski/St. Barcewicz – Melodia
F. Kreisler – Liebesfreud
E. Ysaÿe/C. Saint-Saëns – Etiuda w formie walca op. 52
Zofia Anna Olesik – urodzona w 2005 roku, obecnie studiuje na Akademii Muzycznej w Poznaniu pod kierunkiem profesora Marcina Baranowskiego.
Jest laureatką i finalistką ponad trzydziestu krajowych i międzynarodowych konkursów, w tym Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Henryka Wieniawskiego i Karola Lipińskiego, Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Jaschy Heifetza, Międzynarodowego Konkursu im. Arama Chaczaturiana, Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Arthura Grumiaux oraz Ogólnopolskiego Konkursu Skrzypcowego im. Zdzisława Jahnkego.
W listopadzie 2025 roku została pierwszą oficjalnie ogłoszoną uczestniczką XVII Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Henryka Wieniawskiego. W 2026 roku otrzymała stypendium Fundacji Anne-Sophie Mutter, dołączając do elitarnego grona młodych instrumentalistów smyczkowych wspieranych przez jedną z najwybitniejszych skrzypaczek i mentorek naszych czasów.
Jako solistka występowała z czołowymi orkiestrami, takimi jak Lithuanian National Philharmonic Orchestra, Armenian State Symphony Orchestra, Orkiestra Filharmonii Poznańskiej, Oxford Philharmonic Orchestra, NFM Leopoldinum Orchestra oraz International Lutosławski Youth Orchestra. Koncertowała w prestiżowych salach i ośrodkach muzycznych Europy oraz Stanów Zjednoczonych, między innymi w Buckingham Palace, Jordan Hall w New England Conservatory, w siedzibie NOSPR w Katowicach, w Europejskim Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego oraz w Sheldonian Theatre.
Jej rozwój artystyczny kształtowały współprace i kursy mistrzowskie prowadzone przez najwybitniejszych muzyków naszych czasów, w tym Julia Fischer, Midori, Anne-Sophie Mutter oraz Donald Weilerstein. Pracowała również z członkami Vienna Philharmonic w ramach projektu Penderecki oraz współpracowała z European Union Youth Orchestra.
Doceniana za dojrzałość artystyczną, wirtuozowską technikę i charyzmatyczną obecność sceniczną, Zofia Anna Olesik szybko umacnia swoją pozycję jako jedna z najbardziej obiecujących młodych skrzypaczek na międzynarodowej scenie muzycznej.
Joanna Zathey-Wójcińska – pianistka i kameralistka, od 1999 roku związana zawodowo z Akademią Muzyczną im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu, gdzie współpracuje z klasami skrzypiec, oraz nauczyciel w OSM II stopnia im. J. Kaliszewskiej przy ZSM w Poznaniu. Specjalizuje się w kameralistyce fortepianowej, prowadzi zespoły kameralne oraz przygotowuje uczniów i studentów do konkursów skrzypcowych, zdobywając wraz z nimi liczne nagrody i wyróżnienia za wybitne walory artystyczne partii fortepianu. Przez 13 lat ściśle współpracowała z prof. Jadwigą Kaliszewską.
Jest cenionym pianistą konkursowym. Była oficjalnym pianistą XIII Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. H. Wieniawskiego w Poznaniu (2006), a także wystąpiła podczas edycji w 2022 roku, towarzysząc Shihanowi Wangowi w 1 i 2 etapie. Brała udział jako pianistka konkursowa w I Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym Karol Szymanowski in memoriam w Toruniu (2007), Ogólnopolskim Konkursie Młodych Skrzypków im. S. Serwaczyńskiego w Lublinie (od 2014), Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. K. Lipińskiego i H. Wieniawskiego w Lublinie (od 2015) oraz Ogólnopolskim Konkursie Skrzypcowym „Jak Wieniawski” w Lublinie (2019, 2022, 2023, 2025, 2026). Regularnie współpracuje również z Międzynarodowym Konkursem Skrzypcowym im. G. Ph. Telemanna, odbywającym się w Poznaniu.
W 2023 roku pełniła funkcję oficjalnej pianistki podczas specjalnej edycji 19. Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. A. Chaczaturiana w Pekinie oraz rok później podczas Khachaturian International Youth Competition (2024). Od 2023 roku jest oficjalną pianistką Międzynarodowego Konkursu Muzyki Polskiej im. W. Wiłkomirskiej w Częstochowie.
Współpracuje z Europejskim Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego, gdzie bierze udział w Zimowych Akademiach Muzycznych oraz koncertach z cyklu „Prezentacje”. Była zapraszana na Międzynarodowy Festiwal Muzyki Kameralnej Mønsommer Festival w Danii (2022, 2023) jako kameralistka i pedagog. W maju 2023 roku zasiadała w jury konkursu Maifestival Young! w Rellingen (Niemcy). W 2026 roku wraz z Zofią Olesik uczestniczyła w prestiżowym kursie „Violin Masterclass with Anne-Sophie Mutter” w Oksfordzie. Prowadzi wykłady i warsztaty dla nauczycieli pianistów-kameralistów oraz działa jako konsultant CEA w dziedzinie kameralistyki fortepianowej.
Od 2011 roku tworzy duet ze skrzypkiem Jarosławem Nadrzyckim. Artyści występowali m.in. na Ohrid Summer Festival w Macedonii (2011), w cyklu „Recitale Mistrzowskie” NOSPR w Katowicach (od 2015), podczas Festiwalu „Młodzieżowa Akademia Sztuki” w Moskwie (2019), Festiwalu „Emanacje” (2019) oraz 35. Międzynarodowego Festiwalu Muzycznego IKSEV w Izmirze (2022). W 2026 roku zostali zaproszeni do cyklu „Z klasyką przez Polskę” organizowanego przez NIMiT.
W dorobku fonograficznym posiada płytę z sonatami na skrzypce i fortepian Johannesa Brahmsa, nagraną wraz z Jarosławem Nadrzyckim (Orphée Classics, 2018), a także nagranie triowych utworów Josepha Haydna, Friedricha Kuhlaua i Carla Marii von Webera (Da Vinci Classics, 2023). W przygotowaniu jest kolejna płyta z utworami Roberta Schumanna.
Ukończyła z wyróżnieniem Akademię Muzyczną w Poznaniu w klasie fortepianu prof. Grzegorza Kurzyńskiego oraz studia podyplomowe w zakresie kameralistyki w Accademia di Musica w Pinerolo (Włochy) w klasie prof. Dory Schwarzberg. W 2015 roku uzyskała tytuł doktora sztuki.
REWOLTA
Rewolta to spektakl muzyczny osadzony w realiach Poznańskiego Czerwca 1956 roku. Napędzane punk-rockową energią przeboje Maanamu są tu nie tyle tłem, co komentatorem opowieści o buncie, opresji, miłości i walce o chleb. Akcja łączy historyczne wydarzenia z fabułą inspirowaną losami poznańskiej rodziny. To pełna emocji narracja o pierwszym poważnym zrywie przeciw totalitarnemu systemowi w powojennej Polsce.
Wyobraź sobie wyłaniający się z gruzów wojny nieprzyjazny, szary świat, a w tym świecie miasto, którego zgliszcza dryfują między jedną a drugą zawieruchą nowego systemu. W fabryce, w której pracujesz, rządzą wyśrubowane ponad miarę normy, za które otrzymujesz głodowe wynagrodzenie. Nie stać cię na ubranie, nie stać cię na jedzenie, nie stać cię na mieszkanie. I nie możesz wydostać się z tego świata. Żyć możesz tutaj co najwyżej namiastką życia.
A teraz wyobraź sobie Franka, wojennego rozbitka, który trafia w sam środek tej rzeczywistości. Przed wojną był nauczycielem gimnazjalnym, ale jako przeciwnik nowego porządku nie znalazł po wojnie miejsca w szkole. Dzisiaj to jego uczą ciężkiej, fizycznej pracy przy zakładowej maszynie. Franek nie ma z tym problemu, w jego oczach wszyscy są równi. Podobne deklaracje składają twórcy panującego ustroju. Tylko… czy na pewno tak myślą? Ci, którzy są na dole, na zawsze zostaną na dole - gorzko zauważają zakładowi bracia Franka.
Rodzonego brata miał Franek tylko jednego. Mietka.
Mietek to teraz wysoko postawiony aparatczyk. Wierzy w zmianę. Nie rozumie niezadowolenia robotników. Jak można nie chcieć pracować dla wspólnego dobra? Franek wie, że władzy nie chodzi o budowę lepszego świata, ale o to, żeby robotnik uginał się bardziej i bardziej, żeby system mógł wycisnąć z niego jak najwięcej. Obaj twardo bronią swoich stanowisk.
Twórcy Rewolty umiejscowili ten osobisty, rodzinny konflikt na tle zbiorowego oporu przeciw opresji. Inspirowana prawdziwymi losami jednej z poznańskich rodzin opowieść wykracza poza duszne wnętrze powojennego mieszkania, rozlewając się na całe miasto.
A co Ty byś zrobił, gdyby zabrakło Ci nadziei? Czy stanąłbyś na czele buntu, czy dołączyłbyś do tłumu domagającego się godnych warunków życia? Jak zachowałbyś się, kiedy nie miałbyś nic do stracenia, bo władza, która miała budować, znowu burzy? Miała chronić, a strzela.
Choć od wydarzeń Czerwca 1956 roku minęło 70 lat, wiele z ran zadanych w tamtych dniach wciąż pozostaje otwartych - w pamięci ludzi, w historii rodzin, w tożsamości miasta. Choć Rewolta to opowieść inspirowana prawdziwymi wydarzeniami, trudno nie oprzeć się wrażeniu, że historia lubi się powtarzać, częściej jako dramat niż jako farsa.
Piosenki Maanamu wykorzystane w spektaklu komentują tę rzeczywistość, stając się świadkami zbiorowych i osobistych tragedii. Choć utwory te, do których muzykę napisał Marek Jackowski, powstały kilkadziesiąt lat po wydarzeniach Czerwca 1956 roku, ich wymowa i przekaz wciąż są aktualne.
Podszyte niepokojem utwory takie jak „Falowanie i spadanie”, „Nocny Patrol, „Bądź ostrożny”, „Smycz”, czy „Wyjątkowo zimny maj” stają się językiem sprzeciwu tych, którzy już nie chcą milczeć.
Rewolta zawsze zbiera krwawe żniwo. Giną niewinni, którzy mieli odwagę upomnieć się o chleb. W Poznaniu było ich blisko sześćdziesiąt.
Rewolta ma ich twarz.
Rewolta nosi ich imię.
Wyobraź sobie wyłaniający się z gruzów wojny nieprzyjazny, szary świat, a w tym świecie miasto, którego zgliszcza dryfują między jedną a drugą zawieruchą nowego systemu. W fabryce, w której pracujesz, rządzą wyśrubowane ponad miarę normy, za które otrzymujesz głodowe wynagrodzenie. Nie stać cię na ubranie, nie stać cię na jedzenie, nie stać cię na mieszkanie. I nie możesz wydostać się z tego świata. Żyć możesz tutaj co najwyżej namiastką życia.
A teraz wyobraź sobie Franka, wojennego rozbitka, który trafia w sam środek tej rzeczywistości. Przed wojną był nauczycielem gimnazjalnym, ale jako przeciwnik nowego porządku nie znalazł po wojnie miejsca w szkole. Dzisiaj to jego uczą ciężkiej, fizycznej pracy przy zakładowej maszynie. Franek nie ma z tym problemu, w jego oczach wszyscy są równi. Podobne deklaracje składają twórcy panującego ustroju. Tylko… czy na pewno tak myślą? Ci, którzy są na dole, na zawsze zostaną na dole - gorzko zauważają zakładowi bracia Franka.
Rodzonego brata miał Franek tylko jednego. Mietka.
Mietek to teraz wysoko postawiony aparatczyk. Wierzy w zmianę. Nie rozumie niezadowolenia robotników. Jak można nie chcieć pracować dla wspólnego dobra? Franek wie, że władzy nie chodzi o budowę lepszego świata, ale o to, żeby robotnik uginał się bardziej i bardziej, żeby system mógł wycisnąć z niego jak najwięcej. Obaj twardo bronią swoich stanowisk.
Twórcy Rewolty umiejscowili ten osobisty, rodzinny konflikt na tle zbiorowego oporu przeciw opresji. Inspirowana prawdziwymi losami jednej z poznańskich rodzin opowieść wykracza poza duszne wnętrze powojennego mieszkania, rozlewając się na całe miasto.
A co Ty byś zrobił, gdyby zabrakło Ci nadziei? Czy stanąłbyś na czele buntu, czy dołączyłbyś do tłumu domagającego się godnych warunków życia? Jak zachowałbyś się, kiedy nie miałbyś nic do stracenia, bo władza, która miała budować, znowu burzy? Miała chronić, a strzela.
Choć od wydarzeń Czerwca 1956 roku minęło 70 lat, wiele z ran zadanych w tamtych dniach wciąż pozostaje otwartych - w pamięci ludzi, w historii rodzin, w tożsamości miasta. Choć Rewolta to opowieść inspirowana prawdziwymi wydarzeniami, trudno nie oprzeć się wrażeniu, że historia lubi się powtarzać, częściej jako dramat niż jako farsa.
Piosenki Maanamu wykorzystane w spektaklu komentują tę rzeczywistość, stając się świadkami zbiorowych i osobistych tragedii. Choć utwory te, do których muzykę napisał Marek Jackowski, powstały kilkadziesiąt lat po wydarzeniach Czerwca 1956 roku, ich wymowa i przekaz wciąż są aktualne.
Podszyte niepokojem utwory takie jak „Falowanie i spadanie”, „Nocny Patrol, „Bądź ostrożny”, „Smycz”, czy „Wyjątkowo zimny maj” stają się językiem sprzeciwu tych, którzy już nie chcą milczeć.
Rewolta zawsze zbiera krwawe żniwo. Giną niewinni, którzy mieli odwagę upomnieć się o chleb. W Poznaniu było ich blisko sześćdziesiąt.
Rewolta ma ich twarz.
Rewolta nosi ich imię.
RYSZARD KRYNICKI I RDZEŃ 2
Jeden z najwybitniejszych współczesnych polskich poetów – Ryszard Krynicki – wystąpi 17 października o godz. 11:45 w Teatrze Muzycznym w Poznaniu. Będzie to wyjątkowe spotkanie poezji i muzyki, przygotowane we współpracy z Instytutem Ingardena.
Wydarzenie jest autorskim projektem artysty wizualnego Piotra Lutyńskiego, który połączył twórczość Ryszarda Krynickiego z improwizowaną, instrumentalną warstwą muzyczną.
Ryszard Krynicki jest poetą, tłumaczem i wydawcą, a także jednym z najważniejszych twórców współczesnej poezji polskiej. Obok Stanisława Barańczaka, Adama Zagajewskiego, Juliana Kornhausera i Ewy Lipskiej należy do czołowych przedstawicieli pokolenia Nowej Fali. Jego twórczość, oszczędna i skupiona na słowie, od lat zajmuje ważne miejsce w polskiej literaturze. Ryszard Krynicki jest także Honorowym Obywatelem Miasta Poznania. Inspiracją do stworzenia tego niezwykłego projektu był zachwyt nad twórczością i osobą poety.
Podczas październikowego wydarzenia poeta zaprezentuje swoje teksty, którym towarzyszyć będą muzycy zespołu Rdzeń 2: Piotr Lutyński (skrzypce, gwizdanie), Grzegorz Kosowski (gitara elektryczna), Fryderyk Lutyński (instrumenty klawiszowe) oraz Kacper Iwo Matuszewski (perkusja).
Wydarzenie jest autorskim projektem artysty wizualnego Piotra Lutyńskiego, który połączył twórczość Ryszarda Krynickiego z improwizowaną, instrumentalną warstwą muzyczną.
Ryszard Krynicki jest poetą, tłumaczem i wydawcą, a także jednym z najważniejszych twórców współczesnej poezji polskiej. Obok Stanisława Barańczaka, Adama Zagajewskiego, Juliana Kornhausera i Ewy Lipskiej należy do czołowych przedstawicieli pokolenia Nowej Fali. Jego twórczość, oszczędna i skupiona na słowie, od lat zajmuje ważne miejsce w polskiej literaturze. Ryszard Krynicki jest także Honorowym Obywatelem Miasta Poznania. Inspiracją do stworzenia tego niezwykłego projektu był zachwyt nad twórczością i osobą poety.
Podczas październikowego wydarzenia poeta zaprezentuje swoje teksty, którym towarzyszyć będą muzycy zespołu Rdzeń 2: Piotr Lutyński (skrzypce, gwizdanie), Grzegorz Kosowski (gitara elektryczna), Fryderyk Lutyński (instrumenty klawiszowe) oraz Kacper Iwo Matuszewski (perkusja).
SALON POEZJI / JERZY ZELNIK
119. odsłona Salonu Poezji odbędzie się w ramach V edycji Paderewski Festival. Tym razem odwiedzi nas Jerzy Zelnik, aktor teatralny, filmowy i telewizyjny. Towarzyszyć mu będzie pianista Przemysław Witek. Na program złożą się wyimki z przemówień i listów Ignacego Jana Paderewskiego, znakomitego wirtuoza słowa, a także fragmenty wielkiej poezji romantycznej, która współkształtowała jego światopogląd i wrażliwość. W przypadku Maestra mówić można o wyjątkowo szczęśliwej syntezie muzyki, literatury, kariery artystycznej i pracy państwowej.
Jerzy Zelnik jest absolwentem Wydziału Aktorskiego PWST w Warszawie. Na scenie zadebiutował w spektaklu Puzuk, czyli uporczywa niemożność koncentracji Václava Havla w reżyserii Bogdana Hussakowskiego w Starym Teatrze im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie. Później występował w Teatrze Dramatycznym w Warszawie, Teatrze im. Aleksandra Fredry w Gnieźnie, Teatrze Powszechnym w Warszawie, Teatrze Studio im. Stanisława Ignacego Witkiewicza w Warszawie, Teatrze Dramatycznym im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku czy Teatrze Nowym im. Kazimierza Dejmka w Łodzi. Zagrał m.in. w takich przedstawieniach jak: Trzy siostry (reż. J. Jarocki), Sen nocy letniej (reż. K. Swinarski), Macbett (reż. M. Englert), Dziady – Improwizacje (reż. J. Grzegorzewski), Medea (reż. Z. Hübner), Ferdydurke (reż. W. Śmigasiewicz), Zmowa świętoszków (reż. J. Englert), Tylko ta pchła (reż. A. Augustynowicz) i Historie zakulisowe (reż. Z. Zapasiewicz). Na dużym ekranie zadebiutował w 1963 roku w Smarkuli w reżyserii Leonarda Buczkowskiego. Później można go było zobaczyć w takich filmach jak: Faraon (reż. J. Kawalerowicz), Krajobraz po bitwie, Piłat i inni oraz Ziemia obiecana (wszystkie w reż. A. Wajdy), Dzieje grzechu (reż. W. Borowczyk), Epitafium dla Barbary Radziwiłłówny (reż. J. Majewski), Psy II: Ostatnia krew (reż. W. Pasikowski), Chopin. Pragnienie miłości (reż. J. Antczak) czy Smoleńsk (reż. A. Krauze). Wystąpił także w serialach, m.in.: Doktorze Murku, Królowej Bonie, Fitness Clubie, Awanturze o Basię, Klanie, Teraz albo nigdy!, Leśniczówce i Sprawiedliwych. Trójmieście. Jerzy Zelnik jest laureatem Wielkiej Nagrody Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej „Dwa Teatry” w Zamościu za wybitne kreacje aktorskie w Teatrze Polskiego Radia i Teatrze Telewizji Polskiej (2021). W 2017 roku został odznaczony Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze - Gloria Artis”.
Salon Poezji z udziałem Jerzego Zelnika odbędzie się 11 listopada o godz. 11:11 w Auli Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
Krakowskie Salony Poezji w Teatrze Muzycznym w Poznaniu organizowane są we współpracy z poznańskim Oddziałem Towarzystwa Literackiego im. Adama Mickiewicza. Opiekę merytoryczną nad Salonem obejmuje wiceprezes Oddziału, prof. UAM dr hab. Wiesław Ratajczak z UAM w Poznaniu.
Towarzystwo Literackie im. Adama Mickiewicza zostało założone w 1886 roku we Lwowie. Jego zadaniem było gromadzenie, dokumentowanie i upowszechnianie materiałów dotyczących życia i twórczości Adama Mickiewicza. Dziś jest jednym z najstarszych towarzystw naukowych w Polsce. Skupia badaczy literatury, nauczycieli-polonistów, bibliotekarzy, literatów i miłośników literatury, zapewniając integrację środowiska polonistycznego. Organizuje odczyty naukowe i konferencje historycznoliterackie, wydaje „Rocznik Towarzystwa Literackiego im. Adama Mickiewicza”.
Bilety w cenie 25 zł dostępne są w kasie oraz online. Rezerwacje pod nr tel. 511 433 616 oraz pod adresem bilety@teatr-muzyczny.pl.
Fot. Adam Burakowski/DDTVN/East News
Salony Poezji dofinansowywane są przez Fundację Zakłady Kórnickie.
Jerzy Zelnik jest absolwentem Wydziału Aktorskiego PWST w Warszawie. Na scenie zadebiutował w spektaklu Puzuk, czyli uporczywa niemożność koncentracji Václava Havla w reżyserii Bogdana Hussakowskiego w Starym Teatrze im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie. Później występował w Teatrze Dramatycznym w Warszawie, Teatrze im. Aleksandra Fredry w Gnieźnie, Teatrze Powszechnym w Warszawie, Teatrze Studio im. Stanisława Ignacego Witkiewicza w Warszawie, Teatrze Dramatycznym im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku czy Teatrze Nowym im. Kazimierza Dejmka w Łodzi. Zagrał m.in. w takich przedstawieniach jak: Trzy siostry (reż. J. Jarocki), Sen nocy letniej (reż. K. Swinarski), Macbett (reż. M. Englert), Dziady – Improwizacje (reż. J. Grzegorzewski), Medea (reż. Z. Hübner), Ferdydurke (reż. W. Śmigasiewicz), Zmowa świętoszków (reż. J. Englert), Tylko ta pchła (reż. A. Augustynowicz) i Historie zakulisowe (reż. Z. Zapasiewicz). Na dużym ekranie zadebiutował w 1963 roku w Smarkuli w reżyserii Leonarda Buczkowskiego. Później można go było zobaczyć w takich filmach jak: Faraon (reż. J. Kawalerowicz), Krajobraz po bitwie, Piłat i inni oraz Ziemia obiecana (wszystkie w reż. A. Wajdy), Dzieje grzechu (reż. W. Borowczyk), Epitafium dla Barbary Radziwiłłówny (reż. J. Majewski), Psy II: Ostatnia krew (reż. W. Pasikowski), Chopin. Pragnienie miłości (reż. J. Antczak) czy Smoleńsk (reż. A. Krauze). Wystąpił także w serialach, m.in.: Doktorze Murku, Królowej Bonie, Fitness Clubie, Awanturze o Basię, Klanie, Teraz albo nigdy!, Leśniczówce i Sprawiedliwych. Trójmieście. Jerzy Zelnik jest laureatem Wielkiej Nagrody Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej „Dwa Teatry” w Zamościu za wybitne kreacje aktorskie w Teatrze Polskiego Radia i Teatrze Telewizji Polskiej (2021). W 2017 roku został odznaczony Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze - Gloria Artis”.
Salon Poezji z udziałem Jerzego Zelnika odbędzie się 11 listopada o godz. 11:11 w Auli Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
Krakowskie Salony Poezji w Teatrze Muzycznym w Poznaniu organizowane są we współpracy z poznańskim Oddziałem Towarzystwa Literackiego im. Adama Mickiewicza. Opiekę merytoryczną nad Salonem obejmuje wiceprezes Oddziału, prof. UAM dr hab. Wiesław Ratajczak z UAM w Poznaniu.
Towarzystwo Literackie im. Adama Mickiewicza zostało założone w 1886 roku we Lwowie. Jego zadaniem było gromadzenie, dokumentowanie i upowszechnianie materiałów dotyczących życia i twórczości Adama Mickiewicza. Dziś jest jednym z najstarszych towarzystw naukowych w Polsce. Skupia badaczy literatury, nauczycieli-polonistów, bibliotekarzy, literatów i miłośników literatury, zapewniając integrację środowiska polonistycznego. Organizuje odczyty naukowe i konferencje historycznoliterackie, wydaje „Rocznik Towarzystwa Literackiego im. Adama Mickiewicza”.
Bilety w cenie 25 zł dostępne są w kasie oraz online. Rezerwacje pod nr tel. 511 433 616 oraz pod adresem bilety@teatr-muzyczny.pl.
Fot. Adam Burakowski/DDTVN/East News
Salony Poezji dofinansowywane są przez Fundację Zakłady Kórnickie.
VINCERO - NOWY PROGRAM - GOŚCINNIE
Jeśli stronisz od poważnych koncertów, wymagających skupienia i zastanawiania się nad odwiecznym pytaniem „co artysta miał na myśli..." - to dobrze trafiłeś.
Formacja VINCERO, czyli Trzech Tenorów to właśnie takie wydarzenie. Trzech mężczyzn, których jednoczy pasja do śpiewu, poczucie humoru i pozasceniczna przyjaźń, przenosząca się na scenę. Zdarza się, że podczas koncertu wykonawcy nie szczędzą sobie wzajemnie żartów i uwag na swój temat. Podstawą jest interakcja z publicznością, a wszystko oparte jest na repertuarze dobranym w taki sposób, aby obok klasycznych arii operetkowych czy operowych rozbrzmiewały przeboje muzyki rozrywkowej, arie włoskie, piosenki Elvisa Presleya czy Franka Sinatry - krótko mówiąc: pozytywna mieszanka muzyczna. I co najważniejsze, publiczność nie tylko słucha, ale przede wszystkim śpiewa z wykonawcami i dobrze się bawi, dzięki lekkiej i dostosowanej do danej chwili konferansjerce.
Trzech Tenorów:
Mirosław Niewiadomski - elegancki, przystojny, obdarzony ciemną, uwodzicielską barwą głosu.
Mariusz Adam Ruta - romantyczny, pełen wdzięku scenicznego, obdarzony liryczną barwą głosu.
Bartosz Kuczyk - przeplatający różnorodny repertuar w swoim wykonaniu anegdotami i humorem złotousty konferansjer (mówi się, że również nieźle śpiewa).
Wspólne lata na scenie zaowocowały setkami koncertów, czy to z zespołem, orkiestrą czy podkładami orkiestrowymi. Odnajdują się zarówno na scenach oper czy filharmonii, by następnego dnia bawić się i czerpać radość z występu w małej wiejskiej sali czy w plenerze. Kochają śpiew, publiczność i dobrą zabawę. Obojętnie czy przebierają się w klimatyzowanej garderobie czy w namiocie - zawsze są tacy sami: pogodni, uśmiechnięci i znakomicie śpiewający. Nie istnieją dla nich przeciwności podczas występu, oni zmieniają je w atrybuty chwili. Po prostu zawsze są na 100%.
Formacja VINCERO, czyli Trzech Tenorów to właśnie takie wydarzenie. Trzech mężczyzn, których jednoczy pasja do śpiewu, poczucie humoru i pozasceniczna przyjaźń, przenosząca się na scenę. Zdarza się, że podczas koncertu wykonawcy nie szczędzą sobie wzajemnie żartów i uwag na swój temat. Podstawą jest interakcja z publicznością, a wszystko oparte jest na repertuarze dobranym w taki sposób, aby obok klasycznych arii operetkowych czy operowych rozbrzmiewały przeboje muzyki rozrywkowej, arie włoskie, piosenki Elvisa Presleya czy Franka Sinatry - krótko mówiąc: pozytywna mieszanka muzyczna. I co najważniejsze, publiczność nie tylko słucha, ale przede wszystkim śpiewa z wykonawcami i dobrze się bawi, dzięki lekkiej i dostosowanej do danej chwili konferansjerce.
Trzech Tenorów:
Mirosław Niewiadomski - elegancki, przystojny, obdarzony ciemną, uwodzicielską barwą głosu.
Mariusz Adam Ruta - romantyczny, pełen wdzięku scenicznego, obdarzony liryczną barwą głosu.
Bartosz Kuczyk - przeplatający różnorodny repertuar w swoim wykonaniu anegdotami i humorem złotousty konferansjer (mówi się, że również nieźle śpiewa).
Wspólne lata na scenie zaowocowały setkami koncertów, czy to z zespołem, orkiestrą czy podkładami orkiestrowymi. Odnajdują się zarówno na scenach oper czy filharmonii, by następnego dnia bawić się i czerpać radość z występu w małej wiejskiej sali czy w plenerze. Kochają śpiew, publiczność i dobrą zabawę. Obojętnie czy przebierają się w klimatyzowanej garderobie czy w namiocie - zawsze są tacy sami: pogodni, uśmiechnięci i znakomicie śpiewający. Nie istnieją dla nich przeciwności podczas występu, oni zmieniają je w atrybuty chwili. Po prostu zawsze są na 100%.
VIRTUOSO
Virtuoso
Musical
Scenariusz, muzyka i słowa – Matthew Hardy
Tłumaczenie – Lesław Haliński (libretto), Przemysław Kieliszewski (teksty piosenek)
Współpraca – Brian Kite
Orkiestracja i aranżacje wokalne – Andrew Fox
Premiera: 12 września 2020
Ignacy Jan Paderewski.
Polityk. Premier. Kompozytor. Pianista.
W każdej z tych ról był wybitny, ale… czy znacie też drugą stronę jego życia?
Showman! Najbogatszy artysta! Filantrop! Bożyszcze tłumów! Ulubieniec kobiet! Niemożliwe?
Poznajcie Elvisa tamtych czasów! Gdyby żył w latach 70-tych, byłby gwiazdą pokroju Króla Presleya albo Beatlesów. Wpływ Paderewskiego na masową wyobraźnię był tak wielki, że szał, który zapanował w Ameryce na jego punkcie, do dziś nazywany jest „Paddymanią”. My straciliśmy dla niego głowy już w listopadzie… Zobaczcie, dlaczego!
Opowiemy Wam historię o wspaniałym Artyście, który wykorzystał swoją popularność by pomóc swojej Ojczyźnie odzyskać niepodległość. O tym jak z lwa salonowego został jednym z najbardziej wpływowych polityków na świecie. Historię, której scenariusz nadaje się na hollywoodzki serial albo… na musical!
Czas najwyższy oddać zatem głos spadkobiercom dorobku Andrew Lloyda Webbera, Stephena Schwartza czy Alana Menkena:
- Matthew Hardy napisał libretto i muzykę, które zapewniły mu wygraną w kilkuetapowym konkursie organizowanym przez Instytut Adama Mickiewicza (szczegóły TUTAJ). Na co dzień pracuje na Broadwayu, gdzie tętni życie światowego musicalu.
- Brian Kite – dziekan Wydziału Teatru, Telewizji i Filmu na renomowanej uczelni University of California, Los Angeles jest utytułowanym reżyserem musicalowym odnoszącym sukcesy w USA i Chinach. W naszej realizacji możemy liczyć na jego artystyczną pomoc.
Mocna amerykańska reprezentacja będzie znakomitym uzupełnieniem pozostałych realizatorów – dobrze Wam znanych, gwarantujących spektakl na najwyższym poziomie. Dream Team w składzie:
- Jerzy Jan Połoński – reżyseria
- Paulina Andrzejewska-Damięcka – choreografia
- Mariusz Napierała – scenografia
- Agata Uchman – kostiumy
- Radosław Mateja – kierownictwo muzyczne
- Lesław Haliński – tłumaczenie libretta
- Przemysław Kieliszewski – tłumaczenie piosenek
Musical powstał z inicjatywy Instytutu Adama Mickiewicza. Więcej informacji o "Paderewski Musical" w Stanach Zjednoczonych można znaleźć na CULTURE.PL.
Musical
Scenariusz, muzyka i słowa – Matthew Hardy
Tłumaczenie – Lesław Haliński (libretto), Przemysław Kieliszewski (teksty piosenek)
Współpraca – Brian Kite
Orkiestracja i aranżacje wokalne – Andrew Fox
Premiera: 12 września 2020
Ignacy Jan Paderewski.
Polityk. Premier. Kompozytor. Pianista.
W każdej z tych ról był wybitny, ale… czy znacie też drugą stronę jego życia?
Showman! Najbogatszy artysta! Filantrop! Bożyszcze tłumów! Ulubieniec kobiet! Niemożliwe?
Poznajcie Elvisa tamtych czasów! Gdyby żył w latach 70-tych, byłby gwiazdą pokroju Króla Presleya albo Beatlesów. Wpływ Paderewskiego na masową wyobraźnię był tak wielki, że szał, który zapanował w Ameryce na jego punkcie, do dziś nazywany jest „Paddymanią”. My straciliśmy dla niego głowy już w listopadzie… Zobaczcie, dlaczego!
Opowiemy Wam historię o wspaniałym Artyście, który wykorzystał swoją popularność by pomóc swojej Ojczyźnie odzyskać niepodległość. O tym jak z lwa salonowego został jednym z najbardziej wpływowych polityków na świecie. Historię, której scenariusz nadaje się na hollywoodzki serial albo… na musical!
Czas najwyższy oddać zatem głos spadkobiercom dorobku Andrew Lloyda Webbera, Stephena Schwartza czy Alana Menkena:
- Matthew Hardy napisał libretto i muzykę, które zapewniły mu wygraną w kilkuetapowym konkursie organizowanym przez Instytut Adama Mickiewicza (szczegóły TUTAJ). Na co dzień pracuje na Broadwayu, gdzie tętni życie światowego musicalu.
- Brian Kite – dziekan Wydziału Teatru, Telewizji i Filmu na renomowanej uczelni University of California, Los Angeles jest utytułowanym reżyserem musicalowym odnoszącym sukcesy w USA i Chinach. W naszej realizacji możemy liczyć na jego artystyczną pomoc.
Mocna amerykańska reprezentacja będzie znakomitym uzupełnieniem pozostałych realizatorów – dobrze Wam znanych, gwarantujących spektakl na najwyższym poziomie. Dream Team w składzie:
- Jerzy Jan Połoński – reżyseria
- Paulina Andrzejewska-Damięcka – choreografia
- Mariusz Napierała – scenografia
- Agata Uchman – kostiumy
- Radosław Mateja – kierownictwo muzyczne
- Lesław Haliński – tłumaczenie libretta
- Przemysław Kieliszewski – tłumaczenie piosenek
Musical powstał z inicjatywy Instytutu Adama Mickiewicza. Więcej informacji o "Paderewski Musical" w Stanach Zjednoczonych można znaleźć na CULTURE.PL.
WANOŻNICE
WANOŻNICË - spektakl dyplomowy o Kaszubach na stulecie miasta Gdyni w reżyserii Katarzyny Szyngiery, reżyserki głośnego musicalu „1989”!
W obsadzie IV rok Studium Wokalno-Aktorskiego im. Danuty Baduszkowej w Gdyni!
Grupa studentów szkoły teatralnej po zdanych egzaminach jedzie na Kaszuby pod namiot świętować początek wakacji. Rozbijają obozowisko, rozpalają ognisko, idą Mòry… Co będą chciały powiedzieć im kaszubskie duchy i upiory? Jak skończy się to niecodzienne spotkanie?
Spektakl muzyczny oparty jest na piosenkach Ola Walickiego, autora albumów „Kaszëbë” i „Kaszëbë II”. W tych projektach artysta stworzył współczesną, pełną emocji i kontrastów wizję Kaszub – regionu, w którym tradycja spotykała się z ironią i nowoczesnością. W utworach znalazły się teksty w języku kaszubskim autorstwa Damroki Kwidzińskiej, a także Doroty Masłowskiej i Tymona Tymańskiego. Muzyka Walickiego łączy jazzową improwizację, rockową energię i poetycki język dźwięków.
WANOŻNICË to po kaszubsku WĘDROWCY. Spektakl jest subiektywną i fragmentaryczną opowieścią o Kaszubach, w której twórcy starają się uchwycić w jaki sposób wyjątkowa tradycja i historia tego regionu rezonuje z rzeczywistością kolejnych pokoleń. Czy doświadczenia naszych przodków mają na nas wpływ? A przeszłość miejsca, w którym żyjemy? Jak dziś widzą to młodzi ludzie, dyplomanci Studium Wokalno-Aktorskiego im. Danuty Baduszkowej?
W spektaklu wykorzystano fragmenty reportaży „Kaszëbë” Tomasza Słomczyńskiego i „Welewetka” Stasi Budzisz oraz cytat ze spektaklu „Dzieci Medei” w reżyserii Milo Raua.
Producentem spektaklu jest Stowarzyszenie Baduszkowcy.
Reżyseria: Katarzyna Szyngiera
Muzyka: Olo Walicki
Scenografia i kostiumy: Arek Ślesiński
Choreografia i światła: Milena Czarnik
Choreografia do utworu „Las” i współpraca przy utworze „Słone przymorze”: Damian Zawadzki
Przygotowanie wokalne: Sandra Brucheiser
Asystent reżyserki: Szymon Czerski
Konsultacje języka kaszubskieo: Iza Flisikowska
Obsada:
Paulina Borzymowska
Wiktoria Czerpak
Małgorzata Frey
Alicja Jerominek
Michał Labuda
Estera Rospondek
Klaudia Sobieszek
Maja Tomaszek
Karolina Trojnacka
Cezary Wytwer
Artur Jurek – instrumenty klawiszowe
Janusz Mackiewicz – kontrabas
Krzysztof Paul – gitara
Maksymilian Kreft – prekusja
W obsadzie IV rok Studium Wokalno-Aktorskiego im. Danuty Baduszkowej w Gdyni!
Grupa studentów szkoły teatralnej po zdanych egzaminach jedzie na Kaszuby pod namiot świętować początek wakacji. Rozbijają obozowisko, rozpalają ognisko, idą Mòry… Co będą chciały powiedzieć im kaszubskie duchy i upiory? Jak skończy się to niecodzienne spotkanie?
Spektakl muzyczny oparty jest na piosenkach Ola Walickiego, autora albumów „Kaszëbë” i „Kaszëbë II”. W tych projektach artysta stworzył współczesną, pełną emocji i kontrastów wizję Kaszub – regionu, w którym tradycja spotykała się z ironią i nowoczesnością. W utworach znalazły się teksty w języku kaszubskim autorstwa Damroki Kwidzińskiej, a także Doroty Masłowskiej i Tymona Tymańskiego. Muzyka Walickiego łączy jazzową improwizację, rockową energię i poetycki język dźwięków.
WANOŻNICË to po kaszubsku WĘDROWCY. Spektakl jest subiektywną i fragmentaryczną opowieścią o Kaszubach, w której twórcy starają się uchwycić w jaki sposób wyjątkowa tradycja i historia tego regionu rezonuje z rzeczywistością kolejnych pokoleń. Czy doświadczenia naszych przodków mają na nas wpływ? A przeszłość miejsca, w którym żyjemy? Jak dziś widzą to młodzi ludzie, dyplomanci Studium Wokalno-Aktorskiego im. Danuty Baduszkowej?
W spektaklu wykorzystano fragmenty reportaży „Kaszëbë” Tomasza Słomczyńskiego i „Welewetka” Stasi Budzisz oraz cytat ze spektaklu „Dzieci Medei” w reżyserii Milo Raua.
Producentem spektaklu jest Stowarzyszenie Baduszkowcy.
Reżyseria: Katarzyna Szyngiera
Muzyka: Olo Walicki
Scenografia i kostiumy: Arek Ślesiński
Choreografia i światła: Milena Czarnik
Choreografia do utworu „Las” i współpraca przy utworze „Słone przymorze”: Damian Zawadzki
Przygotowanie wokalne: Sandra Brucheiser
Asystent reżyserki: Szymon Czerski
Konsultacje języka kaszubskieo: Iza Flisikowska
Obsada:
Paulina Borzymowska
Wiktoria Czerpak
Małgorzata Frey
Alicja Jerominek
Michał Labuda
Estera Rospondek
Klaudia Sobieszek
Maja Tomaszek
Karolina Trojnacka
Cezary Wytwer
Artur Jurek – instrumenty klawiszowe
Janusz Mackiewicz – kontrabas
Krzysztof Paul – gitara
Maksymilian Kreft – prekusja
Wieczór pieśni – Marzena Michałowska (sopran), Agnieszka Rehlis (mezzosopran) i Małgorzata Sajna-Mataczyńska (fortepian)
Wydarzenie muzyczne, będące artystycznym dialogiem poezji i muzyki. Kameralny charakter wieczoru zbliża artystki do publiczności, umożliwiając głębokie współodczuwanie emocji. W programie pieśni Patrona Festiwalu oraz kompozytorów romantycznych i współczesnych.
Marzena Michałowska – absolwentka Wydziału Wokalno-Aktorskiego Akademii Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu. Ukończyła studia z wyróżnieniem w klasie śpiewu solowego prof. Grażyny Flicińskiej-Panfil. Artystka jest laureatką wielu konkursów wokalnych krajowych, jak i zagranicznych. Swoje umiejętności wokalne doskonaliła między innymi u Poppy Holden, Jadwigi Rappe, Christine Hampe, Klausa Hägera, Ryszarda Karczykowskiego, Henryki Januszewskiej czy Heleny Łazarskiej. Zapraszana do udziału w międzynarodowych festiwalach i przedsięwzięciach kulturalnych, występowała m.in. w nowojorskiej Carnegie Hall, czy genewskiej Victoria Hall.
W 2005 roku zadebiutowała na scenie berlińskiej Komische Oper w partii Donny Anny w operze „Don Giovanni” W.A. Mozarta, pod dyrekcją Kirilla Petrenko. Współpracowała z wieloma cenionymi dyrygentami, m.in. z Christopherem Hogwoodem, Stefanem MacLeodem, Jerzym Maksymiukiem, Grzegorzem Nowakiem, Łukaszem Borowiczem, Marcinem Sompolińskim, wymienionym wcześniej - Kirillem Petrenko, a także zespołami i orkiestrami, m.in. z: Gli Angeli Geneve, Concerto Palatino, Concerto Köln, Irish Baroque Orchestra, OH - Orkiestrą Historyczną, Arte Dei Suonatori, Warszawską Operą Kameralną, Wrocławską Orkiestrą Barokową, Capella Cracoviensis, Cappella Gedanensis, Polską Orkiestrą Radiową, Orkiestrami Filharmonii, m.in.: Pomorskiej, Poznańskiej, Opolskiej, Szczecińskiej, Rybnickiej, Zielonogórskiej, Kaliskiej, Koszalińskiej.
W dorobku fonograficznym ma 28 albumów płytowych oraz nagrania koncertów live, cenionych w Polsce i za granicą. Płyty z jej udziałem wielokrotnie nominowano do nagrody Polskiej Akademii Fonograficznej Fryderyk oraz nagradzano tą prestiżową statuetką. Ostatnie nominacje miały miejsce w 2025 oraz 2026 roku. W roku 2025 wyróżniono solową płytę artystki: Complete Songs of Ignacy Jan Paderewski, na której znalazł się zbiór wszystkich pieśni kompozytora, nagranych wraz z pianistką Małgorzatą Sajną-Mataczyńską, zaś w 2026 roku płyta Dietrich Buxtehude: Membra Jesu Nostri BUX WV 75 otrzymała statuetkę w kategorii „Album Roku – Muzyka Oratoryjna i Operowa”. Płytę tę współtworzyli m.in.: Arte Dei Suonatori oraz Bartłomiej Stankowiak – dyrygent, spiritus movens przedsięwzięcia.
W styczniu 2019 roku płyta 17th Century Sacred Music in Wroclaw z udziałem artystki oraz m.in. Gli Angeli Geneve, Concerto Palatino oraz Wrocławskiej Orkiestry Barokowej otrzymała jedną z najważniejszych nagród muzycznych na świecie – ICMA International Classical Music Awards.
Marzena Michałowska prócz działalności artystycznej prowadzi ożywioną działalność pedagogiczną. Jest adiunktem w Instytucie Wokalistyki Akademii Muzycznej im. I.J. Paderewskiego w Poznaniu, gdzie od października 2024 roku piastuje funkcję kierownika Katedry Wokalistyki. Przez dekadę prowadziła także klasę śpiewu w jedynej w Polsce – Poznańskiej Szkole Chóralnej Jerzego Kurczewskiego.
Artystka prowadzi również klasy mistrzowskie podczas kursów wokalnych, jest też cenioną emisjonistką zespołów wokalnych oraz chóralnych.
Agnieszka Rehlis – ukończyła Akademię Muzyczną we Wrocławiu w klasie Barbary Ewy Werner.
W latach 1996-2007 była solistką Opery Wrocławskiej, gdzie zaśpiewała wiele znaczących partii operowych. Wystąpiła m.in. jako Laura w premierze Giocondy A. Ponchiellego zrealizowanej na Odrze we Wrocławiu (TVP, 2003) oraz jako Aza w Manru Paderewskiego (DUX, nagroda Fryderyk w kategorii: najwybitniejsze nagranie muzyki polskiej, 2004).
Od 2007 roku pracuje jako artystka niezależna. Przez wiele lat specjalizowała się w działalności koncertowej, w repertuarze ma ponad 80 pozycji tego typu, od utworów Bacha po współczesnych kompozytorów. Koncertowała w salach filharmonicznych w Polsce i Europie (Niemcy, Holandia, Francja, Włochy, Ukraina, Litwa, Austria, Łotwa, Rosja, Słowenia, Hiszpania, Szwajcaria). Brała udział w wielu międzynarodowych festiwalach, m.in. Wratislavia Cantans, Festiwalu Chopinowskim w Dusznikach-Zdroju, Festiwalu Probaltica w Toruniu, Usedomer Musikfestival w Peenemünde, Festival Pablo Casals w Prades, Casals Festival na Portoryko, festiwalach muzyki sakralnej w Marsylii i Norymberdze, George Enescu Festival (Bukareszt), Rheingau Musik Festival, Schleswig-Holstein Musik Festival, Kontrasty we Lwowie, Praska Wiosna, Bregenzer Festspiele, Beijing Music Festival, Café Budapest Contemporary Arts Festival czy Klarafestival (Bruksela).
Występowała z towarzyszeniem m.in.: Orkiestry Filharmonii Narodowej, NOSPR, Sinfonii Varsovii, NDR Sinfonieorchester Hamburg / Elbphilharmonie, China Philharmonic Orchestra, Orquesta Sinfónica Simón Bolívar, Orchestre Philharmonique du Luxembourg, BBC Symphony Orchestra, Israel Symphony Orchestra Rishon LeZion, London Symphony Orchestra, Israel Camerata pod batutą wielu znakomitych dyrygentów na czele z Krzysztofem Pendereckim, z którym współpracowała regularnie w latach 1999-2016.
Wystąpiła jako Hannah w prapremierze „Pasażerki” M. Wajnberga w reżyserii D. Pountneya w Bregencji, a także w Houston Grand Opera, Lincoln Center Festival, Lyric Opera of Chicago i Florida Grand Opera. W głównej roli Lisy w tej samej operze Agnieszka Rehlis zadebiutowała z wielkim sukcesem w Teatrze Wielkim - Operze Narodowej, gdzie pojawiła się również w wielu premierowych realizacjach jako Maffio Orsini w „Lukrecji Borgii” G. Donizettiego, Hagar w „Moby Dicku” Knapika, Marta w „Jolancie” P. Czajkowskiego czy „Fenena” w Nabucco G. Verdiego.
W 2016 roku zaśpiewała partię Amneris w „Aìdzie” G. Verdiego w Estońskiej Operze Narodowej w Tallinie. Przez wiele lat artystka była kojarzona głównie z muzyką współczesną nie z własnego wyboru, jednak w 2017 roku (partia Adalgizy w „Normie” V. Belliniego u boku Edity Gruberovej w Teatrze Wielkim w Warszawie) nastąpił znaczący zwrot i rozwój jej kariery w kierunku muzyki operowej na światowych scenach, co zaowocowało wieloma debiutami.
Wystąpiła w Ognistym aniele S. Prokofiewa w Opernhaus Zürich, Scottish Opera, Festival d’Aix-en-Provence i Teatrze Wielkim - Operze Narodowej. Jako Azucena (Trubadur G. Verdiego) odniosła sukcesy podczas DomStufen-Festspiele w Erfurcie, w Konzert Theater Bern i ostatnio w Teatro de la Maestranza w Sewilli. Była Amneris i Carmen w Aalto-Musiktheater Essen i Narodni Divadlo w Pradze, Anną w operze Trojanie Berlioza w Semperoper Dresden i Feneną w Bayerische Staatsoper w Monachium, Chiwrią w Jarmarku soroczyńskim M. Musorgskiego w Komische Oper Berlin czy Waltraute w Zmierzchu bogów R. Wagnera w Teatro Campoamor (Oviedo).
15 października 2021 Minister Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu nadał artystce Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.
W 2021 odniosła wielki sukces w roli Azuceny w Trubadurze G. Verdiego w Zürich Opernhaus, u boku Piotra Beczały. Rok 2022 okazał się rokiem wspaniałych debiutów m.in w Teatro di San Carlo, Teatro Real, Royal Opera House, La Scala, Fondazione Arena di Verona, Savonlinna Opera Festival 2022, zaś rok 2023 tylko potwierdził wcześniejsze sukcesy przynosząc kolejne w takich miejscach jak: Dutch National Opera w Amsterdamie, Sydney Opera House, Royal Opera House, Théâtre du Capitole w Tuluzie. Rok 2024 przynosi kolejne debiuty w takich miejscach jak Osterfestspiele Salzburg, Palau de les Arts Reina Sofia w Walencji, Oper Frankfurt, Arena di Verona, Dubai Opera czy Royal Opera House Muscat. W roku 2025 debiut w Staatsoper Unter den Linden, Washington National Opera, czy powrót do Royal Ballet and Opera czy Arena di Verona. W bieżącym 2026 roku wzięła udział we wznowieniu opery „Pasażerka” M.Weinberga w Teatrze Wielkim Operze Narodowej w Warszawie, kreując rolę Lisy. Wykonała Verdi Requiem na największych prestiżowych scenach Europy jak Müpa Budapest, Europa-Tournee z Opernhaus Zurich w Philharmonie de Paris, Philharmonie Luxembourg, Wiener Konzerthaus, Festival de Paques, Elbphilharmonie, Isarphilharmonie. Wystąpiła w Kennedy Center wykonując wersję koncertową IL Trittico, G. Pucciniego, z tym samym repertuarem zadebiutowała w Carnegie Hall w Nowym Jorku.
Małgorzata Sajna-Mataczyńska – ukończyła z wyróżnieniem Akademię Muzyczną im. I. J. Paderewskiego w Poznaniu w klasie fortepianu prof. Alicji Kledzik. Jest doktorem habilitowanym sztuk muzycznych, pracuje na stanowisku adiunkta w Katedrze Fortepianu macierzystej uczelni.
Jest laureatką czołowych nagród na wielu konkursach pianistycznych, m.in. w Antoninie, Koninie, Łodzi, Warszawie, Stresa, Salsomaggiore, Aqui i Ajigasawa.
W 2000 roku, zwyciężając w ogólnopolskich eliminacjach, została członkiem ekipy polskiej na XIV Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. F. Chopina w Warszawie. Podczas kursów mistrzowskich pracowała pod kierunkiem wybitnych pianistów, takich jak: H. Czerny-Stefańska, R. Smendzianka, A. Jasiński, E. Pobłocka czy M. Lewin.
Była wielokrotną stypendystką Ministra Kultury oraz Prezesa Rady Ministrów.
Brała udział w Festiwalach Chopinowskich w Dusznikach Zdroju i Warszawie, a także w Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku. Występuje z recitalami solowymi i kameralnymi w wielu miastach w Polsce, Niemczech, Szwajcarii, Francji, Islandii i Serbii. Współpracowała z wybitnymi kameralistami, m.in. Jakubem Haufą, Bartoszem Worochem, Ewą Guzowską, Tomaszem Lisieckim, Dirkiem Altmannem, Marzeną Michałowską. Od kilku lat razem z Marcinem Sikorskim tworzy duet fortepianowy.
W jej dorobku płytowym do najważniejszych pozycji należą płyty: Fantazja (wyd. w 2000 r. przez Cd Accord), CHOPIN & VIOLA (wyd. w 2018 r. przez Teatr Muzyczny w Poznaniu), TRIBUTE TO PADEREWSKI (wyd. w 2019 r. przez Akademię Muzyczną w Poznaniu) oraz COMPLETE SONGS OF I.J. PADEREWSKI (wraz z Marzeną Michałowską - sopran, wyd. w 2024 r. przez Stowarzyszenie Bona Fide, nominowaną do nagrody Fryderyka w roku 2025). Jest dyrektorem artystycznym Festiwalu Paderewskiego w Poznaniu.
Marzena Michałowska – absolwentka Wydziału Wokalno-Aktorskiego Akademii Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu. Ukończyła studia z wyróżnieniem w klasie śpiewu solowego prof. Grażyny Flicińskiej-Panfil. Artystka jest laureatką wielu konkursów wokalnych krajowych, jak i zagranicznych. Swoje umiejętności wokalne doskonaliła między innymi u Poppy Holden, Jadwigi Rappe, Christine Hampe, Klausa Hägera, Ryszarda Karczykowskiego, Henryki Januszewskiej czy Heleny Łazarskiej. Zapraszana do udziału w międzynarodowych festiwalach i przedsięwzięciach kulturalnych, występowała m.in. w nowojorskiej Carnegie Hall, czy genewskiej Victoria Hall.
W 2005 roku zadebiutowała na scenie berlińskiej Komische Oper w partii Donny Anny w operze „Don Giovanni” W.A. Mozarta, pod dyrekcją Kirilla Petrenko. Współpracowała z wieloma cenionymi dyrygentami, m.in. z Christopherem Hogwoodem, Stefanem MacLeodem, Jerzym Maksymiukiem, Grzegorzem Nowakiem, Łukaszem Borowiczem, Marcinem Sompolińskim, wymienionym wcześniej - Kirillem Petrenko, a także zespołami i orkiestrami, m.in. z: Gli Angeli Geneve, Concerto Palatino, Concerto Köln, Irish Baroque Orchestra, OH - Orkiestrą Historyczną, Arte Dei Suonatori, Warszawską Operą Kameralną, Wrocławską Orkiestrą Barokową, Capella Cracoviensis, Cappella Gedanensis, Polską Orkiestrą Radiową, Orkiestrami Filharmonii, m.in.: Pomorskiej, Poznańskiej, Opolskiej, Szczecińskiej, Rybnickiej, Zielonogórskiej, Kaliskiej, Koszalińskiej.
W dorobku fonograficznym ma 28 albumów płytowych oraz nagrania koncertów live, cenionych w Polsce i za granicą. Płyty z jej udziałem wielokrotnie nominowano do nagrody Polskiej Akademii Fonograficznej Fryderyk oraz nagradzano tą prestiżową statuetką. Ostatnie nominacje miały miejsce w 2025 oraz 2026 roku. W roku 2025 wyróżniono solową płytę artystki: Complete Songs of Ignacy Jan Paderewski, na której znalazł się zbiór wszystkich pieśni kompozytora, nagranych wraz z pianistką Małgorzatą Sajną-Mataczyńską, zaś w 2026 roku płyta Dietrich Buxtehude: Membra Jesu Nostri BUX WV 75 otrzymała statuetkę w kategorii „Album Roku – Muzyka Oratoryjna i Operowa”. Płytę tę współtworzyli m.in.: Arte Dei Suonatori oraz Bartłomiej Stankowiak – dyrygent, spiritus movens przedsięwzięcia.
W styczniu 2019 roku płyta 17th Century Sacred Music in Wroclaw z udziałem artystki oraz m.in. Gli Angeli Geneve, Concerto Palatino oraz Wrocławskiej Orkiestry Barokowej otrzymała jedną z najważniejszych nagród muzycznych na świecie – ICMA International Classical Music Awards.
Marzena Michałowska prócz działalności artystycznej prowadzi ożywioną działalność pedagogiczną. Jest adiunktem w Instytucie Wokalistyki Akademii Muzycznej im. I.J. Paderewskiego w Poznaniu, gdzie od października 2024 roku piastuje funkcję kierownika Katedry Wokalistyki. Przez dekadę prowadziła także klasę śpiewu w jedynej w Polsce – Poznańskiej Szkole Chóralnej Jerzego Kurczewskiego.
Artystka prowadzi również klasy mistrzowskie podczas kursów wokalnych, jest też cenioną emisjonistką zespołów wokalnych oraz chóralnych.
Agnieszka Rehlis – ukończyła Akademię Muzyczną we Wrocławiu w klasie Barbary Ewy Werner.
W latach 1996-2007 była solistką Opery Wrocławskiej, gdzie zaśpiewała wiele znaczących partii operowych. Wystąpiła m.in. jako Laura w premierze Giocondy A. Ponchiellego zrealizowanej na Odrze we Wrocławiu (TVP, 2003) oraz jako Aza w Manru Paderewskiego (DUX, nagroda Fryderyk w kategorii: najwybitniejsze nagranie muzyki polskiej, 2004).
Od 2007 roku pracuje jako artystka niezależna. Przez wiele lat specjalizowała się w działalności koncertowej, w repertuarze ma ponad 80 pozycji tego typu, od utworów Bacha po współczesnych kompozytorów. Koncertowała w salach filharmonicznych w Polsce i Europie (Niemcy, Holandia, Francja, Włochy, Ukraina, Litwa, Austria, Łotwa, Rosja, Słowenia, Hiszpania, Szwajcaria). Brała udział w wielu międzynarodowych festiwalach, m.in. Wratislavia Cantans, Festiwalu Chopinowskim w Dusznikach-Zdroju, Festiwalu Probaltica w Toruniu, Usedomer Musikfestival w Peenemünde, Festival Pablo Casals w Prades, Casals Festival na Portoryko, festiwalach muzyki sakralnej w Marsylii i Norymberdze, George Enescu Festival (Bukareszt), Rheingau Musik Festival, Schleswig-Holstein Musik Festival, Kontrasty we Lwowie, Praska Wiosna, Bregenzer Festspiele, Beijing Music Festival, Café Budapest Contemporary Arts Festival czy Klarafestival (Bruksela).
Występowała z towarzyszeniem m.in.: Orkiestry Filharmonii Narodowej, NOSPR, Sinfonii Varsovii, NDR Sinfonieorchester Hamburg / Elbphilharmonie, China Philharmonic Orchestra, Orquesta Sinfónica Simón Bolívar, Orchestre Philharmonique du Luxembourg, BBC Symphony Orchestra, Israel Symphony Orchestra Rishon LeZion, London Symphony Orchestra, Israel Camerata pod batutą wielu znakomitych dyrygentów na czele z Krzysztofem Pendereckim, z którym współpracowała regularnie w latach 1999-2016.
Wystąpiła jako Hannah w prapremierze „Pasażerki” M. Wajnberga w reżyserii D. Pountneya w Bregencji, a także w Houston Grand Opera, Lincoln Center Festival, Lyric Opera of Chicago i Florida Grand Opera. W głównej roli Lisy w tej samej operze Agnieszka Rehlis zadebiutowała z wielkim sukcesem w Teatrze Wielkim - Operze Narodowej, gdzie pojawiła się również w wielu premierowych realizacjach jako Maffio Orsini w „Lukrecji Borgii” G. Donizettiego, Hagar w „Moby Dicku” Knapika, Marta w „Jolancie” P. Czajkowskiego czy „Fenena” w Nabucco G. Verdiego.
W 2016 roku zaśpiewała partię Amneris w „Aìdzie” G. Verdiego w Estońskiej Operze Narodowej w Tallinie. Przez wiele lat artystka była kojarzona głównie z muzyką współczesną nie z własnego wyboru, jednak w 2017 roku (partia Adalgizy w „Normie” V. Belliniego u boku Edity Gruberovej w Teatrze Wielkim w Warszawie) nastąpił znaczący zwrot i rozwój jej kariery w kierunku muzyki operowej na światowych scenach, co zaowocowało wieloma debiutami.
Wystąpiła w Ognistym aniele S. Prokofiewa w Opernhaus Zürich, Scottish Opera, Festival d’Aix-en-Provence i Teatrze Wielkim - Operze Narodowej. Jako Azucena (Trubadur G. Verdiego) odniosła sukcesy podczas DomStufen-Festspiele w Erfurcie, w Konzert Theater Bern i ostatnio w Teatro de la Maestranza w Sewilli. Była Amneris i Carmen w Aalto-Musiktheater Essen i Narodni Divadlo w Pradze, Anną w operze Trojanie Berlioza w Semperoper Dresden i Feneną w Bayerische Staatsoper w Monachium, Chiwrią w Jarmarku soroczyńskim M. Musorgskiego w Komische Oper Berlin czy Waltraute w Zmierzchu bogów R. Wagnera w Teatro Campoamor (Oviedo).
15 października 2021 Minister Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu nadał artystce Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.
W 2021 odniosła wielki sukces w roli Azuceny w Trubadurze G. Verdiego w Zürich Opernhaus, u boku Piotra Beczały. Rok 2022 okazał się rokiem wspaniałych debiutów m.in w Teatro di San Carlo, Teatro Real, Royal Opera House, La Scala, Fondazione Arena di Verona, Savonlinna Opera Festival 2022, zaś rok 2023 tylko potwierdził wcześniejsze sukcesy przynosząc kolejne w takich miejscach jak: Dutch National Opera w Amsterdamie, Sydney Opera House, Royal Opera House, Théâtre du Capitole w Tuluzie. Rok 2024 przynosi kolejne debiuty w takich miejscach jak Osterfestspiele Salzburg, Palau de les Arts Reina Sofia w Walencji, Oper Frankfurt, Arena di Verona, Dubai Opera czy Royal Opera House Muscat. W roku 2025 debiut w Staatsoper Unter den Linden, Washington National Opera, czy powrót do Royal Ballet and Opera czy Arena di Verona. W bieżącym 2026 roku wzięła udział we wznowieniu opery „Pasażerka” M.Weinberga w Teatrze Wielkim Operze Narodowej w Warszawie, kreując rolę Lisy. Wykonała Verdi Requiem na największych prestiżowych scenach Europy jak Müpa Budapest, Europa-Tournee z Opernhaus Zurich w Philharmonie de Paris, Philharmonie Luxembourg, Wiener Konzerthaus, Festival de Paques, Elbphilharmonie, Isarphilharmonie. Wystąpiła w Kennedy Center wykonując wersję koncertową IL Trittico, G. Pucciniego, z tym samym repertuarem zadebiutowała w Carnegie Hall w Nowym Jorku.
Małgorzata Sajna-Mataczyńska – ukończyła z wyróżnieniem Akademię Muzyczną im. I. J. Paderewskiego w Poznaniu w klasie fortepianu prof. Alicji Kledzik. Jest doktorem habilitowanym sztuk muzycznych, pracuje na stanowisku adiunkta w Katedrze Fortepianu macierzystej uczelni.
Jest laureatką czołowych nagród na wielu konkursach pianistycznych, m.in. w Antoninie, Koninie, Łodzi, Warszawie, Stresa, Salsomaggiore, Aqui i Ajigasawa.
W 2000 roku, zwyciężając w ogólnopolskich eliminacjach, została członkiem ekipy polskiej na XIV Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. F. Chopina w Warszawie. Podczas kursów mistrzowskich pracowała pod kierunkiem wybitnych pianistów, takich jak: H. Czerny-Stefańska, R. Smendzianka, A. Jasiński, E. Pobłocka czy M. Lewin.
Była wielokrotną stypendystką Ministra Kultury oraz Prezesa Rady Ministrów.
Brała udział w Festiwalach Chopinowskich w Dusznikach Zdroju i Warszawie, a także w Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku. Występuje z recitalami solowymi i kameralnymi w wielu miastach w Polsce, Niemczech, Szwajcarii, Francji, Islandii i Serbii. Współpracowała z wybitnymi kameralistami, m.in. Jakubem Haufą, Bartoszem Worochem, Ewą Guzowską, Tomaszem Lisieckim, Dirkiem Altmannem, Marzeną Michałowską. Od kilku lat razem z Marcinem Sikorskim tworzy duet fortepianowy.
W jej dorobku płytowym do najważniejszych pozycji należą płyty: Fantazja (wyd. w 2000 r. przez Cd Accord), CHOPIN & VIOLA (wyd. w 2018 r. przez Teatr Muzyczny w Poznaniu), TRIBUTE TO PADEREWSKI (wyd. w 2019 r. przez Akademię Muzyczną w Poznaniu) oraz COMPLETE SONGS OF I.J. PADEREWSKI (wraz z Marzeną Michałowską - sopran, wyd. w 2024 r. przez Stowarzyszenie Bona Fide, nominowaną do nagrody Fryderyka w roku 2025). Jest dyrektorem artystycznym Festiwalu Paderewskiego w Poznaniu.
WIEDEŃSKA NOC: GALA Z GRAND ÉTOILE ORCHESTRA - GOŚCINNIE
Z udziałem solistów i Grand Étoile Ballet
W niezwykłej oprawie muzyki, świateł i scenicznej elegancji zapraszamy Państwa na prawdziwie królewskie widowisko noworoczne — koncert galowy „Wiedeńska Noc”, który kontynuuje najlepsze tradycje wielkich europejskich gal noworocznych. To wydarzenie, które przeniesie publiczność do świata ponadczasowej klasyki, tańca i wokalnej wirtuozerii — świata pełnego emocji, wzruszeń i zachwytu.
Międzynarodowy prestiż i muzyczna perfekcja
Na scenie wystąpi Grand Étoile Orchestra — wyjątkowy zespół symfoniczny złożony z wybitnych muzyków o międzynarodowym dorobku. Artyści tej formacji koncertują regularnie na prestiżowych estradach w Wiedniu, Pradze, Berlinie, Nowym Jorku i wielu innych miastach Europy oraz Ameryki Północnej. Orkiestra łączy elegancję klasycznego brzmienia z energią współczesnych interpretacji, prezentując repertuar od arii operowych po porywające walce Straussa. Jej muzycy związani są m.in. z renomowanymi projektami, takimi jak K&K Philharmoniker, co gwarantuje najwyższy poziom wykonawczy i artystyczny.
Wyjątkowy charakter wieczoru podkreślą soliści operowi związani z prestiżowymi instytucjami:
– Opera Narodowa w Warszawie,
– Teatr Wielki w Poznaniu,
– Opera w Magdeburgu,
– Opera Lwowska,
a także uznane sceny w Austrii, Czechach, Niemczech i Stanach Zjednoczonych.
Uzupełnieniem koncertu będą widowiskowe występy solistów baletowych Grand Étoile Ballet, którzy swoją scenicznością, techniką i emocjonalną ekspresją wzbogacą program o elementy pełne finezji i klasycznego uroku.
W programie koncertu:
- Najsłynniejsze walce i polki Johanna Straussa (ojca i syna)
- Operetkowe przeboje Lehára, Kálmána i Offenbacha
- Fragmenty dzieł Mozarta, Pucciniego, Bizeta
- Arie, duety i ansamble wokalne w wykonaniu międzynarodowych solistów
- Baletowe miniatury solowe i duety, inspirowane estetyką wiedeńskiego dworu
- Finał z udziałem wszystkich artystów — w blasku noworocznego entuzjazmu
Niezapomniany wieczór pełen klasy, emocji i blasku
„Wiedeńska Noc” to wydarzenie, które łączy wszystko, co najpiękniejsze w muzyce klasycznej: elegancję orkiestry, siłę ludzkiego głosu i magiczny świat tańca. To pełna splendoru gala, w której każdy detal — od repertuaru po wykonanie — składa się na artystyczne przeżycie najwyższej próby.
Zanurz się w atmosferze walców, arii i uroku noworocznej tradycji. To koncert, który nie tylko uświetni początek nowego roku, ale pozostanie z Państwem jako piękne wspomnienie.
W niezwykłej oprawie muzyki, świateł i scenicznej elegancji zapraszamy Państwa na prawdziwie królewskie widowisko noworoczne — koncert galowy „Wiedeńska Noc”, który kontynuuje najlepsze tradycje wielkich europejskich gal noworocznych. To wydarzenie, które przeniesie publiczność do świata ponadczasowej klasyki, tańca i wokalnej wirtuozerii — świata pełnego emocji, wzruszeń i zachwytu.
Międzynarodowy prestiż i muzyczna perfekcja
Na scenie wystąpi Grand Étoile Orchestra — wyjątkowy zespół symfoniczny złożony z wybitnych muzyków o międzynarodowym dorobku. Artyści tej formacji koncertują regularnie na prestiżowych estradach w Wiedniu, Pradze, Berlinie, Nowym Jorku i wielu innych miastach Europy oraz Ameryki Północnej. Orkiestra łączy elegancję klasycznego brzmienia z energią współczesnych interpretacji, prezentując repertuar od arii operowych po porywające walce Straussa. Jej muzycy związani są m.in. z renomowanymi projektami, takimi jak K&K Philharmoniker, co gwarantuje najwyższy poziom wykonawczy i artystyczny.
Wyjątkowy charakter wieczoru podkreślą soliści operowi związani z prestiżowymi instytucjami:
– Opera Narodowa w Warszawie,
– Teatr Wielki w Poznaniu,
– Opera w Magdeburgu,
– Opera Lwowska,
a także uznane sceny w Austrii, Czechach, Niemczech i Stanach Zjednoczonych.
Uzupełnieniem koncertu będą widowiskowe występy solistów baletowych Grand Étoile Ballet, którzy swoją scenicznością, techniką i emocjonalną ekspresją wzbogacą program o elementy pełne finezji i klasycznego uroku.
W programie koncertu:
- Najsłynniejsze walce i polki Johanna Straussa (ojca i syna)
- Operetkowe przeboje Lehára, Kálmána i Offenbacha
- Fragmenty dzieł Mozarta, Pucciniego, Bizeta
- Arie, duety i ansamble wokalne w wykonaniu międzynarodowych solistów
- Baletowe miniatury solowe i duety, inspirowane estetyką wiedeńskiego dworu
- Finał z udziałem wszystkich artystów — w blasku noworocznego entuzjazmu
Niezapomniany wieczór pełen klasy, emocji i blasku
„Wiedeńska Noc” to wydarzenie, które łączy wszystko, co najpiękniejsze w muzyce klasycznej: elegancję orkiestry, siłę ludzkiego głosu i magiczny świat tańca. To pełna splendoru gala, w której każdy detal — od repertuaru po wykonanie — składa się na artystyczne przeżycie najwyższej próby.
Zanurz się w atmosferze walców, arii i uroku noworocznej tradycji. To koncert, który nie tylko uświetni początek nowego roku, ale pozostanie z Państwem jako piękne wspomnienie.
WITKACJA
To nie jest spektakl o Witkacym.
To spektakl o kobietach, które dziś mówią własnym głosem.
Stanisław Ignacy Witkiewicz ucieka z ogarniętej wojną Warszawy – ale nie ucieknie przed nimi. Przed kobietami, które kochał, porzucał, idealizował i niszczył. Przed tymi, które były muzami, kochankami, towarzyszkami, ofiarami i świadkami.
Irena. Jadwiga. Nina. Lilka. Czesia. Maria. Wracają, by odzyskać głos i rozliczyć się z mitem genialnego artysty.
„Witkacja. Wodewil na krawędzi” to zmysłowy, muzyczny spektakl o miłości, władzy, zdradzie i pragnieniu wolności.
Pełen wodewilowego blasku, ironii i mroku – jak międzywojenna Warszawa, która tańczyła, śmiała się i śpiewała, nie wiedząc, że za chwilę wszystko się skończy.
To opowieść o relacjach, w których geniusz bywa usprawiedliwieniem, a kobiety płacą najwyższą cenę. O fascynacji, która rani. O sile, która rodzi się po latach milczenia.
Muzyczny wodewil balansujący na granicy zabawy i niepokoju. Spektakl dla widzów, którzy chcą czegoś więcej niż „ładnej historii”. Tych, którzy po wyjściu z teatru jeszcze długo będą rozmawiać.
W spektaklu są wykorzystane efekty stroboskopowe i szybko migające światła.
Scenariusz, teksty piosenek: Karolina Felberg-Pawłowska, Roman Pawłowski-Felberg
Reżyseria: Cezi Studniak
Muzyka, aranżacje: Grzegorz Rdzak
Choreografia: Alisa Makarenko
Scenografia: Michał Hrisulidis
Kostiumy: Barbara Sikorska-Bouffał
Reżyseria świateł: Cezi Studniak
Asystentka Reżysera: Katarzyna Bosan
Producentka: Anna Makowska
Rzeźby: Izabela Zarzycka, Aleksandra Marszałek
Peruki: Magda Chabrowska-Oleksiak
Przygotowanie wokalne: Zuza Falkowska
OBSADA
Kamila Boruta-Marszałek – Maria Zarotyńska / Oficer pierwszy / Anna Oderfeldówna
Agata Łabno – Jadwiga Janczewska / Oficer drugi / Ewa Tyszkiewiczówna
Dominika Łakomska – Maria „Lilka” Pawlikowska-Jasnorzewska / Oficer trzeci / Zofia Fajansówna
Alisa Makarenko – Olena / Kapłanka cejlońska / Fordanserka
Irena Melcer – Czesława Oknińska / Eleżbieta Eichenweldówna
Anna Mierzwa – Matka, Maria Witkiewicz
Helena Sujecka – Jadwiga „Nina” Witkiewiczowa von Unrug / Helena Czerwijowska
Masza Wągrocka – Irena Solska
Marcin Januszkiewicz – Ignacy
Aleksander Sajewski – Ignacy
Cezi Studniak – Witkacy
Robert Tondera – Ojciec, Stanisław Witkiewicz / Bronisław Malinowski / Grabarz / Karol Szymanowski / Ks. prof. Józef Tischner / Konduktor / Urzędnik z minsterstwa / Krewny Witkacego / Dozorca / Kierownik kawiarni „Ziemiańska” / Jarosław Dąbrowiecki
Maciej Burzyński / Bartek Pająk – perkusja
Grzegorz Rdzak / Franciszek Dziubek – pianino
Projekt plakatu – Aleksandra Jasionowska
To spektakl o kobietach, które dziś mówią własnym głosem.
Stanisław Ignacy Witkiewicz ucieka z ogarniętej wojną Warszawy – ale nie ucieknie przed nimi. Przed kobietami, które kochał, porzucał, idealizował i niszczył. Przed tymi, które były muzami, kochankami, towarzyszkami, ofiarami i świadkami.
Irena. Jadwiga. Nina. Lilka. Czesia. Maria. Wracają, by odzyskać głos i rozliczyć się z mitem genialnego artysty.
„Witkacja. Wodewil na krawędzi” to zmysłowy, muzyczny spektakl o miłości, władzy, zdradzie i pragnieniu wolności.
Pełen wodewilowego blasku, ironii i mroku – jak międzywojenna Warszawa, która tańczyła, śmiała się i śpiewała, nie wiedząc, że za chwilę wszystko się skończy.
To opowieść o relacjach, w których geniusz bywa usprawiedliwieniem, a kobiety płacą najwyższą cenę. O fascynacji, która rani. O sile, która rodzi się po latach milczenia.
Muzyczny wodewil balansujący na granicy zabawy i niepokoju. Spektakl dla widzów, którzy chcą czegoś więcej niż „ładnej historii”. Tych, którzy po wyjściu z teatru jeszcze długo będą rozmawiać.
W spektaklu są wykorzystane efekty stroboskopowe i szybko migające światła.
Scenariusz, teksty piosenek: Karolina Felberg-Pawłowska, Roman Pawłowski-Felberg
Reżyseria: Cezi Studniak
Muzyka, aranżacje: Grzegorz Rdzak
Choreografia: Alisa Makarenko
Scenografia: Michał Hrisulidis
Kostiumy: Barbara Sikorska-Bouffał
Reżyseria świateł: Cezi Studniak
Asystentka Reżysera: Katarzyna Bosan
Producentka: Anna Makowska
Rzeźby: Izabela Zarzycka, Aleksandra Marszałek
Peruki: Magda Chabrowska-Oleksiak
Przygotowanie wokalne: Zuza Falkowska
OBSADA
Kamila Boruta-Marszałek – Maria Zarotyńska / Oficer pierwszy / Anna Oderfeldówna
Agata Łabno – Jadwiga Janczewska / Oficer drugi / Ewa Tyszkiewiczówna
Dominika Łakomska – Maria „Lilka” Pawlikowska-Jasnorzewska / Oficer trzeci / Zofia Fajansówna
Alisa Makarenko – Olena / Kapłanka cejlońska / Fordanserka
Irena Melcer – Czesława Oknińska / Eleżbieta Eichenweldówna
Anna Mierzwa – Matka, Maria Witkiewicz
Helena Sujecka – Jadwiga „Nina” Witkiewiczowa von Unrug / Helena Czerwijowska
Masza Wągrocka – Irena Solska
Marcin Januszkiewicz – Ignacy
Aleksander Sajewski – Ignacy
Cezi Studniak – Witkacy
Robert Tondera – Ojciec, Stanisław Witkiewicz / Bronisław Malinowski / Grabarz / Karol Szymanowski / Ks. prof. Józef Tischner / Konduktor / Urzędnik z minsterstwa / Krewny Witkacego / Dozorca / Kierownik kawiarni „Ziemiańska” / Jarosław Dąbrowiecki
Maciej Burzyński / Bartek Pająk – perkusja
Grzegorz Rdzak / Franciszek Dziubek – pianino
Projekt plakatu – Aleksandra Jasionowska
Z Paderewskim przez Europę – Bartłomiej Nizioł (skrzypce), Łukasz Kuropaczewski (gitara), Hyuk Lee (fortepian)
To będzie spotkanie trzech wybitnych wirtuozów. W pierwszej części recitalu zaprezentowana zostanie Sonata a-moll op.13 na skrzypce i fortepian Ignacego Jana Paderewskiego. W dalszej części usłyszymy m.in. utwory kameralne kompozytorów hiszpańskich, które z pewnością zachwycą kunsztem wykonania i harmonią brzmienia.
Łukasz Kuropaczewski – urodził się w 1981 roku w Gnieźnie, mieszkał w Strzałkowie. Naukę gry na gitarze rozpoczął w wieku 10 lat w Słupcy i Koninie. Jest absolwentem Akademii Muzycznej we Wrocławiu w klasie prof. Piotra Zaleskiego. W 2003 roku rozpoczął studia w klasie Maestro Manuela Barrueco w Peabody Conservatory of the Johns Hopkins University w Baltimore, USA, ktore ukonczyl w 2008 roku. Występował z recitalami w Polsce, Rosji, Białorusi, Czechach, Słowacji, Bulgarii, Niemczech, Francji, Anglii, Hiszpanii, na Islandii, Węgrzech, Serbii, Kosowie, w Grecji, na Wyspach Kanaryjskich, w Japonii, Chinach, Kanadzie, USA, Meksyku oraz Panamie. Wystepowal w najwazniejszych salach koncertowych swiata: Royal Festival Hall w Londynie, Concertgebouw w Amsterdamie, Sali im. P. Czajkowskiego w Moskwie czy Carnegie Hall w Nowym Jorku.
Często występuje jako kameralista – m.in. z Orion String Quartet (USA), Avim Avitalem (Izrael), Chen Reiss (Izrael), Richardem Galliano (Francja).
Kuropaczewski jest wziętym wykładowcą gitary. Prowadzi kursy i lekcje mistrzowskie podczas wielu festiwali gitarowych w Europie oraz na Uniwersytetach w Europie i obu Amerykach. W latach 2007-2010 byl wykladowca University of Pennsylvania w Filadelfii, od 2008 roku jest wykładowcą Akademii Muzycznej w Poznaniu (na stonowisku prof. AMP), a w 2018 roku wygrał konkurs na profesurę w Kunstuniversitat w Graz, w Austrii, gdzie obecnie pracuje na stanowisku profesora. Nagrał pięć płyt kompaktowych. Trzy ostatnie (“Polish Music”, “Aqua e Vinho” i “Nocturnal”) otrzymaly nominacje do Nagrody Fryderyk w kategoriach: „Najwybitniejszy Album – Muzyka Polska”, „Najwybitniejszy Album – Muzyka Kameralna”, „Najwybitniejszy Album – Recital Solowy”.
Kuropaczewski dokonał wielu premier polskich i swiatowych takich kompozytorow, jak: A. Tansman (Hommage a de Falla - z orkiestra Amadeus w 2010 roku w Lodzi, Petit Concerto w 2015 roku w Poznaniu), K. Meyer (Concerto - z orkiestra Amadeus w 2010 roku w Gnieznie i Poznaniu, Triptych Sonata w 2015 roku - Caramoor Festival w Nowym Jorku, USA), A. Gilardino (Jerusalem Concerto, wraz z A. Avitalem w 2014 roku w Gnieznie i Poznaniu), M. Neikrug (Acequias Quintet z Orion String Quartet w 2015 roku podczas Santa Fe Chamber Music Festival w Santa Fe, USA), Mikolaj Gorecki (Arioso e Furioso - z orkiestra Aukso w 2014 roku podczas Slaskiej Jesieni Gitarowej w Tychach).
W ostatnich sezonach artystycznych artysta występował w Polsce, Rosji, Niemczech, Belgii, Chorwacji, USA, Kanadzie, Meksyku, Panamie, Puerto Rico, Kosowie, oraz w Chinach. Dokonal premier swiatowych kompozycji A. Gilardino (Letters to Fryderyk Sonata), oraz M. Neikruga (Three Pieces for Guitar), a takze gitarowej wersji Koncertu Altowkowego K. Pendereckiego wraz z Orkiestra Sinfonia Varsovia pod batuta Maximiano Valdesa oraz z Orquesta Sinfonica de Santiago w Chile. Wraz z Baltimore Symphony Orchestra pod dyrekcja Marin Alsop wykonał słynne Concierto de Aranjuez J. Rodrigo.
Bartłomiej Nizioł – urodził się w 1974 roku w Szczecinie. Grę na skrzypcach rozpoczął w wieku 5 lat. Ukończył z wyróżnieniem Akademię Muzyczną w Poznaniu w klasie prof. Jadwigi Kaliszewskiej, a następnie kontynuował naukę u prof. Pierre’a Amoyala w Conservatoire de Lausanne. Jest laureatem pierwszych nagród w prestiżowych konkursach skrzypcowych, m.in. Międzynarodowego Konkursu im. H. Wieniawskiego w Poznaniu (1991), Konkursu Eurowizji w Brukseli oraz konkursów w Adelajdzie, Pretorii i Paryżu. Od blisko czterech dekad koncertuje na całym świecie, występując zarówno jako solista, jak i kameralista. Od 1995 roku mieszka w Szwajcarii. Był koncertmistrzem Orkiestry Tonhalle w Zurychu (1997–2003), a od 2003 roku pełni tę funkcję w orkiestrze opery zuryskiej (Opernhaus Zürich). Od 2008 roku jest profesorem Hochschule der Künste Bern. Zasiadał w jury najważniejszych konkursów skrzypcowych, m.in. Konkursu im. H. Wieniawskiego, Konkursu im. T. Wrońskiego na skrzypce solo, Premio Paganini w Genui oraz Konkursu im. Karola Szymanowskiego w Katowicach. Pełni również funkcję wiceprezesa Towarzystwa Muzycznego im. Henryka Wieniawskiego. Jest laureatem pięciu nagród Fryderyk za nagrania utworów Henryka Wieniawskiego, Grażyny Bacewicz, Eugène Ysaÿe’a, Karola Lipińskiego i Karola Szymanowskiego. W 2015 roku otrzymał prestiżową nagrodę Echo Klassik za album nagrany ze Spyros Piano Trio. Artysta ma w dorobku ponad 20 albumów. Wkrótce ukaże się jego najnowsza płyta, na której wraz z Wrocławską Orkiestrą Barokową dokonał pierwszego nagrania wszystkich koncertów skrzypcowych Feliksa Janiewicza. Bartłomiej Nizioł jest honorowym ambasadorem Szczecina i laureatem nagrody Prezydenta Miasta Poznania.
Gra na skrzypcach Guarneri del Gesù z 1727 roku.
Hyuk Lee – urodził się 4 stycznia 2000 r. Kształcił się w Konserwatorium Moskiewskim w klasie fortepianu Vladimira Ovchinnikova, a następnie w paryskiej École normale de Musique. Jest laureatem m.in. I nagród na międzynarodowych konkursach pianistycznych im. Ignacego Jana Paderewskiego w Bydgoszczy (2016) i im. Marguerite Long i Jacques’a Thibauda w Paryżu (2022) oraz III nagrody w Hamamatsu (2018), a także finalistą Konkursu Chopinowskiego (2021). Występował w tak prestiżowych salach koncertowych, jak paryskie Théâtre des Champs-Élysées i Théâtre du Châtelet, Opera Narodowa w Warszawie, praskie Rudolfinum czy Teatro Colón w Buenos Aires. Artysta zajmuje się także grą na skrzypcach i w szachy.
Łukasz Kuropaczewski – urodził się w 1981 roku w Gnieźnie, mieszkał w Strzałkowie. Naukę gry na gitarze rozpoczął w wieku 10 lat w Słupcy i Koninie. Jest absolwentem Akademii Muzycznej we Wrocławiu w klasie prof. Piotra Zaleskiego. W 2003 roku rozpoczął studia w klasie Maestro Manuela Barrueco w Peabody Conservatory of the Johns Hopkins University w Baltimore, USA, ktore ukonczyl w 2008 roku. Występował z recitalami w Polsce, Rosji, Białorusi, Czechach, Słowacji, Bulgarii, Niemczech, Francji, Anglii, Hiszpanii, na Islandii, Węgrzech, Serbii, Kosowie, w Grecji, na Wyspach Kanaryjskich, w Japonii, Chinach, Kanadzie, USA, Meksyku oraz Panamie. Wystepowal w najwazniejszych salach koncertowych swiata: Royal Festival Hall w Londynie, Concertgebouw w Amsterdamie, Sali im. P. Czajkowskiego w Moskwie czy Carnegie Hall w Nowym Jorku.
Często występuje jako kameralista – m.in. z Orion String Quartet (USA), Avim Avitalem (Izrael), Chen Reiss (Izrael), Richardem Galliano (Francja).
Kuropaczewski jest wziętym wykładowcą gitary. Prowadzi kursy i lekcje mistrzowskie podczas wielu festiwali gitarowych w Europie oraz na Uniwersytetach w Europie i obu Amerykach. W latach 2007-2010 byl wykladowca University of Pennsylvania w Filadelfii, od 2008 roku jest wykładowcą Akademii Muzycznej w Poznaniu (na stonowisku prof. AMP), a w 2018 roku wygrał konkurs na profesurę w Kunstuniversitat w Graz, w Austrii, gdzie obecnie pracuje na stanowisku profesora. Nagrał pięć płyt kompaktowych. Trzy ostatnie (“Polish Music”, “Aqua e Vinho” i “Nocturnal”) otrzymaly nominacje do Nagrody Fryderyk w kategoriach: „Najwybitniejszy Album – Muzyka Polska”, „Najwybitniejszy Album – Muzyka Kameralna”, „Najwybitniejszy Album – Recital Solowy”.
Kuropaczewski dokonał wielu premier polskich i swiatowych takich kompozytorow, jak: A. Tansman (Hommage a de Falla - z orkiestra Amadeus w 2010 roku w Lodzi, Petit Concerto w 2015 roku w Poznaniu), K. Meyer (Concerto - z orkiestra Amadeus w 2010 roku w Gnieznie i Poznaniu, Triptych Sonata w 2015 roku - Caramoor Festival w Nowym Jorku, USA), A. Gilardino (Jerusalem Concerto, wraz z A. Avitalem w 2014 roku w Gnieznie i Poznaniu), M. Neikrug (Acequias Quintet z Orion String Quartet w 2015 roku podczas Santa Fe Chamber Music Festival w Santa Fe, USA), Mikolaj Gorecki (Arioso e Furioso - z orkiestra Aukso w 2014 roku podczas Slaskiej Jesieni Gitarowej w Tychach).
W ostatnich sezonach artystycznych artysta występował w Polsce, Rosji, Niemczech, Belgii, Chorwacji, USA, Kanadzie, Meksyku, Panamie, Puerto Rico, Kosowie, oraz w Chinach. Dokonal premier swiatowych kompozycji A. Gilardino (Letters to Fryderyk Sonata), oraz M. Neikruga (Three Pieces for Guitar), a takze gitarowej wersji Koncertu Altowkowego K. Pendereckiego wraz z Orkiestra Sinfonia Varsovia pod batuta Maximiano Valdesa oraz z Orquesta Sinfonica de Santiago w Chile. Wraz z Baltimore Symphony Orchestra pod dyrekcja Marin Alsop wykonał słynne Concierto de Aranjuez J. Rodrigo.
Bartłomiej Nizioł – urodził się w 1974 roku w Szczecinie. Grę na skrzypcach rozpoczął w wieku 5 lat. Ukończył z wyróżnieniem Akademię Muzyczną w Poznaniu w klasie prof. Jadwigi Kaliszewskiej, a następnie kontynuował naukę u prof. Pierre’a Amoyala w Conservatoire de Lausanne. Jest laureatem pierwszych nagród w prestiżowych konkursach skrzypcowych, m.in. Międzynarodowego Konkursu im. H. Wieniawskiego w Poznaniu (1991), Konkursu Eurowizji w Brukseli oraz konkursów w Adelajdzie, Pretorii i Paryżu. Od blisko czterech dekad koncertuje na całym świecie, występując zarówno jako solista, jak i kameralista. Od 1995 roku mieszka w Szwajcarii. Był koncertmistrzem Orkiestry Tonhalle w Zurychu (1997–2003), a od 2003 roku pełni tę funkcję w orkiestrze opery zuryskiej (Opernhaus Zürich). Od 2008 roku jest profesorem Hochschule der Künste Bern. Zasiadał w jury najważniejszych konkursów skrzypcowych, m.in. Konkursu im. H. Wieniawskiego, Konkursu im. T. Wrońskiego na skrzypce solo, Premio Paganini w Genui oraz Konkursu im. Karola Szymanowskiego w Katowicach. Pełni również funkcję wiceprezesa Towarzystwa Muzycznego im. Henryka Wieniawskiego. Jest laureatem pięciu nagród Fryderyk za nagrania utworów Henryka Wieniawskiego, Grażyny Bacewicz, Eugène Ysaÿe’a, Karola Lipińskiego i Karola Szymanowskiego. W 2015 roku otrzymał prestiżową nagrodę Echo Klassik za album nagrany ze Spyros Piano Trio. Artysta ma w dorobku ponad 20 albumów. Wkrótce ukaże się jego najnowsza płyta, na której wraz z Wrocławską Orkiestrą Barokową dokonał pierwszego nagrania wszystkich koncertów skrzypcowych Feliksa Janiewicza. Bartłomiej Nizioł jest honorowym ambasadorem Szczecina i laureatem nagrody Prezydenta Miasta Poznania.
Gra na skrzypcach Guarneri del Gesù z 1727 roku.
Hyuk Lee – urodził się 4 stycznia 2000 r. Kształcił się w Konserwatorium Moskiewskim w klasie fortepianu Vladimira Ovchinnikova, a następnie w paryskiej École normale de Musique. Jest laureatem m.in. I nagród na międzynarodowych konkursach pianistycznych im. Ignacego Jana Paderewskiego w Bydgoszczy (2016) i im. Marguerite Long i Jacques’a Thibauda w Paryżu (2022) oraz III nagrody w Hamamatsu (2018), a także finalistą Konkursu Chopinowskiego (2021). Występował w tak prestiżowych salach koncertowych, jak paryskie Théâtre des Champs-Élysées i Théâtre du Châtelet, Opera Narodowa w Warszawie, praskie Rudolfinum czy Teatro Colón w Buenos Aires. Artysta zajmuje się także grą na skrzypcach i w szachy.
Z RĘKĄ NA GARDLE
Inspiracją spektaklu jest niepowtarzalna postać Ewy Demarczyk, Czarnego Anioła, wybitnej pieśniarki i osobowości scenicznej. Jej repertuar był szczególny, wysmakowany muzycznie i literacko, emocjonalny, budzący całą gamę uczuć. Z RĘKĄ NA GARDLE jest dialogiem rozpisanym na siedem głosów, siedem osobowości scenicznych. Świat, w którym spotykają się bohaterowie jest miejscem, w którym konfrontują się sami ze sobą, ze swoim sumieniem. Malachit, Latrodectus mactans, Wilk, Ćma, Mewa, Lód, Ariel odkrywają zakamarki ludzkiej duszy i oswajają lęki, wyruszają w podróż, którą muszą odbyć, żeby zrozumieć sens istnienia.
Premiera spektaklu odbyła się w styczniu 2023 roku w Teatrze Współczesnym w Warszawie, gdzie tytuł byt eksploatowany do stycznia 2026 roku.
Scenariusz i reżyseria: Anna Sroka-Hryń
Choreografia: Ewelina Adamska-Porczyk
Kierownictwo muzyczne i aranżacje: Jakub Lubowicz
Reżyseria światła: Piotr Hryń
Przygotowanie wokalne: Monika Malec
Scenografia: Grzegorz Policiński
Realizacja światła: Krzysztof Gantner
Realizacja dźwięku: Paweł Zawadzki
OBSADA
Natalia Kujawa
Małgorzata Majerska
Anastasia Simińska
Michał Juraszek
Przemysław Kowalski
Tomasz Osica
Jakub Szyperski
Tymoteusz Hartman – fortepian
Mateusz Dobosz – kontrabas
Jakub Szydło – instrumenty perkusyjne
Premiera spektaklu odbyła się w styczniu 2023 roku w Teatrze Współczesnym w Warszawie, gdzie tytuł byt eksploatowany do stycznia 2026 roku.
Scenariusz i reżyseria: Anna Sroka-Hryń
Choreografia: Ewelina Adamska-Porczyk
Kierownictwo muzyczne i aranżacje: Jakub Lubowicz
Reżyseria światła: Piotr Hryń
Przygotowanie wokalne: Monika Malec
Scenografia: Grzegorz Policiński
Realizacja światła: Krzysztof Gantner
Realizacja dźwięku: Paweł Zawadzki
OBSADA
Natalia Kujawa
Małgorzata Majerska
Anastasia Simińska
Michał Juraszek
Przemysław Kowalski
Tomasz Osica
Jakub Szyperski
Tymoteusz Hartman – fortepian
Mateusz Dobosz – kontrabas
Jakub Szydło – instrumenty perkusyjne